ക്രൂശിന്റെ സ്നേഹവും കാൽവരിയുടെ കൃപയും · യാത്ര തിരിഞ്ഞുനോക്കൽ

പഠന വിഷയം: യേശുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും · കാൽവരിയിലേക്കു വരിക

സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എന്താണ്?

വേദപുസ്തകം ധാരാളം അറിഞ്ഞും അനേകം വിശ്വാസവിഷയങ്ങൾ പഠിച്ചും വലിയ കൃപ അനുഭവിച്ചാലും, ഒടുവിൽ നാം വീണ്ടും മടങ്ങിച്ചെല്ലേണ്ട വ്യക്തമായൊരു കേന്ദ്രമുണ്ട്.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശാണ്.

യേശു കേവലം ധാർമ്മിക ഉപദേഷ്ടാവോ ഒരു വിശുദ്ധനോ ആയിട്ടല്ല ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത്. നമ്മുടെ പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്ന ക്രൂശ് ചുമക്കാനാണ് അവൻ വന്നത്. കൂടാതെ ആ ക്രൂശിന്റെ മഹത്വമുള്ള നിഗമനം പുനരുത്ഥാനമാണ്.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും, ഇതാണ് സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയവും നമ്മെ നിത്യമരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും.

ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും: സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം

ദൈവം ഏറ്റവും പ്രധാനമായി കരുതുന്ന കേന്ദ്രം നാം അറിയണം

വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കുമ്പോൾ അനേകം കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാൻ എളുപ്പമാണ്. കൃപ അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മറുപടി ലഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കൺമുൻപിലെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെടാനും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവം നമ്മോട് നിരന്തരം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുതരുന്ന യഥാർത്ഥ കേന്ദ്രം മറ്റൊരു സ്ഥാനത്താണ്.

“ക്രൂശിനെ നോക്കുക.”

ക്രൂശ് കേന്ദ്രമായിത്തീരുമ്പോഴേ സുവിശേഷത്തിന്റെ സാരാംശം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുകയുള്ളൂ. കാരണം ക്രൂശിൽ പാപത്തിന്റെ പ്രശ്നം അടിസ്ഥാനപരമായി പരിഹരിക്കപ്പെടുകയും, ദൈവവുമായുള്ള തടസ്സപ്പെട്ട ബന്ധം വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുകയും, സാത്താന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അധികാരം തകർക്കപ്പെടുകയും, മരിച്ചുപോയിരുന്ന ആത്മാവ് നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാശക്തി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന്റെ കാതൽ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവുമാണ്

ദൈവം സർവ്വപ്രപഞ്ചത്തെയും ഭരിക്കുന്ന സർവ്വശക്തനാകുന്നു. ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചതും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്, ചെങ്കടൽ പിളർന്നതും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്, വേദപുസ്തകത്തിൽ അനേകം അത്ഭുതങ്ങളും ശക്തികളും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ പഠനത്തിൽ ആ സകല ദൈവശക്തികൾക്കുമിടയിൽ ഏറ്റവും കേന്ദ്രമായ രക്ഷയുടെ ശക്തിയെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും നോക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെയാണ്? ക്രൂശിലൂടെയും പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെയും പാപി രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞിരുന്ന മനുഷ്യൻ വീണ്ടും പിതാവിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നതുകൊണ്ടാണ്. പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ചങ്ങല തകർക്കപ്പെടുകയും, നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിരുന്ന ആത്മാവിന് പുതിയ ജീവൻ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

അതിനാൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ എല്ലാ ഒഴുക്കുകളും ഒടുവിൽ ഈ ഒരു സ്ഥാനത്തേക്ക് ഒത്തുകൂടുന്നു.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും.

ക്രൂശിന്റെ വചനം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ 1. കൊരിന്ത്യർ 1:18-ൽ ക്രൂശിന്റെ വചനം നശിച്ചുപോകുന്നവർക്ക് ഭോഷത്വവും രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്ന നമുക്കോ ദൈവശക്തിയും ആകുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ക്രൂശ് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാകാതിരുന്നേക്കാം. “ഒരു യുവാവ് ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ട് മരിച്ച പഴയൊരു സംഭവം എങ്ങനെയാണ് ഇന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നത്?” എന്ന് സംശയിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ ദൈവം കൃത്യമായി ആ ക്രൂശിലൂടെ പാപിയെ രക്ഷിക്കാൻ നിശ്ചയിച്ചു. അതിനാൽ ക്രൂശ് കേവലമൊരു മതപരമായ ചിഹ്നമോ അലങ്കാര വസ്തുവോ അല്ല. രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്ന ഏവർക്കും ക്രൂശ് ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തിയാണ്.

ക്രൂശിനെ അറിയുന്നതും ക്രൂശിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതും വ്യത്യസ്തമാണ്

നാം ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ അസംഖ്യം തവണ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. ചെറുപ്പം തൊട്ടേ പരിചയത്തോടെ കേട്ടു, ആരാധനകൾ തോറും അഭിമുഖീകരിച്ചു, സ്തുതികളിലൂടെയും എപ്പോഴും ഏറ്റുപറഞ്ഞുപോന്നു. അതിനാൽ “ക്രൂശോ? എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാം” എന്ന് എളുപ്പത്തിൽ കടന്നുപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഇതാണ്.

“നിങ്ങൾ ക്രൂശിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യക്തിപരമായി കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ടോ?”

ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചുള്ള വസ്തുനിഷ്ഠമായ അറിവ് സമ്പാദിക്കുന്നതും, ആ ക്രൂശ് കൃത്യമായി എനിക്കുവേണ്ടിയുള്ള രക്ഷയുടെ സംഭവമായി ഹൃദയത്തിൽ പതിക്കപ്പെടുന്നതും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ തലങ്ങളാണ്.

“യേശു എനിക്കായി മരിച്ചു”

ക്രൂശ് ഹൃദയത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യക്തമായി തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ മേലിൽ അത് മറ്റുള്ളവരുടെ കഥയായി ഒതുങ്ങിനിൽക്കില്ല.

“യേശു ലോകത്തിലെ സകല പാപികൾക്കുമായി മരിച്ചു” എന്ന പൊതുവായ ഉപദേശത്തിൽ നിന്ന്, “യേശു കൃത്യമായി എന്റെ പാപം നിമിത്തം, എന്നെ ജീവിപ്പിക്കാനായി ക്രൂശിൽ മരിച്ചു” എന്ന ഏറ്റുപറച്ചിലായി മാറുന്നു.

ആ തിരുരക്തം ചൊരിഞ്ഞത് എന്റെ അകൃത്യങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ആ മരണം എന്റെ നിത്യ ശിക്ഷയ്ക്ക് പകരമായിരുന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിയുകയും, ആ ക്രൂശിന്റെ സ്നേഹം എന്നിലേക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അന്തമില്ലാത്ത സ്നേഹമായി ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

അപ്പോൾ നാം ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറ്റുപറയാൻ ഇടയാകുന്നു.

“ഇത് എന്റെ ക്രൂശാണ്.
എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച കർത്താവിന്റെ സ്നേഹവും, എന്റെ നിത്യ രക്ഷയുമാകുന്നു.”

ക്രൂശ് ഒടുവിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള കേന്ദ്രമായിത്തീരുന്ന നിമിഷമാണിത്.

ക്രൂശിനെ കണ്ടുമുട്ടിയ ജീവിതത്തിലെ മാറ്റം

ക്രൂശിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രം മാറുന്നു

ക്രൂശ് ഹൃദയത്തിൽ ആഴമായി പതിയുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാൽവെപ്പ് അടിസ്ഥാനപരമായി മാറുന്നു. കേവലം മതപരമായ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്ന തലത്തിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ, ജീവിതത്തെ നോക്കുന്ന മാനദണ്ഡം തന്നെ പുതുതായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

മുമ്പ് ഞാൻ തന്നെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തു കേന്ദ്രമായിത്തീരുന്നു. മുമ്പ് “എന്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കഷ്ടത വന്നു?” എന്ന് പിറുപിറുപ്പിലും വിലാപത്തിലും തുടർന്നുവെങ്കിൽ, ക്രൂശിനെ കണ്ടുമുട്ടിയ വ്യക്തി ഏത് പ്രയാസത്തിലും വീണ്ടും ക്രൂശിന്റെ കീഴിലേക്ക് അടുത്തുചെല്ലുന്നു.

“കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ സകല കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.
എങ്കിലും കർത്താവ് എന്നെ ജീവിപ്പിക്കാനായി ക്രൂശ് ചുമന്നു എന്ന സത്യം ഞാൻ വ്യക്തമായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
അതിനാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ക്രൂശിന്റെ കൃപയെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു.”

ക്രൂശ് വിശ്വാസത്തിന്റെ നങ്കൂരം പോലെയാണ്

ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റ് അടിക്കുന്ന കടലിലും ആഴത്തിൽ ഇറക്കപ്പെട്ട നങ്കൂരമുണ്ടെങ്കിൽ പടക് എളുപ്പത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോവുകയില്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിനും ഇളകാത്ത നങ്കൂരം ആവശ്യമാണ്. ആ കേന്ദ്രത്തിന്റെ നങ്കൂരമാണ് ക്രൂശ്.

ജീവിതത്തിൽ വിചാരിക്കാത്ത പരീക്ഷകൾ വന്നണയുന്നു. രോഗത്തിന്റെ വേദന കടന്നുവരികയും, മനുഷ്യരുമായുള്ള ബന്ധം തകരുകയും, പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മറുപടി ലഭിക്കാത്തതുപോലെ അനുഭവപ്പെടുകയും, ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒട്ടും കഴിയാതെ വരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ട്.

ആ സമയം ക്രൂശ് ആത്മാവിന്റെ ആഴമേറിയ അടിത്തട്ടിൽ ഉറപ്പോടെ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഇളക്കം തട്ടിയേക്കാമെങ്കിലും ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി മുങ്ങിപ്പോവുകയില്ല. വീണ്ടും ക്രൂശിനെ നോക്കുന്നു.

“എന്നെപ്പോലുള്ള പാപിയെ ജീവിപ്പിച്ച ആ പൂർണ്ണ സ്നേഹത്തെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
കർത്താവ് ഒരിക്കലും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല എന്ന സത്യത്തെ ക്രൂശ് തെളിയിക്കുന്നു.”

ക്രൂശ് ഇളകുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ തിരമാലകൾക്കിടയിൽ നമ്മുടെ കേന്ദ്രത്തെ വീണ്ടും ഉറപ്പോടെ താങ്ങിനിർത്തുന്നു.

ക്രൂശ് മങ്ങിയാൽ വിശ്വാസവും എളുപ്പത്തിൽ ഇളകും

മറിച്ച് ക്രൂശ് ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ വ്യക്തമായി ഇടംപിടിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസം ചെറിയ കാറ്റിലും എളുപ്പത്തിൽ ഉലഞ്ഞുപോകും. കൃപ പ്രാപിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുമ്പോഴും യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ പ്രശ്നം കടന്നുവരുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിരാശപ്പെടുകയും, ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോഴും “ദൈവം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം സംഭവിക്കും?” എന്ന് പറഞ്ഞ് ആഴമേറിയ സംശയത്തിൽ വീണുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു.

അത്ഭുതകരമായ ചില അനുഭവങ്ങളോ കണ്ണിൽ കാണുന്ന കാര്യങ്ങളോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെ പിന്തുടരുകയും, ലോകത്തിന്റെ ആകർഷകമായ അവകാശവാദങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും ആ വശത്തേക്ക് ശ്രദ്ധ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെയാണ്? ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ക്രൂശിന്റെ നങ്കൂരം ആഴത്തിൽ ഇറക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. അതിനാൽ നാം വീണ്ടും ക്രൂശിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലണം.

ക്രൂശുകേന്ദ്രിത വിശ്വാസത്തിലേക്ക് മടങ്ങൽ

മനുഷ്യന്റെ ജ്ഞാനത്തേക്കാൾ ക്രൂശിനെ മുറുകെ പിടിക്കണം

ലോകത്തിൽ യുക്തിസഹവും ആകർഷകവും ജ്ഞാനമുള്ളതുമായി കേൾക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ അത്തരം ലൗകിക തത്ത്വചിന്തകൾ വേദപുസ്തക വചനത്തേക്കാൾ ബോദ്ധ്യം തരുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം.

എന്നാൽ രക്ഷയുടെ സുവിശേഷം മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിൽ നിന്നോ ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നോ ആരംഭിച്ചതല്ല.

വേദപുസ്തകം 1. കൊരിന്ത്യർ 1:22-24-ൽ യഹൂദന്മാർ അടയാളം ചോദിക്കുകയും ഗ്രീക്കുകാർ ജ്ഞാനം അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഞങ്ങളോ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രൂശ് ലോകത്തിലെ മനുഷ്യർക്ക് ഇടർച്ചയും ഭോഷത്വവുമായി തോന്നാമെങ്കിലും, വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്കോ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ജ്ഞാനവുമാകുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ക്രൂശ് ലളിതമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ദൈവം കൃത്യമായി ആ ക്രൂശിൽ സകല മാനവരാശിയെയും വിടുവിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ രക്ഷാരഹസ്യത്തെ അടക്കിവെച്ചു.

ദൈവം ക്രൂശിന്റെ സുവിശേഷത്താൽ മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുന്നു

സുവിശേഷം ജനങ്ങളുടെ ചെവിക്ക് ഇമ്പം നൽകാനോ പൊതുജനത്തിന്റെ ഇഷ്ടം പ്രാപിക്കാനോ നിർമ്മിച്ച കഥയല്ല. ദൈവം താൻതന്നെ നിർണ്ണയിച്ച ഏക ജീവന്റെ വഴിയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കലോ കുറയ്ക്കലോ ഇല്ലാതെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതാണ്. ആ വഴിയാണ് ക്രൂശ്.

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ സുവിശേഷം അറിയിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ക്രൂശിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഒരിക്കലും എളുപ്പമുള്ള കാര്യമായിരുന്നില്ല. ചിലർക്ക് ക്രൂശ് അപമാനകരമായ വധശിക്ഷാ മരമായിരുന്നു, ചിലർക്ക് ഭോഷത്വവും വ്യർത്ഥവുമായ കഥയായി തോന്നപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ പൗലൊസ് ക്രൂശിന്റെ സുവിശേഷത്തെ ഒരിക്കലും മറ്റൊന്നുകൊണ്ടും പകരമായി മാറ്റിയില്ല. ആത്മാവിനെ പാപത്തിൽ നിന്നും മരണത്തിൽ നിന്നും വിടുവിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ശക്തി ക്രൂശിൽ മാത്രം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.

ക്രൂശിന് പകരം മറ്റൊന്നിനെയും വെക്കരുത്

വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ വർഷങ്ങൾ കൂടുന്തോറും ഒരു നിമിഷത്തിൽ ക്രൂശ് ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റപ്പെട്ട് വശങ്ങളിലേക്ക് തള്ളപ്പെടാനുള്ള അപകടമുണ്ട്. ആദ്യം ക്രൂശിന്റെ വിസ്മയത്തോടെ കണ്ണുനീരൊഴുക്കി ആരംഭിച്ചുവെങ്കിലും, ക്രമേണ മറ്റ് കാര്യങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നാൻ തുടങ്ങുന്നു.

സഭയിലെ ഉദ്യോഗങ്ങൾ, മതപരമായ അറിവ്, മനോഹരമായ പരിപാടികൾ, പ്രത്യേക ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ, ലോകത്തിലെ വിജയമോ പ്രശ്നപരിഹാരമോ മുൻപന്തിയിൽ ഇടംപിടിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും അവയിൽ പ്രയോജനകരമായ കാര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരിക്കാം.

എന്നാൽ അതിലൊന്നിനും ക്രൂശിന് പകരമാകാൻ കഴിയില്ല. പാപിയെ നീതിമാനായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും പുതിയ ജീവൻ നൽകുകയും ദൈവവുമായി ഇണക്കിത്തീർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രക്ഷാശക്തി യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു.

വീണ്ടും ക്രൂശ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുവിൻ

അതിനാൽ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. ക്രൂശ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുവിൻ. ആ സ്ഥാനത്ത് മാത്രം നിൽക്കാതെ ക്രൂശിന്റെ കൂടുതൽ ആഴമേറിയ ഇടങ്ങളിലേക്ക് മുൻപോട്ടു പോകുവിൻ.

“എനിക്ക് നേരത്തെ ക്രൂശിന്റെ വചനം അറിയാം” എന്ന ചിന്തയിൽ നിൽക്കരുത്. ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ താഴ്മയോടെ കമിഴ്ന്നുവീണ് അപേക്ഷിക്കണം.

“കർത്താവേ, ക്രൂശിനെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
ക്രൂശിൽ വെളിപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇടയാക്കേണമേ, ക്രൂശ് എന്റെ സകല വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഉറപ്പുള്ള കേന്ദ്രമായിത്തീരാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
ഏത് സാഹചര്യത്തിലും എപ്പോഴും ക്രൂശിന്റെ കീഴിലേക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

ദരിദ്രമായ ഹൃദയത്തോടെ ക്രൂശിനെ അന്വേഷിക്കുവിൻ

ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വമുള്ള സത്യത്തെ ഹൃദയത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് ദരിദ്രമായ ഹൃദയമാണ്. തനിക്ക് നേരത്തെ എല്ലാം അറിയാമെന്ന് അഭിമാനിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിൽ കൂടുതൽ ആഴമേറിയ കൃപ നിറയ്ക്കപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ നാം കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ സത്യസന്ധമായി ഏറ്റുപറയണം.

“കർത്താവേ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും ക്രൂശിന്റെ സ്നേഹത്തെ വളരെക്കുറച്ചു മാത്രമേ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ.
കർത്താവിന്റെ ക്രൂശിനെ കൂടുതൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ക്രൂശിന്റെ തിരുരക്തത്തിന് മുൻപിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അടുത്തുചെല്ലാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

ക്രൂശിനെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ ഹൃദയം വീണ്ടും ചൂടുള്ളതായിത്തീരുകയും, കർത്താവിന്റെ ത്യാഗത്തിന് മുൻപിൽ കണ്ണുനീർ വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുകയും, ഏത് കഷ്ടതയ്ക്കുള്ളിലും “ക്രൂശ് ഒന്നു മാത്രം മതിയാകും” എന്ന് ഏറ്റുപറയാൻ തക്കവിധം ക്രൂശ് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പാറയായിത്തീരാൻ അപേക്ഷിക്കുവിൻ.

പാപവും സ്നേഹവും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ക്രൂശ്

ക്രൂശ് എന്റെ പാപത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

ക്രൂശിനെ സത്യസന്ധമായി കണ്ടുമുട്ടണമെങ്കിൽ ആദ്യം എന്തുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ക്രൂശിന്റെ കൃപ ആവശ്യമുള്ള നിരാശാജനകമായ അവസ്ഥയുള്ളത് എന്ന് നേരോടെ അഭിമുഖീകരിക്കണം.

ക്രൂശ് മനുഷ്യൻ സ്വയം നല്ലൊരു വ്യക്തിയാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയെ തകർക്കുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ഒരിക്കലും വിടുവിക്കപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത പൂർണ്ണ പാപികളാണ് നാം എന്ന് തുറന്നുകാട്ടുന്നു. മനുഷ്യന് സ്വന്തം നന്മയാലോ തപസ്സുകൊണ്ടോ രക്ഷ പ്രാപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവപുത്രൻ ക്രൂശിൽ ശരീരം തകർക്കപ്പെടുകയും രക്തം ചൊരിയുകയും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

ക്രൂശ് നമ്മെ നോക്കി വ്യക്തമായി പറയുന്നു.

“നിനക്ക് നിന്നെത്തന്നെ ഒരിക്കലും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

എന്നാൽ ക്രൂശ് കുറ്റപ്പെടുത്തലിൽ അവസാനിക്കാതെ അത്ഭുതകരമായ കൃപയെ തുടർച്ചയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

“അതിനാൽ ഞാൻ നിന്റെ പാപത്തിന് പകരമായി മരിച്ചു.”

നമ്മുടെ ദയനീയമായ പാപത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന നീതിയും, പാപിയെ ക്ഷമിക്കുന്ന അതിരില്ലാത്ത സ്നേഹവും ക്രൂശിൽ പൂർണ്ണ സമന്വയത്തിലാകുന്നു.

ക്രൂശ് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹമാകുന്നു

ക്രൂശിനെ നോക്കുമ്പോൾ നാം പാപത്തിന്റെ ഭീകരത മാത്രം കാണുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. പാപത്തേക്കാൾ വളരെ വലുതും വിസ്താരമുള്ളതുമായ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.

നമ്മെ ജീവിപ്പിക്കാനായി ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധനായ പുത്രൻ സ്വന്തം ശരീരത്തെ ഉദാരമായി നൽകി. സകല പരിഹാസവും ചാട്ടവാറടിയും സഹിച്ചു, അവസാന തുള്ളി രക്തം വരെ ചൊരിഞ്ഞു, മരണത്തിന്റെ പാനപാത്രത്തെ സ്വമനസ്സോടെ കുടിച്ചു.

അതിനാൽ ക്രൂശ് ഇന്ന് നിങ്ങളോട് വ്യക്തമായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

“ദൈവം നിങ്ങളെ ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നു.”

എന്റെ ഹൃദയം തണുത്തുപോയി കർത്താവിന്റെ സ്നേഹം അനുഭവപ്പെടാത്ത ദിവസത്തിലും, കൺമുൻപിലെ സാഹചര്യം ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ സംശയിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്ന നിമിഷത്തിലും, ക്രൂശ് എപ്പോഴും മാഞ്ഞുപോകാത്ത ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിവാണ്.

എന്നാൽ ക്രൂശ് മരണത്താൽ അവസാനിച്ചില്ല

സുവിശേഷം കാൽവരി മലയിലെ കല്ലറയിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല. യേശു അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ മരണത്തെ ജയിച്ച് മൂന്നാം നാൾ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തു.

ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും ഒരിക്കലും വേർതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരൊറ്റ പൂർണ്ണ സുവിശേഷമാണ്. ക്രൂശിൽ നമ്മുടെ സകല പാപത്തിന്റെ ശമ്പളവും ഒറ്റത്തവണയായി നൽകിതീർത്തു, പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെ മരണത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും അധികാരത്തെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തു.

അതിനാൽ നാം തോറ്റുപോയ പഴയൊരു രക്തസാക്ഷിയെ സ്മരിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. മരണത്തെ കീഴടക്കി ഇപ്പോഴും ജീവിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പുനരുത്ഥാനം യേശു ദൈവം അയച്ച ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്ന് തെളിയിക്കുന്നു, കർത്താവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും പുതിയ ജീവനും നിത്യമായ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ അവകാശവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു.

ക്രൂശിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും പാപിയെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുണ്ട്

പഠനം ആവർത്തിച്ചു ഊന്നിപ്പറയുന്ന കാതൽ ഇതാണ്. ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം ശുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവു തന്നെ ആ വചനത്തെ വഴിയാക്കിക്കൊണ്ട് ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം നടത്തുന്നു എന്ന സത്യമാണ്.

ഉറപ്പേറിയ പാപത്തിന്റെ ചങ്ങല തകർക്കപ്പെടുകയും, ഇരുട്ടിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ട് വിലാപിച്ചിരുന്ന ആത്മാവ് യഥാർത്ഥ വിടുതൽ അനുഭവിക്കുകയും, ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞിരുന്ന ദുർവ്യയപുത്രൻ പിതാവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരികയും ചെയ്യുന്നു.

തീർച്ചയായും മനുഷ്യനെ വീണ്ടും ജനിപ്പിക്കുന്നത് സുവിശേഷകന്റെ ജ്ഞാനമോ വാക്സാമർത്ഥ്യമോ അല്ല. മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്നവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവായ ദൈവം മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ദൈവം ആ വിശുദ്ധമായ സുവിശേഷ വചനത്തെ ഇന്ന് നമ്മുടെ ബലഹീനമായ അധരങ്ങളിൽ ഭരമേൽപ്പിച്ചുതന്നു.

ക്രൂശ് അറിയിക്കുന്നവന്റെ ദൗത്യം

നിങ്ങളെ ജീവിപ്പിച്ചത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ക്രൂശാണെങ്കിൽ അറിയിക്കാൻ ഇടയാകും

നാം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ നല്ലതും വിലയേറിയതുമായ ഒന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ സ്വാഭാവികമായി ചുറ്റുമുള്ളവരോട് അറിയിക്കുകയും പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ എന്നെ നിത്യ നരകശിക്ഷയിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ച് നിത്യജീവന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് മാറ്റിയ ക്രൂശിന്റെ സുവിശേഷം ഉള്ളിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും ആരോടും പറയാതെ മൗനമായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, സ്വന്തം ആത്മീയ അവസ്ഥയെ ശാന്തമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കണം.

“ക്രൂശിന്റെ വിസ്മയം ഇന്ന് എന്റെ ഉള്ളിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവസ്സോടെയുണ്ടോ?”

ക്രൂശിന്റെ തിരുരക്തത്താൽ പാപമോചനം പ്രാപിച്ച കൃപ യഥാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവിച്ചുവെങ്കിൽ, ആ അളക്കാനാവാത്ത സ്നേഹത്തിന് കടപ്പെട്ടവനാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ഹൃദയകേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം ഉയർന്നുവരുകതന്നെ ചെയ്യും.

“ഈ ജീവന്റെ സുവിശേഷം ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന അയൽക്കാരനും അറിയിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ ക്രൂശ് കേന്ദ്രമായിരിക്കണം

മനുഷ്യർക്ക് കേവലം ജീവിതത്തിന് സഹായിക്കുന്ന നല്ല വാക്കുകളോ ആശ്വാസവാക്കുകളോ മാത്രം നൽകുന്നതുകൊണ്ട് ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.

“ദൈവം നല്ലവനാകുന്നു”, “പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ സമാധാനം ലഭിക്കും” എന്ന വാക്കുകളും വിലയേറിയ ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്, എന്നാൽ മനുഷ്യനെ പാപത്തിൽ നിന്നും മരണത്തിൽ നിന്നും വിടുവിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ കാതലിൽ തീർച്ചയായും ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും വ്യക്തമായി നിലനിൽക്കണം.

ഒരു ആത്മാവിനെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ ധൈര്യത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും അറിയിക്കണം.

“നമ്മുടെ പാപം നിമിത്തം ദൈവവുമായുള്ള ജീവന്റെ ബന്ധം തടസ്സപ്പെട്ടുപോയി.
എന്നാൽ യേശു നിങ്ങളുടെ സകല പാപങ്ങളും പകരം ചുമന്നുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിച്ചു.
കൂടാതെ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.
യേശുക്രിസ്തുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥ രക്ഷയും നിത്യജീവനും ലഭിക്കുന്നു.”

സുവിശേഷത്തിന്റെ സാരാംശത്തെ മങ്ങിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കാതെ, ക്രൂശിനെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും കേന്ദ്രത്തിൽ നിർത്തുന്ന വിശ്വസ്തനായ സാക്ഷിയാകണം.

ക്രൂശിനെ അറിയിക്കുമ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു

സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന വ്യക്തി സ്വന്തം വാക്സാമർത്ഥ്യത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ നിർബന്ധപൂർവ്വം ബോധ്യപ്പെടുത്താനായി കൃത്രിമമായ വിദ്യകൾ കാണിക്കുന്നുമില്ല.

നാം ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സത്യത്തെ വേദപുസ്തകത്തിലുള്ളതുപോലെ ലളിതമായും വ്യക്തമായും അറിയിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ആ ആത്മാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ താൻതന്നെ സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

ഹൃദയം ദരിദ്രമായിത്തീർന്ന ഒരു വ്യക്തി ക്രൂശിന്റെ സുവിശേഷം കേൾക്കുമ്പോൾ, ദീർഘകാലങ്ങളായി വികാരമില്ലാതെ കടന്നുപോയിരുന്ന കഥ ഒടുവിൽ സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ഉലയ്ക്കുന്ന സത്യമായി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

“യേശു കൃത്യമായി ഞാൻ നിമിത്തമാണ് ക്രൂശിൽ രക്തം ചൊരിഞ്ഞു മരിച്ചത്.”

ആ ആത്മാവിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ ക്രൂശ് മേലിൽ ആശയപരമായ ഉപദേശമല്ല, അവനെ നിത്യമായി ജീവിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഇതാണ് സുവിശേഷകന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മഹിമ

ചിന്തിച്ചുനോക്കുവിൻ. ഒരു ആത്മാവ് സൃഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ അറിയാതെ പാപത്തിന്റെയും വ്യർത്ഥതയുടെയും തണലിൽ ജീവിച്ചുപോകുന്നു. എന്നാൽ ഞാൻ ആ വ്യക്തിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് സുവിശേഷത്തിന്റെ വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നു.

ഞാൻ വലിയൊരു വ്യക്തിയായതുകൊണ്ടല്ല. എന്റെ ഉള്ളിലുള്ള യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിനെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും സത്യസന്ധമായി പങ്കുവെക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. എന്നാൽ ജീവനുള്ള ദൈവം ആ വചനത്തെ ഉപകരണമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അവൻ പാപത്തെക്കുറിച്ച് അനുതപിച്ച് ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുകയും, ക്രൂശിനെ നോക്കി യേശുവിനെ രക്ഷിതാവായി കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് മരണത്തിൽ നിന്ന് നിത്യജീവനിലേക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്നു.

ഒരു ആത്മാവ് ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിൽ ദൈവം എന്നെ വഴിയായി ഉപയോഗിച്ചു എന്ന സത്യം, ഇതിനേക്കാൾ ഹൃദയം കവരുന്നതും മനോഹരവുമായ കാര്യം വേറെ എവിടെയുണ്ട്?

ദൈവം നമ്മിൽ സുവിശേഷം ഭരമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു

പുനരുത്ഥാനം ചെയ്ത യേശു സർവ്വലോകത്തിലേക്കും മുൻപോട്ടു പോകുന്ന ശിഷ്യന്മാരോട് മത്തായി 28:18-20 വചനത്തിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെയും ഭൂമിയിലെയും സകല അധികാരവും നൽകപ്പെട്ടു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ലോകാവസാനത്തോളം എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകും എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

കർത്താവ് ഈ മഹത്വമുള്ള രക്ഷാസുവിശേഷത്തെ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ ഭരമേൽപ്പിച്ചു, ആ ജീവന്റെ സുവിശേഷം അനേകം വിശ്വാസവീരന്മാരിലൂടെ കടന്ന് ഇന്ന് നമ്മിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. ഇനി നാം ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ ബാറ്റൺ ഏറ്റുവാങ്ങി മറ്റൊരു ആത്മാവിലേക്ക് ജീവൻ ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കുന്ന വഴിയായിത്തീരണം.

ക്രൂശിൻ കീഴിൽ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം

ക്രൂശുകൊണ്ട് സകല പരീക്ഷകളെയും ജയിക്കുവിൻ

ക്രൂശ് മറ്റുള്ളവർക്ക് സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ മാത്രം ആവശ്യമുള്ള ഉപകരണമല്ല. ദിനംപ്രതിയുടെ ജീവിതം നയിക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിനെ കാക്കുന്ന ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള പരിചയാണ്.

പരീക്ഷകളും പ്രലോഭനങ്ങളും കടന്നുവരുമ്പോൾ ക്രൂശിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുവിൻ. ഹൃദയം വ്യാകുലപ്പെടുകയും വഴി കാണാതെ നിൽക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ക്രൂശിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുവിൻ. ബലഹീനതയാൽ പാപത്തിൽ വീണുപോകുമ്പോഴും നിരാശയിൽ നിൽക്കാതെ തിരുരക്തത്തിന്റെ ക്രൂശിന്റെ കീഴിലേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലുവിൻ.

ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം ദൂരെയുള്ളതായി മാത്രം അനുഭവപ്പെടുകയും ലോകത്തിലെ സകല ആകുലതകളും ഹൃദയത്തെ ഇളക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, വീണ്ടും ക്രൂശിനെ ധ്യാനിക്കുവിൻ.

“കർത്താവ് എനിക്കായി ക്രൂശിൽ ജീവനെ നൽകി.”

ഈ സത്യത്തേക്കാൾ വ്യക്തവും ആഴമേറിയതുമായ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിവ് ഈ ലോകത്തിൽ വേറെ എവിടെയുമില്ല.

ക്രൂശിൻ കീഴിൽ ഞാൻ മരിക്കുകയും യേശു ജീവിക്കുകയും വേണം

സുവിശേഷം കേവലം പാപമോചനത്തിന്റെ ഉറപ്പ് മാത്രം പ്രാപിച്ച് മുമ്പത്തെപ്പോലെത്തന്നെ സ്വന്തം അഹത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന വിലകുറഞ്ഞ കൃപയല്ല. ക്രൂശുമായി പൂർണ്ണമായി ഒന്നാകുന്ന ജീവിതമാണ്.

ഞാൻ രാജാവായി ജീവിച്ചിരുന്ന അഹങ്കാരത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് താഴ്മയോടെ ഇറങ്ങിവരുകയും, യേശു എന്റെ ഉള്ളിൽ പൂർണ്ണമായി ഭരിക്കത്തക്കവിധം ജീവിതത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെ കർത്താവിന് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ ഗലാത്യർ 2:20-ൽ ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനി ജീവിക്കുന്നത് ഞാനല്ല ക്രിസ്തുവത്രേ എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് മഹത്വത്തോടെ ഏറ്റുപറയുന്നു. എന്നെ സ്നേഹിച്ച് എനിക്കായി തന്നെത്താൻ ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുത്ത ദൈവപുത്രനിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ ജീവിക്കുന്നത്, ഇതാണ് ക്രൂശ് കേന്ദ്രമാക്കിയ ജീവിതം.

“ഇനി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യജമാനനല്ല.
യേശുക്രിസ്തു മാത്രം എന്റെ ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ കർത്താവാകുന്നു.”

ക്രൂശ് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിയേണ്ട സുവിശേഷമാണ്

ക്രൂശ് വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ ഒരിക്കൽ പഠിച്ച് കടന്നുപോകുന്ന അടിസ്ഥാന പഠനമല്ല. ഒരിക്കൽ ലഭിച്ച കൃപയാൽ അടച്ചുവെക്കാൻ കഴിയുന്ന പഴയ ഓർമ്മയുമല്ല. നാം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ദിനംപ്രതി കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിയേണ്ട നിത്യ സുവിശേഷമാണ്.

അതിനാൽ ഇടവിടാതെ പ്രാർത്ഥിക്കുവിൻ.

“കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ക്രൂശിന്റെ ആഴത്തെ ദിനംപ്രതി കൂടുതൽ തുറന്നുതരേണമേ.
ഞാൻ ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത കർത്താവിന്റെ അതിരില്ലാത്ത സ്നേഹത്തെ കൂടുതൽ അറിയാൻ ഇടയാക്കേണമേ,
ക്രൂശിന്റെ പുനരുത്ഥാന ശക്തി എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സകല മേഖലകളിലും ജീവസ്സോടെ വെളിപ്പെടാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
എന്റെ സകല വിശ്വാസവും ജീവിതവും ക്രൂശിൽ മാത്രം ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

ക്രൂശ് ധ്യാനിക്കുന്തോറും കൂടുതൽ ആഴമേറിയതും ഉയർന്നതുമാകുന്നു. നോക്കുന്തോറും ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ സ്നേഹവും കൃപയും വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ആ ക്രൂശിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ആഴമായി പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതവും ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ആത്മാവിനോട് പങ്കുവെക്കുന്നു

നിങ്ങൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിനെ തലച്ചോറുകൊണ്ടു മാത്രം അറിയുന്നുണ്ടോ? അതോ വ്യക്തിപരമായി കണ്ടുമുട്ടിയോ?

ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഉപദേശമായോ ചരിത്ര വസ്തുതയായോ അറിയുന്നതും, ആ ക്രൂശ് കൃത്യമായി എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച നിത്യ രക്ഷയുടെ സംഭവമായിത്തീരുന്നതും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.

യേശു ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ടത് കേവലമായൊരു മാനവരാശിക്കുവേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നില്ല. കൃത്യമായി നിങ്ങളുടെ പാപം നിമിത്തമായിരുന്നു. കൂടാതെ അവൻ ചൊരിഞ്ഞ വിലയേറിയ രക്തം നിങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ മക്കളായി വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ജീവന്റെ വിലയായിരുന്നു.

നമുക്ക് സ്വന്തം ശക്തിയാൽ രക്ഷ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ദൈവം നിങ്ങളെ അവഗണിച്ചില്ല. തന്റെ ഏകജാതനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ അയച്ച് നിങ്ങളുടെ സകല പാപങ്ങളും ചുമക്കാനിടയാക്കുകയും, അവനെ കല്ലറയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിച്ചുകൊണ്ട് നിത്യജീവന്റെ വഴിയെ വിസ്താരത്തിൽ തുറന്നുവെക്കുകയും ചെയ്തു.

ക്രൂശിൻ കീഴിലേക്ക് വരുവിൻ

സ്വന്തം നന്മയെയോ പ്രവൃത്തിയെയോ മുറുകെ പിടിക്കരുത്. “ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ധാർമ്മികമായി ജീവിച്ചു” എന്ന് പറഞ്ഞ് സ്വയം ന്യായീകരിക്കേണ്ടതില്ല.

ക്രൂശിന് മുൻപിൽ നാമെല്ലാവരും ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ലാതെ ദൈവത്തിന്റെ കരുണ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ പാപികളാണ്. എന്നാൽ കൃത്യമായി ആ ക്രൂശിന് മുൻപിൽ നാം ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായ പ്രത്യാശ കണ്ടെത്തുന്നു.

ദൈവം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല എന്ന സത്യമാണ്.

അതിനാൽ മടിച്ചുനിൽക്കാതെ ക്രൂശിൻ കീഴിലേക്ക് താഴ്മയോടെ അടുത്തുചെല്ലുവിൻ. പാപത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ് ഹൃദയവാതിൽ തുറന്ന് യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ. പുനരുത്ഥാനം ചെയ്ത യേശുക്രിസ്തുവിനെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ നിത്യ രക്ഷിതാവും യജമാനനുമായി പൂർണ്ണമായി കൈക്കൊള്ളുവിൻ.

വീണ്ടും സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലാം

നമ്മുടെ വിശ്വാസം അനേകം ലൗകിക ചിന്തകളാലും തിരക്കുകളാലും സങ്കീർണ്ണമായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വീണ്ടും ലളിതവും വ്യക്തവുമായ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലണം.

യേശുക്രിസ്തു.
ക്രൂശ്.
പുനരുത്ഥാനം.

ഇതാണ് സുവിശേഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശോഭയുള്ള ഹൃദയം. എന്നെ ജീവിപ്പിച്ചതും ഈ സുവിശേഷമാണ്, സ്നേഹിക്കുന്ന കുടുംബത്തെയും അയൽക്കാരെയും ജീവിപ്പിക്കുന്ന പ്രത്യാശയും ഈ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ നമുക്ക് ഒന്നായി മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

“കർത്താവേ, ക്രൂശിന്റെ കൃപയെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
ക്രൂശ് എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഇളകാത്ത ആത്മീയ നങ്കൂരമായിത്തീരാൻ ഇടയാക്കേണമേ,
ഏത് പരീക്ഷയിലും കഷ്ടതയിലും എപ്പോഴും ക്രൂശിന്റെ കീഴിൽ കമിഴ്ന്നുവീഴാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
എന്റെ ഉള്ളിൽ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം ജീവസ്സോടെ ജീവിച്ച് ചലിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ,
ഈ സുവിശേഷം എന്റെ അധരങ്ങളിലൂടെ ദാഹമുള്ള ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് ഒഴുകാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

ക്രൂശ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു

ലോകം ക്രൂശിന്റെ സുവിശേഷത്തെ ഭോഷത്വമെന്ന് പരിഹസിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല. ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യർ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിലും ഇളകേണ്ടതില്ല.

ദൈവം സ്ഥാപിച്ച ഏക രക്ഷാമാർഗ്ഗം ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നേക്കും മാറ്റമില്ലാത്തതാണ്.

ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടുകയും വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്ത യേശുക്രിസ്തു.

അവൻ മാത്രം ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനവും, ആത്മാവിനെ വിടുവിക്കുന്ന ഏക രക്ഷാശക്തിയുമാകുന്നു.

അതിനാൽ ക്രൂശിനെക്കുറിച്ച് ലജ്ജിക്കരുത്. ക്രൂശിനെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് തള്ളിവിടരുത്. ക്രൂശിനെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഏറ്റവും ഉയർന്ന കേന്ദ്രത്തിൽ കൈക്കൊള്ളുവിൻ.

കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടുകയും,
കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി സ്നേഹിക്കുകയും,
കൂടുതൽ ധൈര്യത്തോടെ സാക്ഷീകരിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.

നമ്മെ ജീവിപ്പിച്ച ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുള്ളിൽ ചലിക്കുകയും, ആ സുവിശേഷത്തിലൂടെ മറ്റൊരു ആത്മാവ് നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്—കൃത്യമായി അതാണ് ദൈവം നമ്മിൽ സുവിശേഷം ഭരമേൽപ്പിച്ചതിന്റെ വിശുദ്ധമായ കാരണവും, സുവിശേഷത്താൽ പിടിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി അനുഭവിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയതും മഹത്വമുള്ളതുമായ സന്തോഷവും.