നാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒരേ ശരീരമായിത്തീർന്നു — കേട്ട് മനസ്സിലാക്കുക
ഓഡിയോയെക്കുറിച്ച്: ഈ പാഠത്തിന്റെ ഓഡിയോ റെക്കോർഡിംഗ് കൊറിയൻ ഭാഷയിലാണ്. താഴെയുള്ള കുറിപ്പുകൾ മലയാളത്തിലാണ്, എന്നാൽ പ്ലേ ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കൊറിയൻ ഭാഷ കേൾക്കും.
1. ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന് സഭ പ്രധാനപ്പെട്ട സമൂഹമാണ്
റോമർ 12:5 വായിക്കുകയും വിശ്വാസജീവിതം നന്നായി നയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് എന്തു നിർദേശം നൽകുമെന്നു ചോദിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് പ്രഭാഷണം ആരംഭിക്കുന്നത്. ദൈവമാണ് കേന്ദ്രമെന്ന് പ്രഭാഷകൻ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു; തുടർന്ന്, ദൈവത്തെ അറിയാനും വിശ്വസിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭ വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ പ്രധാനമാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു.
നല്ലൊരു സഭ കണ്ടെത്താൻ പ്രാർഥിക്കാനും ആ സമൂഹം ആരോഗ്യകരമാണെങ്കിൽ സ്നേഹത്തോടും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടും ആഴത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും പ്രഭാഷകൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. സഭയിൽ വചനം കേൾക്കുന്നതും പരസ്പരം പ്രാർഥിക്കുന്നതും പരിചരണം ലഭിക്കുന്നതും പ്രതിസന്ധിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വ്യക്തികൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും ശക്തി നൽകാം എന്നതാണ് പ്രഭാഷണത്തിന്റെ വാദം. സഭാപങ്കാളിത്തം കുടുംബത്തിന്റെ രക്ഷ, കുട്ടികളുടെ വിജയം, ആരോഗ്യം, ഭൗതിക സംരക്ഷണം എന്നിവ സ്വയമേവ ഉറപ്പാക്കുന്നതായി ഈ കുറിപ്പുകൾ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.
ഒരു സമൂഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പങ്കെടുത്ത അനുഭവം
യൗവനത്തിൽ ഒരു സഭയെ പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആദ്യം പുറത്തുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആകർഷണം തോന്നിയില്ലെങ്കിലും, പ്രാർഥനയിൽ സമാധാനം ലഭിക്കുകയും ആ സമൂഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ശുശ്രൂഷയിൽ ദീർഘകാലം സേവിക്കുകയും ചെയ്തതായി പ്രഭാഷകൻ ഓർക്കുന്നു. ദൂരം കാരണം അധ്വാനം ആവശ്യമായിരുന്നെങ്കിലും കുട്ടികളോട് സുവിശേഷം പറയുന്നതും അധ്യാപകരോടൊപ്പം പ്രാർഥിക്കുന്നതും മാറ്റം കാണുന്നതും സന്തോഷം നൽകി.
പ്രഭാഷകന്റെ മുൻ ശുശ്രൂഷാസ്ഥലം, കുടുംബം, ഇപ്പോഴത്തെ സമൂഹം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പല വിശദാംശങ്ങളും പ്രഭാഷണത്തിലുണ്ട്. പ്രത്യേക സഭകളെയോ സ്ഥലങ്ങളെയോ വ്യക്തികളെയോ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന വിവരങ്ങളും കുടുംബത്തിന്റെ സ്വകാര്യ കാര്യങ്ങളും ഈ കുറിപ്പുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. ആരോഗ്യകരമായൊരു സമൂഹത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്തത് പ്രഭാഷകന്റെ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തെയും ശുശ്രൂഷയെയും രൂപപ്പെടുത്തി എന്ന കേന്ദ്രകാര്യമാണ് ഇവ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
2. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവൻ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു
സഭയിൽ അനുഭവിച്ച സന്തോഷത്തിന്റെ കാതൽ ജീവൻ ആണെന്ന് പ്രഭാഷകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു: ഒരാൾ സുവിശേഷം കേട്ട് ക്രിസ്തുവിലേക്കു തിരിയുന്നു, പ്രാർഥനയ്ക്കും ആരാധനയ്ക്കും തുറക്കുന്നു, ആ മാറ്റം സമൂഹത്തിലെ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു തുടരുന്നു. ഈ ജീവൻ മനുഷ്യോത്സാഹത്തിൽനിന്നോ സംഘടനയുടെ വലുപ്പത്തിൽനിന്നോ അല്ല, യേശുക്രിസ്തുവിൽനിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് പ്രഭാഷണം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
തുടർന്ന് യോഹന്നാൻ 1:4 വഴി ക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവൻ മനുഷ്യരുടെ വെളിച്ചമാണെന്നു പറയുന്നു. സുവിശേഷം ഒരാളിൽ പ്രവേശിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവ് അയാളെ ജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അയാളുടെ സ്വഭാവത്തിലും ജീവിതത്തിലും പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതായി പ്രഭാഷകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭ ഈ ജീവൻ സ്വന്തമാക്കി അടച്ചുവയ്ക്കുന്ന സംഘടനയല്ല, മറിച്ച് സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചും സ്നേഹത്തിൽ സേവിച്ചും ജീവനെ ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കുന്ന സമൂഹമാണ് എന്നതാണ് പ്രഭാഷണത്തിന്റെ വാദം.
പ്രതിസന്ധിയിൽ പരസ്പരം ജീവിപ്പിക്കുന്ന പരിചരണം
വചനവും പ്രാർഥനയും, ഇടയപരിപാലനവും, സഹഅവയവങ്ങളുടെ സ്നേഹവും ജീവിതപ്രതിസന്ധിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരാളെ ശക്തിപ്പെടുത്താമെന്ന് പ്രഭാഷണം പറയുന്നു. നിരവധി കുടുംബങ്ങളുടെയും സഭാംഗങ്ങളുടെയും രോഗം, നഷ്ടം, മാനസാന്തരം എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളായി നൽകുന്നു; എന്നാൽ ആരോഗ്യവിവരങ്ങളും കുടുംബബന്ധം, പ്രായം, ജോലി, സ്ഥലം തുടങ്ങിയ വിശദാംശങ്ങളും ഈ കുറിപ്പുകൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ഒരൊറ്റ അനുഭവത്തെ എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഫലം ഉറപ്പുനൽകുന്നു എന്നതിന് തെളിവായും ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
സുവിശേഷം പഠിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ സഹപ്രവർത്തകനുമായി വചനം പങ്കിടുകയും ആ സഹപ്രവർത്തകൻ സ്വയം സഭ അന്വേഷിച്ച് വിശ്വാസത്തിൽ താൽപര്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്ത അനുഭവം പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു. മരണത്തോടടുത്ത ബന്ധുവിനോട് സുവിശേഷം പങ്കിട്ട ഒരു സമൂഹാംഗത്തിന്റെ മറ്റൊരു കഥയിലൂടെ, സഭയുടെ ജീവൻ സ്വന്തം കാര്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, കുടുംബത്തോടും അയൽക്കാരോടും സുവിശേഷം പറയാൻ ആളുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. തിരിച്ചറിയാവുന്ന വിശദാംശങ്ങളോ അവസാന മണിക്കൂറുകളുടെ രംഗമോ ഈ കുറിപ്പുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല.
3. ക്രിസ്തു സഭയുടെ തലയാണ്
നല്ലൊരു സഭ കണ്ടെത്തുന്നവർ അതിന്റെ വചനത്തിലും സ്നേഹത്തിലും പ്രാർഥനയിലും ശുശ്രൂഷയിലും യഥാർഥമായി പങ്കെടുക്കാൻ ആ സമൂഹത്തോടു ആഴത്തിൽ ചേരണമെന്ന് പ്രഭാഷണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അതേസമയം, സഭയുടെ ഉറവിടം ഒരു വ്യക്തിയോ സംഘടനയോ അല്ല, ക്രിസ്തു തന്നെയാണെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.
എഫെസ്യർ 1:23-ഉം കൊലൊസ്സ്യർ 1:18-ഉം ബന്ധിപ്പിച്ച്, ക്രിസ്തു സഭയുടെ തലയും സഭ അവന്റെ ശരീരവുമാണെന്ന് പ്രഭാഷകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ജീവന്റെ ഉറവിടമായ ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ ശരീരത്തിൽ ജീവൻ ഒഴുകുന്നു; വിശ്വാസികൾ തലയായ ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് ദിശ സ്വീകരിക്കുകയും പരസ്പരം ബന്ധിച്ച അവയവങ്ങളാകുകയും ചെയ്യുന്നു.ദൈവരാജ്യത്തിലേക്കുള്ള ശരീരത്തിന്റെ വിളി
മരണത്തിനു മുമ്പിൽ അവസാനിക്കുന്ന ലോകനേട്ടങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്ന സഭ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യരാജ്യത്തിലേക്കു നോക്കുന്നു എന്ന് പ്രഭാഷണം പറയുന്നു. ദൈവരാജ്യത്തെ സേവിക്കാനുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും വരങ്ങളും ഓരോ അവയവത്തിനും പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകുകയും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാനും ആളുകളെ ജീവിപ്പിക്കാനും അവരെ പങ്കാളികളാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒരു പ്രതിസന്ധിയിൽ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനയിലൂടെയും പരിചരണത്തിലൂടെയും പ്രത്യാശ നേടിയ ഒരു യുവാവ് പിന്നീട് സമാന പ്രയാസങ്ങളുള്ള മറ്റു യുവാക്കളെ സഹായിക്കാനും ദൗത്യത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും വളർന്ന ഒരു കുടുംബാനുഭവം പ്രഭാഷകൻ പങ്കിടുന്നു. ആരോഗ്യസ്ഥിതി, കുടുംബബന്ധം, പ്രവചനഭാഷ, ദൗത്യസ്ഥലം തുടങ്ങിയ തിരിച്ചറിയാവുന്ന വിശദാംശങ്ങൾ ഈ കുറിപ്പുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. ശരീരത്തിലെ പല അവയവങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പരിചരിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾക്ക് വീണ്ടും സമൂഹത്തെ സേവിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കു വളരാം എന്ന പ്രഭാഷകന്റെ സാക്ഷ്യമായി മാത്രമാണ് അനുഭവം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
ഒരു സ്വപ്നവും പ്രത്യേക പേരും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തം, രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം, ഒരു പ്രത്യേക പ്രദേശത്തെ ദൗത്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദങ്ങളും പ്രഭാഷണത്തിലുണ്ട്. സ്വതന്ത്രമായി സ്ഥിരീകരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും വ്യക്തികളെയോ സംഘടനകളെയോ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നതുമായ കാര്യങ്ങളെ ഈ കുറിപ്പുകൾ വസ്തുതയായി ഉറപ്പിക്കുന്നില്ല. സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവരെ അയയ്ക്കാനും ഒരുമിച്ച് പിന്തുണയ്ക്കാനും സഭയ്ക്ക് ദൗത്യമുണ്ട് എന്ന പൊതുവായ കാര്യമാണ് നിലനിർത്തുന്നത്.
4. ഒരേ ശരീരത്തിന്റെ ഐക്യത്തിൽ നാം ഒരുമിച്ചു വളരുന്നു
അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയോടു ചേരുകയും ആ സമൂഹത്തിനു നൽകിയ സുവിശേഷദൗത്യത്തിൽ പങ്കാളികളാകുകയും വേണമെന്ന് പ്രഭാഷകൻ വീണ്ടും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. വിവിധ ബൈബിൾ പഠനങ്ങളും സൗഖ്യപരിശീലനമോ ദൗത്യപരിശീലനമോ നൽകുന്ന സംഘടനകളും സഹായകരമാകാമെന്ന് അംഗീകരിക്കുമ്പോഴും, പുറത്തുള്ള പരിശീലനം ഒരാൾ യഥാർഥത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട സഭയിലെ ബന്ധങ്ങൾക്കും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾക്കും പകരമാകരുതെന്ന് പറയുന്നു.
പ്രഭാഷണത്തിലെ ക്രമീകരണം എന്നത് സമൂഹം ഒരുമിച്ചു സ്വീകരിക്കുന്ന വചനത്തിലും ദർശനത്തിലും ഒരേ ദിശയിൽ നീങ്ങുക എന്നാണ്. ഈ അർഥത്തെ ഒരു നേതാവിനോ സംഘടനയ്ക്കോ വിമർശനരഹിതമായി കീഴടങ്ങുന്നതിലേക്കു കുറിപ്പുകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവിനെ തലയായി ഏറ്റുപറയുന്നതും സുവിശേഷത്തെയും വചനത്തെയും സ്നേഹത്തെയും പരസ്പര ഉത്തരവാദിത്വത്തെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതുമാണ് ഐക്യത്തിന്റെ അതിരുകൾ; ഹാനികരമായ സാഹചര്യത്തിൽ സുരക്ഷിതമായ അതിരുകൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടാൻ ഐക്യത്തെ ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല.
ഒരുമിച്ചു പഠിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ വികസിക്കുന്ന കൂട്ടായ്മ
സുവിശേഷത്തെയും ത്രിയേകദൈവത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പരിശീലനം ഒരുമിച്ച് സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ അംഗങ്ങൾ സ്വന്തം വിശ്വാസം പരിശോധിക്കുകയും പ്രാർഥനയിലും ദൗത്യത്തിലും കൂടുതൽ സജീവമായി പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തതായി പ്രഭാഷകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. കുട്ടികളും യുവാക്കളും മുതിർന്നവരും ഒരുമിച്ച് സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചതിന്റെയും മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലെ സഭകളുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലൂടെ ശുശ്രൂഷയുടെ പരിധി വികസിച്ചതിന്റെയും അനുഭവങ്ങളും പങ്കിടുന്നു.
ദീർഘകാലം സഭയിൽ പോകുന്നതും ശരീരത്തിലെ ബന്ധങ്ങളിലും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുന്നതും ഒരുപോലെയല്ലെന്ന് പ്രഭാഷണം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ചേർന്നിരിക്കുന്നവർക്ക് സമൂഹത്തിന്റെ നന്മകൾ കൂടുതലായി അനുഭവിക്കാമെന്ന് പറയുമ്പോഴും, പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് ഒരാളുടെ വിശ്വാസത്തെയോ മൂല്യത്തെയോ ഈ കുറിപ്പുകൾ ക്രമീകരിക്കുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ ഐക്യം വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിലുള്ള അവയവങ്ങളെ സമ്മർദത്തിലാക്കാനുള്ള ഉപകരണമല്ല; സ്നേഹത്തോടെ ക്ഷണിക്കുകയും ഒരുമിച്ച് വളരാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധമായിരിക്കണം.
1. കൊരിന്ത്യർ 15:58 ഉദ്ധരിച്ച്, കർത്താവിലുള്ള അധ്വാനം വ്യർഥമല്ലെന്ന് പ്രഭാഷകൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. പ്രയാസമുണ്ടാകില്ലെന്നോ മക്കൾക്കും പിൻതലമുറയ്ക്കും പ്രത്യേക വിജയം സ്വയമേവ ലഭിക്കുമെന്നോ ഉള്ള ഉറപ്പായി ഈ വാഗ്ദാനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല; സ്നേഹത്തിൽ സമർപ്പിച്ച അധ്വാനം ദൈവം അറിയുന്നു എന്ന പ്രത്യാശയായാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.5. വരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് നാം പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു
റോമർ 12:6-8-ലേക്കു മടങ്ങി, ഒരേ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അവയവത്തിനും ലഭിച്ച വരങ്ങളും സ്ഥാനങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനപരമായ പ്രോത്സാഹനം, പ്രായോഗിക സേവനം, പഠിപ്പിക്കൽ, ആശ്വസിപ്പിക്കൽ, പങ്കിടൽ, നേതൃത്വം, കരുണ എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളായി നൽകി, ഓരോരുത്തരും ലഭിച്ച വരം വിശ്വസ്തതയോടെ ഉപയോഗിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രോത്സാഹനവാക്ക് നിരാശനായവന് പ്രത്യാശ നൽകുന്നതും സേവനവരമുള്ളയാൾ സമയം, കഴിവ്, സമ്പത്ത് എന്നിവ പങ്കിടുന്നതും പഠിപ്പിക്കുന്നയാൾ വചനം വിശദീകരിച്ച് മറ്റു അവയവങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനം നൽകുന്നതും പ്രഭാഷകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആശ്വസിപ്പിക്കലും ആവശ്യക്കാരെ സഹായിക്കലും പോലുള്ള അധികം ദൃശ്യമല്ലാത്ത സ്ഥാനങ്ങളും ശരീരത്തിന്റെ ജീവൻ ഒഴുകുന്ന പ്രധാന വഴികളാണ്. പ്രഭാഷണത്തിലെ പ്രത്യേക ശുശ്രൂഷാനാമങ്ങളും വ്യക്തിനാമങ്ങളും ഈ കുറിപ്പുകളിൽ തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ശുശ്രൂഷയിലൂടെ ഒരുമിച്ച് ആരോഗ്യകരമാകുന്ന ശരീരം
കൃപ സ്വീകരിക്കുക മാത്രം ചെയ്ത് അത് ഒഴുക്കിവിടാതിരുന്നാൽ വിശ്വാസം നിഷ്ക്രിയമായി കട്ടപിടിക്കാമെന്ന് പറയാൻ പ്രഭാഷണം ശരീരത്തിന്റെ ഉപമ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മറിച്ച് സ്വാഗതം ചെയ്യൽ, പരിചരണം, പഠിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയ പ്രായോഗിക സ്ഥാനങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു സേവിക്കുമ്പോൾ ലഭിച്ച കൃപ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു ഒഴുകുകയും സേവിക്കുന്നയാൾ പ്രാർഥനയിലൂടെയും പഠനത്തിലൂടെയും വളരുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാവരും ഒരേ അളവിൽ പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന മാനദണ്ഡമല്ല ഈ ഉപമ; ഓരോരുത്തരുടെയും സാഹചര്യത്തിനും വരങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച് ശരീരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള പ്രബോധനമാണ്.
അവസാനം 1. കൊരിന്ത്യർ 3:7-8 പരാമർശിച്ച്, മനുഷ്യർ നടുകയും നനയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും വളർത്തുന്നത് ദൈവമാണെന്ന് പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു. അവയവങ്ങൾ സ്വയം ജീവന്റെ ഉറവിടമാണെന്ന് കരുതാതെ ഏല്പിച്ച ജോലി വിശ്വസ്തതയോടെ നിറവേറ്റുകയും ഫലവും മഹത്വവും ദൈവത്തിന് നൽകുകയും വേണം. സേവനത്തിന് പ്രതിഫലമുണ്ടെന്ന് പ്രഭാഷണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ഭൗതിക പ്രതിഫലമോ പിൻതലമുറയുടെ വിജയമോ ഉറപ്പുനൽകുന്നതായി ഈ കുറിപ്പുകൾ അത് സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല.
സഭയെ സ്നേഹിക്കാനും അതിനോടു ചേരാനും ലഭിച്ച വരങ്ങളാൽ സേവിക്കാനും കഴിയട്ടെയെന്ന പ്രാർഥനയോടെ പ്രഭാഷണം അവസാനിക്കുന്നു. സമാപനഗാനത്തിന്റെ വരികൾ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നില്ല.