സുവിശേഷത്തിന്റെ യാത്രയുടെ ആരംഭം · യാത്ര തിരിഞ്ഞുനോക്കൽ

പഠന വിഷയം: സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരൻ

നമുക്ക് ദീർഘകാലം വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കാനും, സേവനം ചെയ്യാനും, സമർപ്പണത്തോടെ പല ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കാനും സാധിച്ചേക്കാം. ഇതെല്ലാം തീർച്ചയായും വളരെ വിലപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ്.

എന്നാൽ, ഇവയുടെയെല്ലാം കേന്ദ്രത്തിൽ നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഒന്നുമുണ്ട്.

അത് സുവിശേഷമാണ്.

നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് സുവിശേഷം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയാൽ, നാം എത്രയധികം കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നാലും എത്ര കഠിനമായി ജീവിച്ചാലും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാതൽ നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം.

സുവിശേഷം എന്നത് യേശുവിൽ ആദ്യമായി വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ ഒരു തവണ മാത്രം കേട്ടു കടന്നുപോകുന്ന പ്രാഥമിക കഥയല്ല. നമ്മുടെ ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ അറിയുകയും, ധ്യാനിക്കുകയും, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട ദൈവത്തിന്റെ നിത്യസത്യമാണ് സുവിശേഷം.

യേശുക്രിസ്തു ആരാണ്,
ക്രൂശിൽ അവൻ എന്താണ് പൂർത്തിയാക്കിയത്,
അവൻ എന്തിനാണ് പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തത്,
നാം എങ്ങനെയാണ് വീണ്ടും ജനിക്കുകയും നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തത്.

ഈ സുവിശേഷം വിശുദ്ധ വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളം വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.

ദൈവം ഈ അത്ഭുതകരമായ സുവിശേഷം നമ്മെയാണ് ഭരമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സുവിശേഷജ്ഞാനവും അതിന്റെ വിസ്മയവും

സുവിശേഷം അറിയുക എന്നാൽ എന്താണ്?

നാം പലപ്പോഴും എളുപ്പത്തിൽ പറയാറുണ്ട്.

“എനിക്ക് സുവിശേഷം അറിയാം.”

എന്നാൽ നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ സുവിശേഷം അറിയുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഒരു ആത്മാവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴാണ് വെളിപ്പെടുന്നത്.

നിങ്ങളുടെ അരികിൽ കർത്താവിനെ ഇതുവരെ കണ്ടുമുട്ടാത്ത ഒരു വ്യക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, അവരെ നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇത്തരം ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ?

“ഈ ആത്മാവ് യഥാർത്ഥത്തിൽ രക്ഷ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

അവൻ ഇതുവരെ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ,

“എനിക്ക് എങ്ങനെ ഈ വ്യക്തിയോട് സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ കഴിയും?
ഇപ്പോൾ ഈ ആത്മാവിന് ആവശ്യമായ സത്യം എന്താണ്?”

എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഉള്ളുരുക്കുന്ന ഹൃദയം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ചലിക്കുന്നുണ്ടോ?

സുവിശേഷം അറിയുന്ന ഒരു വ്യക്തി ഒരു ആത്മാവിന്റെ ആത്മീയ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആഴമായ ശ്രദ്ധയുള്ളവനായിത്തീരും.

ഒരു രോഗി വരുമ്പോൾ കഴിവുള്ള ഒരു ഡോക്ടർ കേവലം പുറമേ കാണുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം നോക്കാതെ രോഗത്തിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തി ശരിയായ മരുന്ന് കുറിച്ചുകൊടുക്കുന്നതുപോലെ, സുവിശേഷം ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിയും ഒരു ആത്മാവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യമുള്ള സത്യം എന്താണെന്ന് വിവേചിച്ചറിയാൻ കഴിയണം.

നാം ദീർഘകാലമായി വിശ്വാസജീവിതം നയിച്ചുകൊണ്ട് അസംഖ്യം വചനങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ആ വചനം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന സുവിശേഷമായി ജീവസ്സോടെ വ്യാപരിക്കണം.

ആത്മാക്കളെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൗത്യം പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഏതാനും വ്യക്തികൾക്ക് മാത്രം ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒന്നല്ല.

ദൈവം നമുക്ക് നിത്യസുവിശേഷം ഭരമേൽപ്പിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു.

സുവിശേഷം തലച്ചോറിലെ കേവല അറിവ് മാത്രമല്ല

സുവിശേഷം കേവലം ബുദ്ധികൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ തീരുന്ന ഒന്നല്ല.

നമുക്ക് ക്രൂശിനെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരിക്കാം.
പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം.
വീണ്ടും ജനനം എന്ന പദവും നമുക്ക് സുപരിചിതമായിരിക്കാം.

എന്നാൽ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയം തുറന്നുതന്ന് ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ സത്ത നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ബോധ്യപ്പെടണം.

രക്ഷ എന്താണെന്ന്,
എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ദൈവപുത്രൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്,
ക്രൂശ് എന്താണെന്ന്,
പുനരുത്ഥാനം എന്താണെന്ന്.

അത് കേവല ഉപദേശത്തിലോ വിവരത്തിലോ ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ,

“ഈ സുവിശേഷമാണ് എന്നെ ജീവിപ്പിച്ചത്.”

എന്ന ജീവസ്സുറ്റ ഏറ്റുപറച്ചിലായി മാറണം.

അപ്പോൾ സുവിശേഷം കേവല അറിവല്ല, പിന്നെയോ ശക്തിയായിത്തീരുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വം കാണാൻ തുടങ്ങുകയും, ക്രൂശിലെ സ്നേഹം ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആഴമായി പ്രവേശിക്കുകയും, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ജീവൻ യാഥാർത്ഥ്യമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ മുൻപിൽ നാം യഥാർത്ഥ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാരണം സുവിശേഷം സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ സന്തോഷവാർത്തയാണ്.

സുവിശേഷത്തിന്റെ വിസ്മയം നാം വീണ്ടെടുക്കണം

നാം നല്ലതൊന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞാൽ, സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് അത് പങ്കുവെക്കാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കും.

നല്ല ഭക്ഷണം രുചിച്ചാൽ അത് പങ്കിടാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നല്ലൊരു വഴി കണ്ടെത്തിയാൽ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാൻ നാം താല്പര്യപ്പെടുന്നു.

എന്നിട്ടും, നിത്യമരണത്തിൽ നിന്ന് ജീവനിലേക്ക് നമ്മെ മാറ്റിയ സുവിശേഷം ഉണ്ടായിട്ടും ആ സുവിശേഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവും വിസ്മയവും ഇല്ലാതെയാവുകയും, ആരോടും അത് പങ്കുവെക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നാം വീണ്ടും സുവിശേഷത്തിന്റെ മുൻപിൽ വന്നു നിൽക്കണം.

ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ സുവിശേഷം അറിയുന്നുണ്ടോ?
ഈ സുവിശേഷമാണ് എന്നെ ജീവിപ്പിച്ചത് എന്ന സത്യം ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടോ?

സുവിശേഷം ആഴമായി തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു ഏറ്റുപറച്ചിൽ ഒഴുകിവരും.

“ഇതാണ് എന്നെ ജീവിപ്പിച്ചത്.”

തുടർന്ന് അടുത്ത ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഉടലെടുക്കും.

“ഈ സുവിശേഷം മറ്റുള്ളവർക്കും അറിയിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

സുവിശേഷത്തിന്റെ വിസ്മയം ഒടുവിൽ ഒരു ആത്മാവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ഹൃദയമായി ഒഴുകിത്തീരും.

വേദപുസ്തകം മുഴുവൻ നമുക്ക് സുവിശേഷം കാണിച്ചുതരുന്നു

ഏതാനും വാക്യങ്ങളിൽ ചുരുക്കി പറഞ്ഞു തീർക്കാവുന്നത്ര ചെറിയൊരു കഥയല്ല സുവിശേഷം.

വേദപുസ്തകം നിരന്തരം യേശുവിനെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

യേശുവിന്റെ ക്രൂശിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു,
പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു,
രക്ഷയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു,
പുതിയ ജീവനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

വേദപുസ്തകം മുഴുവൻ സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ നാം പലപ്പോഴും സുവിശേഷത്തെ വളരെ വേഗത്തിൽ അവഗണിച്ചു കടന്നുപോകാറുണ്ട്.

“അത് എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാവുന്ന കഥയാണ്.”

“ഞാൻ യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ചുകഴിഞ്ഞു, അതുകൊണ്ട് മതി.”

എന്നാൽ അങ്ങനെ നിസ്സാരമായി കടന്നുപോകാൻ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം അത്രയധികം വലുതും ആഴമേറിയതുമാണ്.

വേദപുസ്തകം എന്തിനെയാണോ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നത്, നാമും അതിനെ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ നോക്കണം.

വേദപുസ്തകം വീണ്ടും വീണ്ടും കാണിച്ചുതരുന്നത് നാമും ഹൃദയത്തിൽ ആഴമായി പതിപ്പിക്കണം.

നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ വീണ്ടും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും ഉറച്ചുനിൽക്കണം.

സുവിശേഷത്തോടുള്ള കടവും ദൗത്യവും

സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരായി ജീവിക്കുക

സുവിശേഷം സ്വീകരിച്ച ഒരു വ്യക്തി സുവിശേഷത്തിന്റെ നന്മകൾ അനുഭവിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തു മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കില്ല.

സുവിശേഷം ലഭിച്ച വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കാനുള്ള വിശുദ്ധമായ കടപ്പാടിന്റെ മനസ്സ് രൂപപ്പെടുന്നു.

കാരണം നമ്മളും മറ്റൊരാളുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെയും കണ്ണീരിലൂടെയുമാണ് ഈ സുവിശേഷം കേട്ടറിഞ്ഞത്.

സുവിശേഷം സ്വീകരിക്കാൻ നമുക്ക് അർഹതയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല നാം അത് പ്രാപിച്ചത്. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ മാത്രമാണ് നാം ജീവൻ പ്രാപിച്ചത്.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഇനി ഈ സുവിശേഷം നമ്മിൽ നിലച്ചുപോകരുത്.

“ദൈവമേ, ഈ സുവിശേഷം എന്നിലൂടെ മറ്റൊരു വ്യക്തിയിലേക്കും ഒഴുകാൻ ഇടയാക്കണമേ.”

സുവിശേഷം പ്രാപിച്ച ഒരു വ്യക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥന ഇതായിത്തീരുന്നു.

നാം സുവിശേഷത്തിന്റെ അനുഭവം പ്രാപിച്ചവരും, അതേസമയം സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരുമാണ്.

ദൈവം നമ്മെ ഭരമേൽപ്പിച്ച ഈ ജീവന്റെ വാർത്ത നാം ഒറ്റയ്ക്ക് മാത്രം ഉള്ളിലൊതുക്കി ജീവിക്കാൻ സാധ്യമല്ല.

സുവിശേഷം ഒരുവനെ പിടികൂടുമ്പോൾ വചനം ചലിക്കുന്നു

സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മനുഷ്യന്റെ കഴിവോ വാക്സാമർത്ഥ്യമോ കൊണ്ടുമാത്രം നടക്കുന്ന ഒന്നല്ല.

വചനം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവനെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തി വചനത്തിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ ചാലകമായി മാറുന്നു.

സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ വെളിപ്പെടുകയും,
സുവിശേഷം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുകയും,
ഞാൻ അനുഭവിച്ച ആ സുവിശേഷം നാവിലൂടെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ,

വചനം ജീവനുള്ളതായി ചലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

വേദപുസ്തകം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 19:20-ൽ കർത്താവിന്റെ വചനം ശക്തിയോടെ വളർന്ന് പ്രബലപ്പെട്ടു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

വചനത്തിന് സ്വയമേവ ശക്തിയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട്, നമുക്ക് എത്ര വലിയ കഴിവുണ്ടെന്നതല്ല പ്രധാനം.

നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സുവിശേഷം എത്ര വ്യക്തമായി വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നു,
നാം ആ സുവിശേഷത്താൽ എത്രമാത്രം പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം.

സുവിശേഷത്താൽ പിടിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി വചനത്തിന്റെ ഉപകരണമായി മാറുമ്പോൾ, ദൈവം സ്വയം ആ വചനത്തിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സുവിശേഷം പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ജീവനുള്ളതായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു

എന്നാൽ സുവിശേഷം കേവലം അറിവായി മാത്രം ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട് സ്വയമേവ ജീവന്റെ പ്രവർത്തനം വെളിപ്പെടുകയില്ല.

നാം എപ്പോഴും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നടത്തിപ്പിൽ വസിക്കണം.

ഒരു വൈദ്യുതോപകരണം പ്രവർത്തിക്കാൻ പവർ സോഴ്സുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുപോലെ, നമ്മുടെ ആത്മാവും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായി ആഴമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കണം.

ലൗകിക ചിന്തകളും ആകുലതകളും ഹൃദയത്തിൽ നിറയുകയും, ജഡിക ചിന്തകളാൽ നാം പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ, നാം നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്ന വചനത്തിനുപോലും പൂർണ്ണമായി ശക്തി വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയാതെ പോയേക്കാം.

അതുകൊണ്ടാണ് പ്രാർത്ഥന ആവശ്യമായിരിക്കുന്നത്.

“പരിശുദ്ധാത്മാവേ, എന്റെ ഹൃദയം തുറക്കണമേ.
ഈ സുവിശേഷം ആഴമായി ഗ്രഹിക്കാൻ ഇടയാക്കണമേ.
ഈ സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവസ്സോടെ വ്യാപരിക്കണമേ.”

വേദപുസ്തകം റോമർ 8:14-ൽ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരൊക്കെയും ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നു എന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

സുവിശേഷ സത്യവും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനവും ഒരിക്കലും വേർതിരിക്കാനാവില്ല.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ ഹൃദയം തുറന്നുതരുമ്പോൾ സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വം നാം പൂർണ്ണമായി കാണുകയും, ആ സുവിശേഷം നമ്മിലൂടെ മറ്റൊരു ആത്മാവിലേക്ക് ഒഴുകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു ആത്മാവിനോടുള്ള കരുണ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉറവെടുക്കുകയും, സ്നേഹം ആഴപ്പെടുകയും, ആ ആത്മാവ് ജീവൻ പ്രാപിക്കണമെന്നുള്ള ഉള്ളുരുകുന്ന വികാരം ഉള്ളിൽ നിറയുകയും ചെയ്യുന്നു.

സുവിശേഷം നമ്മുടെ ഉള്ളിലടങ്ങി ആ സുവിശേഷത്താൽ ഒരു ആത്മാവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം നമ്മിലേക്ക് പകരപ്പെടുന്നു.

സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആസ്വദിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആനന്ദം ഇതാണ്.

ഏറ്റവും വലിയ മഹത്വം ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന വേലയിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്

നമുക്ക് ഈ ലോകത്തിൽ അനേകം നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം.

എന്നാൽ നമ്മിലൂടെ ഒരു ആത്മാവ് സുവിശേഷം കേട്ട് നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിനേക്കാൾ വിലയേറിയതും അനുഗ്രഹീതവുമായ വേറെ എന്തുണ്ട്?

നമ്മളല്ല മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കുന്നത്.

രക്ഷയുടെ പ്രവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കുന്നത് ദൈവം മാത്രമാണ്.

എന്നാൽ, ദൈവം ആ ശ്രേഷ്ഠമായ സുവിശേഷം നമ്മുടെ അധരങ്ങളിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും, ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധ വേലയിൽ നമ്മെ സഹവേലക്കാരായി വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അത് അവർണ്ണനീയമായ മഹത്വമാണ്.

അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരു വിശുദ്ധ ആഗ്രഹം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക.

“ദൈവമേ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.
ഈ നിത്യജീവന്റെ സുവിശേഷം എന്നിലൂടെ ഒഴുകാൻ ഇടയാക്കണമേ.
ഒരു ആത്മാവെങ്കിലും ഈ സുവിശേഷം കേട്ട് ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്നതിൽ എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ.”

ഇത് ഭാരമുള്ള ഒരു ചുമടോ നിർബന്ധപൂർവ്വം ചെയ്യേണ്ട കടമയോ അല്ല.

സുവിശേഷത്തിന്റെ കൃപ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആസ്വദിച്ച ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായി ഒഴുകിവരുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്.

സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങിയ ജീവിതം

ആദ്യം ഞാൻ സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങണം

അങ്ങനെയെങ്കിൽ നാം എവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കേണ്ടത്?

ആർക്കാണ് സുവിശേഷം അറിയിക്കേണ്ടത് എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, നാം നമ്മെത്തന്നെ ശാന്തമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കി ചോദിക്കണം.

“ഞാൻ സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ?”

ക്രൂശിന്റെ അർത്ഥം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വ്യക്തമാണോ?

പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യമായിത്തീരുന്നുണ്ടോ?

വീണ്ടും ജനനത്തിന്റെയും രക്ഷയുടെയും കൃപ ഒരു ആത്മാവിനോട് ക്രമമായി പങ്കുവെക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ?

എല്ലാറ്റിലുമുപരിയായി, ഈ സുവിശേഷം നിമിത്തം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നന്ദിയും സന്തോഷവും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടോ?

ഒരു ആത്മാവിനെ നോക്കുമ്പോൾ സുവിശേഷം അറിയിക്കാനുള്ള ഉള്ളുരുക്കുന്ന വികാരം നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ?

നാം സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങുകയും പ്രാർത്ഥനയോടെ ഉണർന്നിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നാം ശുശ്രൂഷിക്കേണ്ട വിലയേറിയ ആത്മാക്കളെ കണ്ടുമുട്ടാൻ ദൈവം ഇടയാക്കും.

അതുകൊണ്ട് ആദ്യം താഴ്മയോടെ കമിഴ്ന്നുവീണ് പ്രാർത്ഥിക്കുക.

“ദൈവമേ, സുവിശേഷത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിയാൻ എനിക്ക് ഇടയാക്കണമേ.
സുവിശേഷത്തിന്റെ സത്യം എന്റെ ഉള്ളിൽ പൂർണ്ണമായി നിറയ്ക്കണമേ.
ഈ സുവിശേഷം പങ്കുവെക്കേണ്ട ഒരു ആത്മാവിനെ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചുതരണമേ.”

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുത്തുകളെ ഒരൊറ്റ ചരടിൽ കോർക്കുന്നതുപോലെ സുവിശേഷം ഗ്രഹിക്കണം

വിശ്വാസത്തിന്റെ വിവിധ വിഷയങ്ങൾ നമുക്ക് നേരത്തെ അറിയാമായിരിക്കും.

നമുക്ക് ക്രൂശിനെ അറിയാം,
പുനരുത്ഥാനത്തെ അറിയാം,
വീണ്ടും ജനനത്തെ അറിയാം,
വിശ്വാസത്തെ അറിയാം,
രക്ഷയെക്കുറിച്ച് അറിയാം.

എന്നാൽ ഓരോ അറിവുകളെയും വെവ്വേറെ അറിയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം മതിയാവുകയില്ല.

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുത്തുകളെ ഒരൊറ്റ ചരടിൽ കോർക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ അത് മനോഹരമായ ഒരു മാലയായി മാറുന്നുള്ളൂ എന്നതുപോലെ, നാം അറിയുന്ന സകല സത്യങ്ങളും സുവിശേഷത്തെ കേന്ദ്രമാക്കി ഒന്നായി പൂർണ്ണമായി ബന്ധിക്കപ്പെടണം.

അപ്പോൾ മാത്രമേ മുഴുവൻ ചിത്രവും വ്യക്തമായി കാണാൻ തുടങ്ങുകയുള്ളൂ.

“ആഹാ, ക്രൂശ് എന്നാൽ ഇതായിരുന്നു.”

“ആഹാ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുനരുത്ഥാനത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു അർത്ഥമാണുണ്ടായിരുന്നത്.”

“ആഹാ, വീണ്ടും ജനനമാണ് യഥാർത്ഥ ജീവന്റെ തുടക്കം.”

ഒടുവിൽ ഇതെല്ലാം യേശുക്രിസ്തുവിൽ ഒത്തുചേർന്ന സുവിശേഷമാണെന്ന സത്യം നാം ആഴമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

സുവിശേഷം പഠിക്കുക എന്നത് കേവലം പുതിയ അറിവുകൾ ശേഖരിച്ചുവെക്കുന്ന ഒന്നല്ല.

മുമ്പ് കേട്ട വചനങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിൽ ഒന്നായി കോർക്കപ്പെടുകയും, ആ സത്യം എന്റെ ഉള്ളിൽ വ്യക്തമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട് ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമാണ്.

നാം സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരാണ്

നമ്മെ ജീവിപ്പിച്ചത് സുവിശേഷം മാത്രമാണ്.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷമാണ് നമുക്ക് നിത്യജീവൻ നൽകിയത്.

അതുകൊണ്ട് ഈ സുവിശേഷത്തെ നമുക്ക് ഒരിക്കലും നിസ്സാരമായി കാണാനാവില്ല.

സുവിശേഷം ഇതിനകം എല്ലാം അറിയാമെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അശ്രദ്ധമായി കടന്നുപോകാനും കഴിയില്ല.

വീണ്ടും സുവിശേഷത്തിന്റെ മുൻപിൽ വന്നു നിൽക്കുക.

സുവിശേഷത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ കൂടുതൽ അറിയാനുള്ള ദാഹം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക.

സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലേക്ക് നോക്കുക.

സുവിശേഷത്തോടുള്ള ആദ്യസ്നേഹവും വിസ്മയവും വീണ്ടെടുക്കുക.

ശാന്തമായി മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കുക.

“ദൈവമേ, ഈ സുവിശേഷം എന്നിൽ നിലച്ചുപോകാതിരിക്കട്ടെ.”

നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞ സുവിശേഷം ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് ഒഴുകുകയും, ആ ആത്മാവ് സുവിശേഷത്തിലൂടെ വീണ്ടും ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്നത് കാണുകയും ചെയ്യുക.

അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു സന്തോഷം എവിടെയുണ്ട്?

അതിനേക്കാൾ നിത്യമായ മൂല്യം എവിടെയുണ്ട്?

നമുക്ക് സൗജന്യമായി സുവിശേഷം ലഭിച്ചു.

ഇപ്പോൾ ഈ ജീവന്റെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരനായി,
നമ്മെ ജീവിപ്പിച്ച ഈ ജീവന്റെ സുവിശേഷം ഹൃദയത്തിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട്,
ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ നടന്നുചെല്ലുക.

നമുക്ക് ലഭിച്ച കൃപയ്ക്കുള്ള യഥാർത്ഥ പ്രതികരണവും, ദൈവം നമുക്ക് അനുവദിച്ചുതന്ന ഏറ്റവും അനുഗ്രഹീതവും നിത്യവുമായ ആനന്ദവുമാണത്.