നിത്യലോകവും ഏകരക്ഷിതാവും · യാത്ര തിരിഞ്ഞുനോക്കൽ

പഠന വിഷയം: സ്വർഗ്ഗവും നരകവും · യേശു രക്ഷിതാവാണെന്നതിന്റെ ശക്തമായ കാരണം

ദൈവവചനം ധാരാളം കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ജീവിതം തനിയെ മാറിപ്പോവുകയില്ല. വചനം നമ്മുടെ മുൻപിൽ എത്ര സമൃദ്ധമായി നൽകപ്പെട്ടാലും, അത് കൈക്കൊള്ളാനുള്ള ഹൃദയപാത്രം ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ വചനത്തിന് ജീവിതത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും.

നമ്മുടെ ഹൃദയം ലൗകികമായ ആകുലതകളാലും ആശങ്കകളാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയും, ജീവനോപാധിയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ, കുടുംബം, ജോലി, സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടു മാത്രം നിറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, സുവിശേഷത്തിന് പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഇടം ക്രമേണ ചുരുങ്ങിപ്പോകാനേ തരമുള്ളൂ.

അതിനാൽ ആദ്യം ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ നേരോടെ ചോദിക്കണം.

“ഇപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ എന്താണ് ഇടംപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്?”

ദൈവമാണോ? സുവിശേഷമാണോ? അതോ എന്റെ പ്രശ്നങ്ങളും പദ്ധതികളും ആഗ്രഹങ്ങളുമാണോ?

പുതുക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിന്റെ ജീവിതം

ഹൃദയം പുതുതാകണം

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ റോമർ 12:2-ൽ ഈ ലോകത്തിന് അനുരൂപമാകാതെ ഹൃദയം പുതുതാക്കി രൂപാന്തരപ്പെട്ട് ദൈവത്തിന്റെ നല്ലതും പ്രസാദമുള്ളതും പൂർണ്ണതയുള്ളതുമായ ഇഷ്ടം എന്തെന്ന് വിവേചിച്ചറിയാൻ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.

ഹൃദയം പുതുതാകുക എന്നത് കേവലം മനോഭാവം മാറ്റുകയോ സമർപ്പണം പുതുക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന തലമല്ല. ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രം മാറുന്നതാണ്.

• ഞാൻ കേന്ദ്രമായിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് ദൈവം കേന്ദ്രമായിത്തീരുന്നതാണ്.
• എന്റെ ചിന്ത മാനദണ്ഡമായിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് ദൈവവചനം മാനദണ്ഡമായിത്തീരുന്നതാണ്.
• ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇഷ്ടത്തിന് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുണ്ടാകുന്നതാണ്.

അതിനാൽ നാം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇടയാകുന്നു.

“ദൈവമേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ മാറ്റേണമേ.
ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഇരിക്കാതിരിക്കട്ടെ, ദൈവവും സുവിശേഷവും എന്റെ കേന്ദ്രമായിരിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

നാം നമ്മുടേതല്ല

സുവിശേഷം കേവലം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ അല്പംകൂടി സുഖകരമാക്കാൻ നൽകപ്പെട്ട ഒന്നല്ല. സുവിശേഷം നമ്മുടെ യജമാനൻ ആരാണെന്നതിനെ അടിസ്ഥാനപരമായി വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുന്നു.

നാം ദൈവത്തിന്റേതാണ്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ “ഞാൻ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?” എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഹൃദയത്തിൽ ഇടംപിടിക്കണം.

“കർത്താവേ, അവിടുന്ന് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?”

“ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?” എന്നതിനേക്കാൾ “ദൈവം എന്റെ ജീവിതത്തെ എവിടെ ഉപയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?” എന്ന ചോദ്യം ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കണം. ഈ കേന്ദ്രം മാറുന്നില്ലെങ്കിൽ സുവിശേഷം എത്രയധികം കേട്ടാലും ഒടുവിൽ സുവിശേഷത്തിന് ജീവിതത്തെ ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ പോകും.

ക്രൂശ് നമ്മുടെ കേന്ദ്രത്തെ തൊടുന്നു

സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ക്രൂശുണ്ട്. എന്നാൽ ക്രൂശ് യേശു നമുക്കുവേണ്ടി കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു എന്ന സ്പർശദായകമായ കഥകൊണ്ടു മാത്രം അവസാനിക്കുന്നില്ല.

ക്രൂശ് നമ്മുടെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ഇടങ്ങളെ തൊട്ടുകൊണ്ട് ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു.

“ആരാണ് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ യജമാനൻ?”

നാം സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ സ്വയം മുറുകെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ പദ്ധതികൾ, എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, എന്റെ രീതികൾ, ഞാൻ പ്രധാനമായി കരുതുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നാം ഭയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ദൈവം ഹൃദയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ തൊടുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു എതിർപ്പ് ഉയർന്നുവരാറുമുണ്ട്. എന്നാൽ കൃത്യമായി ആ ഇടത്തെ ഒഴിവാക്കിപ്പോകാതെ കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ സുവിശേഷം ജീവിതത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുകയുള്ളൂ.

“കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തെ പുതുതാക്കേണമേ”

വിശ്വാസജീവിതം ദീർഘകാലം നയിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ഹൃദയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം തനിയെ ദൈവത്തിലേക്ക് സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല. മറിച്ച് സമയം കടന്നുപോകുന്തോറും വിശ്വാസവും വചനവും സുവിശേഷവും പരിചയമുള്ളതായിത്തീർന്ന്, നേരത്തെ അറിയാവുന്ന കഥപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം.

ആ സമയം വിശ്വാസം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളംപോലെ ജീവസ്സു നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയേക്കാം. പുറമേക്ക് വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലെന്ന് തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും ജീവന്റെ ഒഴുക്ക് ക്ഷയിക്കുകയും, ഫലങ്ങൾ കുറയുകയും, സുവിശേഷം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് ഒഴുകാതാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതിനാൽ നാം ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ നമ്മെത്തന്നെ തുടർച്ചയായി തിരിഞ്ഞുനോക്കണം.

“കർത്താവേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ജീവനുള്ളവനായിരിക്കുന്നുവോ?
സുവിശേഷം ഇപ്പോഴും എന്നെ ചലിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഞാൻ ആദ്യം കർത്താവിനെ സ്നേഹിച്ച ആ ഹൃദയം ഇപ്പോഴും ജീവസ്സോടെയുണ്ടോ?”

വയസ്സുകാലത്തും ഫലം കായ്ക്കുന്ന ജീവിതമാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്

നാം അല്പസമയം ചൂടുള്ളവരായിരുന്നിട്ട് തണുത്തുപോകുന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തുടരാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിൽ ആഴമായി വേരൂന്നിയ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 92:14-ൽ അവർ വാർദ്ധക്യത്തിലും ഫലം കായ്ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; അവർ പുഷ്ടിയുള്ളവരും പച്ചയായുമിരിക്കും എന്ന് വാഴ്ത്തുന്നു.

ദൈവത്തിൽ നിരന്തരം പുതുതാകുന്ന വ്യക്തി കാലം കടന്നുപോകുമ്പോഴും മനോഹരമായ ഫലം കായ്ക്കുന്നു. അതിനായി ദിനംപ്രതി ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ തന്നെത്തന്നെ താഴ്മയോടെ നിർത്തണം.

വീണ്ടും ഹൃദയത്തെ പരിശോധിക്കുകയും, മാനസാന്തരപ്പെടുകയും, സുവിശേഷത്തെ നോക്കുകയും, ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ ദൈവത്തിന് പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

“കർത്താവേ, എന്റെ ഉള്ളിൽ കഠിനപ്പെട്ടുപോയതിനെ തകർത്ത് പുതിയ ഹൃദയം തരേണമേ.
വീണ്ടും സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവസ്സോടെ വ്യാപരിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

സ്വർഗ്ഗത്തെയും നരകത്തെയും കാണുന്ന സുവിശേഷം

സ്വർഗ്ഗവും നരകവും വ്യക്തമാകുമ്പോഴേ ക്രൂശ് വ്യക്തമാകൂ

ഈ പങ്കുവെക്കലിൽ നാം വീണ്ടും അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഗൗരവമുള്ളൊരു സത്യമുണ്ട്. അത് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

നാം സുവിശേഷത്തെ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും, രക്ഷയുടെയും നിത്യജീവന്റെയും കഥയായി പഠിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും എന്ന നിത്യമായ യാഥാർത്ഥ്യം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗവും നരകവും മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ ക്രൂശിന്റെ അർത്ഥവും രക്ഷയുടെ അടിയന്തിരതയും ഒപ്പം മങ്ങിപ്പോകുന്നു.

ദൈവപുത്രൻ എന്തിനാണ് സ്വർഗ്ഗീയ മഹിമയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത്? എന്തിനാണ് ക്രൂശിൽ രക്തം ചൊരിയുകയും മരണംവരെ സഹിക്കുകയും ചെയ്തത്?

നമ്മെ നിത്യവിനാശത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.

“നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്”

നാം നന്നായി അറിയുന്ന യോഹന്നാൻ 3:16 വചനം ദൈവം തന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് അവനെ നൽകുവാൻ തക്കവണ്ണം ലോകത്തെ സ്നേഹിച്ചു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ഇവിടെ വിനാശവും നിത്യജീവനും എന്ന രണ്ട് നിത്യ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി വെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം നമ്മെ വിനാശത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ച് നിത്യജീവനിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിനായി തന്റെ ഏകപുത്രനെ ഉദാരമായി നൽകി.

അതിനാൽ ക്രൂശ് ഒരിക്കലും ലഘുവായ കഥയല്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെ നിത്യമായ ഭാഗധേയം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സംഭവമാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അരികിലുള്ള മാതാപിതാക്കളുടെയും മക്കളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും അയൽക്കാരുടെയും ആത്മാക്കൾ കണ്ണിൽപ്പെടാൻ തുടങ്ങും.

കൂടാതെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് അടിയന്തിരമായ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നുവരും.

“ഈ വ്യക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ രക്ഷ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

നരകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് സ്നേഹത്തിന് എതിരായ കാര്യമല്ല

ചിലർ “സ്നേഹവാനായ ദൈവത്തിന് എങ്ങനെ ന്യായവിധി നടത്തുവാൻ കഴിയും?” എന്ന് ചോദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ വേദപുസ്തകം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവം നീതിയില്ലാത്ത അന്ധമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ദൈവമല്ല. ദൈവം പൂർണ്ണസ്നേഹവാനും അതേസമയം വിശുദ്ധനും നീതിമാനുമായവനാണ്.

ദീർഘകാലം പൊറുക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയെ നീതിയുടെ അഭാവമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം യാഥാർത്ഥ്യമായിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയും തീർച്ചയായും യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

അതിനാൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന വ്യക്തി ഒരിക്കലും മനുഷ്യരെ ഭയപ്പെടുത്താനായി നരകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ രക്ഷ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് സത്യം അറിയിക്കുന്നതാണ്. കൺമുൻപിലുള്ള നിത്യമായ അപകടം അറിഞ്ഞിട്ടും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും സ്നേഹമായിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

സ്വർഗ്ഗവും നരകവും മങ്ങിയാൽ സുവിശേഷവും മങ്ങിപ്പോകും

നമ്മെത്തന്നെയും തിരിഞ്ഞുനോക്കണം. നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തെയും നരകത്തെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ വർഷങ്ങൾ കൂടുന്തോറും അറിയാതെ ആ സത്യം അസ്പഷ്ടവും മങ്ങിയതുമായ ആശയമായി മാറിപ്പോയോ?

ഒരു ആത്മാവിനെ നോക്കുമ്പോൾ ഹൃദയം നൊന്തിരുന്ന മനസ്സ് തണുത്തുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് കേവലം സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിന്റെ ഉത്സാഹം തണുത്തതു കൊണ്ടുമാത്രമല്ല, സുവിശേഷത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പശ്ചാത്തലം മങ്ങിപ്പോകുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമായിരിക്കാം.

നരകം മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ ക്രൂശിന്റെ അടിയന്തിരത ഇല്ലാതാകുകയും, നിത്യജീവൻ മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ മഹിമയും മങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം കേവലം “മനസ്സമാധാനം പ്രാപിച്ച് അല്പംകൂടി നന്മയോടെ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതരീതി” എന്ന നിലയിലേക്ക് ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്നു. അത് വേദപുസ്തകം പറയുന്ന മഹത്തായ സുവിശേഷത്തിന്റെ ശക്തിയല്ല.

വീണ്ടും ദൈവവചനത്താൽ ചിന്തകളെ പുതുതാക്കണം

ലോകത്തിന്റെ രീതികളും ചിന്തകളും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ സ്വാധീനിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്. യുഗത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷമോ ജനങ്ങളുടെ താത്പര്യങ്ങളോ സത്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമാകാൻ കഴിയില്ല.

നാം ദൈവവചനത്താൽ ചിന്തകളെ വീണ്ടും പണിയണം.

“കർത്താവേ, ലൗകിക ചിന്തകളാൽ മലിനപ്പെട്ട എന്റെ ഹൃദയത്തെ കഴുകേണമേ.
സ്വർഗ്ഗത്തെയും നരകത്തെയും അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ കാണാൻ ഇടയാക്കേണമേ, നിത്യതയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം ഹൃദയത്തിൽ വീണ്ടും വ്യക്തമാകാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

നിത്യതയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം വ്യക്തമായി കാണുമ്പോൾ ക്രൂശിന്റെ കൃപ വീണ്ടും വലിയതായി അനുഭവപ്പെടുകയും, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ജയം ശോഭയോടെ പ്രകാശിക്കുകയും, ഒരു ആത്മാവിന്റെ വില എത്രത്തോളം വലുതാണെന്ന് ഒടുവിൽ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു.

യേശു രക്ഷിതാവാണെന്ന വേദപുസ്തക സാക്ഷ്യം

യേശു രക്ഷിതാവാണെന്നത് അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത അവകാശവാദമല്ല

അങ്ങനെയെങ്കിൽ നാം എന്തിനാണ് അനേകം വ്യക്തികൾക്കിടയിൽ യേശുക്രിസ്തുവിനെ മാത്രം ഏക രക്ഷിതാവായി വിശ്വസിക്കേണ്ടത്?

വേദപുസ്തകം അന്ധമായ വിശ്വാസത്തെ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. ദൈവം മാനവചരിത്രത്തിൽ ദീർഘകാലങ്ങളിലായി ആദ്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും, ആ വാഗ്ദാനത്തെ ഒരു തെറ്റുമില്ലാതെ നിവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈ വിശ്വസ്തമായ പ്രവചനവും നിവർത്തിയുമാണ് യേശു ദൈവം അയച്ച ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള തെളിവ്.

പഴയനിയമത്തിലെ വാഗ്ദാനം യേശുവിൽ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു

പുതിയനിയമം വായിക്കുമ്പോൾ ആവർത്തിച്ച് മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്ന ഒരു പ്രഖ്യാപനം നാം കാണുന്നു. അത് “എഴുതപ്പെട്ട വേദവചനം നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു” എന്ന സാക്ഷ്യമാണ്.

യേശുവിന്റെ ജനനം മുതൽ പരസ്യശുശ്രൂഷ, ക്രൂശിലെ കഷ്ടാനുഭവവും മരണവും, പുനരുത്ഥാനം വരെയുള്ള പഴയനിയമത്തിലെ ദീർഘകാല വാഗ്ദാനങ്ങൾ യേശുക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണമായി നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് യേശു വന്നതിനുശേഷം ആളുകൾ പിന്നീട് ഉണ്ടാക്കിയ കഥയല്ല, നേരത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ദൈവവചനം ചരിത്രത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

കന്യക ഗർഭിണിയായി ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും എന്ന വാഗ്ദാനം

ദൈവം പഴയനിയമ പ്രവാചകനായ യെശയ്യാവിലൂടെ കന്യക ഗർഭിണിയായി ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കുമെന്നും അവന് ഇമ്മാനൂവേൽ എന്ന് പേർ വിളിക്കുമെന്നും മുൻകൂട്ടി അരുളിച്ചെയ്തു (യെശയ്യാവു 7:14).

പുതിയനിയമം യേശുവിന്റെ ജനനത്തെ രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം കർത്താവ് പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നിവർത്തിയാകേണ്ടതിന് സംഭവിച്ചതാണെന്ന് വ്യക്തമായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു (മത്തായി 1:22-23). ആദ്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട വാഗ്ദാനമുണ്ടായിരുന്നു, ആ വാഗ്ദാനം പോലെത്തന്നെ ചരിത്രത്തിന്റെ രംഗത്ത് കർത്താവ് വന്നു.

കഷ്ടാനുഭവവും മരണവും മുൻകൂട്ടി അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നു

യേശുവിന്റെ ക്രൂശിലെ കഷ്ടാനുഭവവും ഒരിക്കലും ആകസ്മികമായൊരു ദുരന്തമായിരുന്നില്ല. മാനവരാശിയുടെ പാപം ചുമന്നുകൊണ്ട് കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്ന രക്ഷിതാവിനെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം പണ്ടുതൊട്ടേ പ്രവചിച്ചിരുന്നു.

യെശയ്യാവു 53:5 വചനം പോലെ അവൻ മുറിവേറ്റത് നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾ നിമിത്തവും, അവൻ തകർക്കപ്പെട്ടത് നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നിമിത്തവുമാകുന്നു. അവൻ ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചതിനാൽ നമുക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കുകയും, അവന്റെ അടിപ്പിണരുകളാൽ നമുക്ക് യഥാർത്ഥ സൗഖ്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. യേശുവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവം ലോകസ്ഥാപനത്തിന് മുൻപേ ഒരുക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാ പദ്ധതിയിൽ പൂർണ്ണമായി നിവർത്തിക്കപ്പെട്ട കാര്യമായിരുന്നു.

ക്രൂശിലെ അവസാന നിമിഷം വരെ വചനം നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു

യേശു ക്രൂശിൽ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിവർത്തിയായി എന്ന് അറിഞ്ഞ് വേദവചനം നിവർത്തിയാകേണ്ടതിന് “എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു (യോഹന്നാൻ 19:28).

ഇത് സങ്കീർത്തനം സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 69:21-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവർത്തിയായിരുന്നു. യേശുവിന്റെ ജനനവും ജീവിതവും മാത്രമല്ല, ക്രൂശിലെ അവസാന ശ്വാസം വരെ ദൈവവചനം ഒരു തെറ്റുമില്ലാതെ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് വേദപുസ്തകം കാണിച്ചുതരുന്നു.

പുനരുത്ഥാനവും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിലായിരുന്നു

യേശുവിന്റെ മരണത്തോടെ എല്ലാം അവസാനിച്ചില്ല. പഴയനിയമം തൊട്ടേ ദൈവം മരണത്തെ ജയിച്ച് ജയം പ്രാപിക്കുന്ന ജീവനെക്കുറിച്ച് അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നു, യേശുക്രിസ്തു ആ വാഗ്ദാനം പോലെ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് മൂന്നാം നാൾ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തു.

ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും ആകസ്മികമായി സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളല്ല, ദൈവം മാനവരാശിയെ രക്ഷിക്കാനായി നിത്യത തൊട്ടേ പദ്ധതിയിട്ട് വേദപുസ്തകത്തിലൂടെ ആവർത്തിച്ചു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ രക്ഷാചരിത്രത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നു.

അനേകം വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഒരുവനിൽ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു

ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രവചനങ്ങൾ യാദൃശ്ചികമായി ശരിയാകുന്നത് സംഭവിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷത്തെ ചരിത്രത്തിൽ അനേകം മനുഷ്യരിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട അനേകം പ്രവചനങ്ങൾ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ഒന്നായി നിവർത്തിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ അത് ഒരിക്കലും യാദൃശ്ചികമാകാൻ കഴിയില്ല.

വേദപുസ്തകം ഈ സ്ഥിരതയുള്ള നിവർത്തിയിലൂടെ നമ്മെ നോക്കി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

“ഇവനാണ് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഏക ക്രിസ്തു.”

ആദിമസഭയിലെ അപ്പൊസ്തലന്മാർക്ക് ധൈര്യത്തോടെ സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ കാരണവും ഇതായിരുന്നു. അവർ സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, പഴയനിയമ വേദപുസ്തകത്തിലെ വാഗ്ദാനവും യേശുവിൽ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തമായ ചരിത്രപരമായ നിവർത്തിയുമാണ് സാക്ഷീകരിച്ചത്.

വിശ്വാസത്തോടെ വചനം സ്വീകരിക്കുന്ന വഴി

വിശ്വാസം അന്ധമായ ഒന്നല്ല

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം ഒരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ കണ്ണടച്ച് നിർബന്ധപൂർവ്വം വിശ്വസിക്കുന്ന അന്ധവിശ്വാസമല്ല. ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുകയും ചരിത്രത്തിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ നിവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഉറപ്പുള്ള അടിസ്ഥാനം വ്യക്തമായി കാണിച്ചുതന്നു.

അതിനാൽ നമുക്ക് ഇളകാത്ത ഉറപ്പോടെ ഏറ്റുപറയാൻ കഴിയും.

“യേശു കേവലം ധാർമ്മിക ഉപദേഷ്ടാവല്ല.
യേശു ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഏക രക്ഷിതാവും, എന്റെ പാപത്തിനായി ക്രൂശിൽ മരിക്കുകയും പുനരുത്ഥാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ക്രിസ്തുവുമാകുന്നു.”

പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവവചനത്തിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു

നാം സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നത് വാക്സാമർത്ഥ്യമോ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവോ അല്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവു തന്നെ പ്രവർത്തിക്കണം.

കൂടാതെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് തന്റെ പ്രചോദനത്താൽ എഴുതിച്ച ദൈവവചനത്തെ സന്തോഷത്തോടെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിനാൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയാലോ ലോകത്തിന്റെ യുക്തിയാലോ വേദപുസ്തക സത്യത്തെ പകരംവെക്കരുത്.

കേൾക്കുന്നവരുടെ നിലവാരത്തിനനുസരിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള രീതിയിൽ വിവരിക്കുമ്പോഴും, അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം എപ്പോഴും വേദപുസ്തക വചനത്തിൽ വേരൂന്നിയതായിരിക്കണം. ജീവനുള്ള ദൈവവചനം ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിക്കത്തക്കവിധം അറിയിക്കുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ആ വചനത്തെ വഴിയാക്കിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം നിവർത്തിക്കുന്നു.

സുവിശേഷം വേദപുസ്തകം മുഴുവൻ ചുരുക്കിയ കേന്ദ്രമാണ്

വേദപുസ്തകം മുഴുവന്റെയും ഒഴുക്ക് ഒരുവനിലേക്ക്, യേശുക്രിസ്തുവിങ്കലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.

പഴയനിയമത്തിലെ അനേകം വാഗ്ദാനങ്ങളും ന്യായപ്രമാണവും പ്രവചനങ്ങളും രക്ഷയുടെ ചരിത്രങ്ങളും എല്ലാം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും ഒടുവിൽ ഒന്നായി ഫലമണിയുന്നു.

അതിനാൽ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം വേദപുസ്തകത്തിലെ അനേകം ഉപദേശങ്ങളിൽ ഒന്നു മാത്രമല്ല, വേദപുസ്തകം മുഴുവന്റെയും രക്ഷാകഥ ചുരുക്കപ്പെട്ട ഏറ്റവും ശോഭയുള്ള കേന്ദ്രമാണ്. ഈ സുവിശേഷമാണ് ഇന്ന് നമുക്ക് നിത്യജീവനെ കൊണ്ടുവരുന്നത്.

ഈ സകല സത്യത്തെയും എങ്ങനെ എന്റെ സ്വന്തമായി കൈക്കൊള്ളാം?

ഇനി ഏറ്റവും നിശ്ചയാത്മകമായ ചോദ്യം ബാക്കിയാകുന്നു.

“ഈ സകല സുവിശേഷ സത്യത്തെയും എങ്ങനെ എന്റെ സ്വന്തമായി അനുഭവിക്കാം?”

ആ വഴി വിശ്വാസമാണ്.

സ്വർഗ്ഗത്തെയും നരകത്തെയും കുറിച്ച് കേട്ടാലും വിശ്വാസത്തോടെ പ്രതികരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് എന്നോട് ബന്ധമില്ലാത്ത കഥയായിപ്പോകും. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അനേകം നിവർത്തികളും തെളിവുകളും അറിഞ്ഞാലും വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ അത് കേവലം തലച്ചോറിലെ അറിവുകൊണ്ട് അവസാനിക്കും. ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷവും വിശ്വാസത്തോടെ കൈക്കൊള്ളുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ജീവന്റെ ശക്തിയായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയില്ല.

വിശ്വാസമാണ് ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയും രക്ഷയും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഏക വഴി.

“അനുഭവപ്പെട്ടാലേ വിശ്വസിക്കൂ” എന്ന് മടിച്ചുനിൽക്കരുത്

ചിലർ ഇപ്രകാരം പറയാറുണ്ട്.

“സ്വർഗ്ഗവും നരകവും യാഥാർത്ഥ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. യേശുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും ഹൃദയത്തിൽ ആഴമായി സ്പർശിക്കുന്നില്ല.”

അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എല്ലാം തലച്ചോറുകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകുകയും വൈകാരികമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ വിശ്വാസത്തെ പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കുന്നു. എന്നാൽ വിശ്വാസം വൈകാരികതയുടെ പിന്നാലെ പോകുന്നത് മാത്രമല്ല, ഇച്ഛാപരമായ തീരുമാനമാണ്.

ദൈവവചനം കേൾക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഗങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ഹൃദയം ഉറപ്പിച്ച് ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് അടുത്തുചെല്ലുന്നതാണ്.

“ദൈവമേ, ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും അവിടുത്തെ വചനം വിശ്വസിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.”

ചെറിയ വിശ്വാസമാണെങ്കിലും കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ സത്യസന്ധമായി സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാൽവെപ്പ് ആവശ്യമാണ്.

വചനവും വിശ്വാസവും ഒന്നിച്ചിരിക്കണം

വേദപുസ്തകം എബ്രായർ 4:2-ൽ സുവിശേഷ വചനം കേട്ടിട്ടും പ്രയോജനം ലഭിക്കാതിരുന്നതിന്റെ കാരണം, കേട്ടവർ ആ വചനത്തെ വിശ്വാസത്തോട് കൂട്ടിക്കലർത്താതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വചനം കേട്ടു എന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം എല്ലാവരിലും തനിയെ ജീവന്റെ ഫലം കായ്ക്കുകയില്ല. വചനം തീർച്ചയായും നമ്മുടെ വിശ്വാസവുമായി കണ്ടുമുട്ടണം.

“കർത്താവേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കും.”

ഇത്തരം താഴ്മയുള്ള മനോഭാവത്തോടെ വചനം കൈക്കൊള്ളുമ്പോൾ, കഠിനപ്പെട്ടുപോയ ഹൃദയവാതിൽ തുറക്കപ്പെടുകയും അറിവിൽ ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന സത്യം ജീവസ്സുറ്റ ജീവനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചെറിയ വിശ്വാസത്തെ നിസ്സാരമായി കാണരുത്

ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വലുതല്ലെങ്കിലും നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് സംശയവും ഭയവും ബാക്കിയുണ്ടായിരിക്കാം.

എന്നാൽ ആ ബലഹീനതയ്ക്കുള്ളിലും “എങ്കിലും വിശ്വസിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്ന ചെറിയൊരു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഹൃദയത്തെ കർത്താവിന് അതുപോലെ നൽകുവിൻ. അവിശ്വാസത്തിൽ തുടരാതെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വശത്ത് നിൽക്കാൻ ഹൃദയം തിരഞ്ഞെടുക്കുവിൻ.

“ദൈവമേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഞാൻ വിശ്വാസം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവല്ലോ, എന്റെ അവിശ്വാസത്തിൽ എന്നെ സഹായിക്കേണമേ.”

ദൈവം ആ ചെറിയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിലൂടെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവാതിൽ കൂടുതൽ വിസ്താരത്തിൽ തുറന്നുതരും.

വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ വളരുന്നു

വിശ്വാസം ഹൃദയത്തിൽ മാത്രം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്ന രഹസ്യമല്ല, അധരങ്ങളാൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ജീവിതത്തിൽ വളരുന്ന ജീവനാണ്.

• “യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”
• “യേശു എന്റെ സകല പാപങ്ങളും ചുമന്നുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിച്ചു എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”
• “യേശു മരണത്തിന്റെ അധികാരത്തെ തകർത്ത് പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തു എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”
• “യേശുക്രിസ്തുവിൽ മാത്രം നിത്യജീവനുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

ഈ സുവിശേഷ സത്യത്തെ ദിനംപ്രതി നോക്കിക്കൊണ്ട് ഏറ്റുപറയുവിൻ.

വേദപുസ്തകം എബ്രായർ 12:2-ൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ നായകനും അതിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നവനുമായ യേശുവിനെ നോക്കാൻ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ മുൻപിലിരുന്ന സന്തോഷം നിമിത്തം ക്രൂശിനെ സഹിക്കുകയും ദൈവസിംഹാസനത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. നമ്മുടെ വിശ്വാസം നോക്കേണ്ട ഏക ലക്ഷ്യവും യേശുക്രിസ്തു മാത്രമാണ്.

സുവിശേഷം ഹൃദയത്തിൽ ധരിച്ച് മുന്നേറുന്ന ജീവിതം

സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ചലിക്കണം

നാം സുവിശേഷം ആവർത്തിച്ചു പഠിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷ്യം അറിവ് സമ്പാദിക്കുന്നതിലല്ല. സുവിശേഷം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ യാഥാർത്ഥ്യമായി ജീവിച്ച് ചലിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.

സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യം കൺമുൻപിൽ വ്യക്തമാകുകയും, യേശു ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്ന ഉറപ്പ് ലഭിക്കുകയും, ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ സുവിശേഷം ചലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അപ്പോൾ മനുഷ്യരെ നോക്കുന്ന കാഴ്ചപ്പാട് അടിസ്ഥാനപരമായി മാറുന്നു.

“ആ വ്യക്തി എനിക്ക് പ്രയോജനമുള്ള ആളാണോ, നല്ല ആളാണോ?” എന്നതിനപ്പുറം “ആ ആത്മാവ് യഥാർത്ഥ രക്ഷ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” എന്ന് നോക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

നല്ലത് അനുഭവിച്ചാൽ മൗനമായിരിക്കാൻ കഴിയില്ല

നാം രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ നല്ലതൊന്ന് കണ്ടെത്തുകയോ ചെയ്താൽ ചുറ്റുമുള്ളവരോട് സന്തോഷത്തോടെ പങ്കുവെക്കുന്നു. എനിക്ക് വലിയ സഹായമായ ഒന്നുണ്ടെങ്കിൽ കുടുംബത്തോടും കൂട്ടുകാരോടും പറയാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

എന്നാൽ എന്നെ നിത്യവിനാശത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ച് നിത്യജീവനിലേക്ക് നയിച്ച സുവിശേഷം അറിഞ്ഞിട്ടും മൗനമായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ ഗൗരവത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കണം.

സുവിശേഷം ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ച് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?

ക്രൂശ് എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച യഥാർത്ഥ സംഭവവും പുനരുത്ഥാനം നിത്യജീവൻ നൽകിയ സത്യവുമാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം ഉയർന്നുവരേണ്ടത് സ്വാഭാവികമാണ്.

“ഈ ജീവന്റെ സുവിശേഷം ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് അറിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

നാം സുവിശേഷം വഹിച്ചുകൊണ്ട് മുൻപോട്ടു പോകുന്നവരാണ്

സുവിശേഷകന്റെ ശക്തി ഒരിക്കലും മനുഷ്യന്റെ താലന്തുകളിലോ വാക്സാമർത്ഥ്യത്തിലോ അല്ല. നാം ബലഹീനരാണെങ്കിലും, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ജീവിപ്പിക്കുന്ന വിലയേറിയ രഹസ്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷമാണ്.

നിങ്ങൾ കാലുകുത്തുന്ന എല്ലാ ഇടങ്ങളിലും ഈ മനോഹരമായ സുവിശേഷം ഒപ്പമുണ്ട്.

സുവിശേഷം ഹൃദയത്തിൽ വഹിച്ച് കുടുംബത്തിലേക്ക്, ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക്, കൂട്ടുകാരിലേക്കും അയൽക്കാരിലേക്കും പോകുവിൻ. ദൈവം ഹൃദയം തുറന്നുവെച്ച ഒരു ആത്മാവിങ്കലേക്ക് കാൽവെപ്പ് നടത്തുവിൻ. സ്വന്തം ജ്ഞാനത്തെ മുൻനിർത്താതെ ശുദ്ധമായ സുവിശേഷ വചനം കൈമാറുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ആ വചനത്തെ ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന കൃപ നൽകും.

ഹൃദയപാത്രത്തെ വീണ്ടും കർത്താവിന് തുറന്നുകൊടുക്കണം

സുവിശേഷം ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം നമ്മുടെ സ്വന്തം ഹൃദയപാത്രം ദൈവത്തിലേക്ക് ശുദ്ധമായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. ലൗകികമായ ആകുലതകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നാൽ സുവിശേഷം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇടമുണ്ടാകില്ല, അഹം ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഇരുന്നാൽ കർത്താവിന് രാജാവായി വാഴാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ നാം വീണ്ടും താഴ്മയോടെ കർത്താവിന്റെ സിംഹാസനത്തിന് മുൻപിലേക്ക് അടുത്തുചെല്ലുന്നു.

“കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തെ പുതുതായി നിർമ്മിക്കേണമേ.
കഠിനപ്പെട്ട ഹൃദയത്തെ മൃദുവേറിയതാക്കേണമേ, ലൗകിക ആകുലതകളാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ശ്രദ്ധയെ കർത്താവിലേക്ക് തിരിച്ചുതരേണമേ.
ഞാൻ യജമാനനായിരുന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നുവല്ലോ, യേശു മാത്രം എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ നിത്യ യജമാനനായിരിക്കേണമേ.”

കർത്താവേ, സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവിച്ച് ചലിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ

നാം സുവിശേഷത്തെക്കുറിച്ച് ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യവും, ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും ശക്തിയും, യേശു ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്ന സത്യവും നാം നേരത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇനി ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം ഇതാണ്.

“ആ സുവിശേഷം ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ച് ചലിക്കുന്നുണ്ടോ?”

അറിയുന്നതിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ പൂർണ്ണ വിശ്വാസത്തോടെ സുവിശേഷത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുവിൻ. തുറന്ന ഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ കമിഴ്ന്നുവീണ് പ്രാർത്ഥിക്കുവിൻ.

“ദൈവമേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും നിത്യ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ കണ്ണുകളാൽ വീണ്ടും കാണാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
യേശുക്രിസ്തു ദൈവം അയച്ച എന്റെ ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്ന് കൂടുതൽ ആഴമായി ഉറപ്പുവരുത്തേണമേ.
ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും തലച്ചോറിലെ അറിവല്ലാതെ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പേറ്റുന്ന ജീവനായിത്തീരാൻ ഇടയാക്കേണമേ,
എന്റെ ഉള്ളിലെ ചെറിയ വിശ്വാസത്തെ പൂർണ്ണമാക്കിക്കൊണ്ട് ഈ സുവിശേഷം നിൽക്കാതെ ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് ഒഴുകാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ

യേശുക്രിസ്തു ദൈവം അയച്ച രക്ഷിതാവാകുന്നു

പ്രിയപ്പെട്ട നിങ്ങളോട് ഈ സത്യം വീണ്ടും പങ്കുവെക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ഈ ലോകത്തിലെ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നില്ല. നിത്യമായ ലോകം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യം തീർച്ചയായും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. നാമെല്ലാവരും പാപം നിമിത്തം വിശുദ്ധനായ ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് നിത്യ ശിക്ഷയ്ക്ക് അധീനരായിരുന്നവരായിരുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവം നിങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. ദീർഘ ചരിത്രത്തിലൂടെ രക്ഷിതാവിനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും, ഒടുവിൽ ആ വാഗ്ദാനം പോലെ തന്റെ ഏകജാതനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് അയക്കുകയും ചെയ്തു.

യേശുവിന്റെ ജനനവും കഷ്ടാനുഭവവും, ക്രൂശിലെ മരണവും മഹത്വമുള്ള പുനരുത്ഥാനവും ഒരിക്കലും യാദൃശ്ചികമല്ല. ദൈവം പഴയനിയമ പ്രവാചകരിലൂടെ അനേകം തവണ പ്രവചിക്കുകയും ചരിത്രത്തിൽ താൻതന്നെ നിവർത്തിക്കുകയും ചെയ്ത സ്നേഹത്തിന്റെയും രക്ഷയുടെയും ഉച്ചകോടിയാണ്.

കൂടാതെ കൃത്യമായി ആ യേശു നിങ്ങളുടെ സകല പാപങ്ങളും ചുമന്നുകൊണ്ട് ക്രൂശിൽ മരിച്ചു. നിങ്ങളെ വിനാശത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ച് നിത്യജീവനിലേക്ക് മാറ്റാൻ വേണ്ടിയാണ്.

അതിനാൽ ഈ സുവിശേഷത്തെ കേവലം കടന്നുപോകുന്നൊരു ഉപദേശമായി ഒഴുക്കിക്കളയരുത്.

ഹൃദയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തോടെ വിശ്വാസത്താൽ യേശുവിനെ കൈക്കൊള്ളുവിൻ.

എല്ലാം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്നതുവരെ മടിച്ചുനിൽക്കരുത്. ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലുള്ള ചെറിയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കനലിനെ കർത്താവിന് സമർപ്പിക്കുവിൻ.

“യേശുവേ, ഞാൻ അവിടുത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നു.
അവിടുന്ന് എന്റെ ഏക രക്ഷിതാവാണെന്ന് ഞാൻ ഏറ്റുപറയുന്നു.
ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തെ എന്റെ ജീവനായി താഴ്മയോടെ കൈക്കൊള്ളുന്നു.”

കൂടാതെ ഇതിനകം ഈ സുവിശേഷം അനുഭവിച്ച വ്യക്തിയാണെങ്കിൽ, മേലിൽ ഈ വിലയേറിയ ജീവനെ സ്വന്തം ഉള്ളിൽ മാത്രം അടച്ചുവെക്കരുത്. എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച ഈ സുവിശേഷം കുടുംബത്തിലേക്ക്, മക്കളിലേക്ക്, അയൽക്കാരിലേക്ക്, ദൈവം ആഗ്രഹത്തോടെ തിരയുന്ന ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കുവിൻ.

ഹൃദയത്തെ പുതുതാക്കുകയും,
യേശുവിനെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ കൈക്കൊള്ളുകയും,
നിത്യതയുടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ നോക്കുകയും,
ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തമായ വാഗ്ദാനത്തെയും നിവർത്തിയെയും വിശ്വസിക്കുകയും,
ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവിതം.

കൂടാതെ ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ വിസ്മയം വഹിച്ച് ഒരു ആത്മാവിങ്കലേക്ക് നടന്നുപോകുന്ന ജീവിതം.

ഇതാണ് സുവിശേഷത്താൽ പിടിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി നടന്നുപോകുന്ന ഏറ്റവും അനുഗ്രഹീതവും മനോഹരവുമായ വഴി.