എന്റെ സ്നേഹം, എന്റെ സഭ — കേട്ട് മനസ്സിലാക്കുക

ഓഡിയോയെക്കുറിച്ച്: ഈ പാഠത്തിന്റെ ഓഡിയോ റെക്കോർഡിംഗ് കൊറിയൻ ഭാഷയിലാണ്. താഴെയുള്ള ഉള്ളടക്കം മലയാളത്തിലാണ്, എന്നാൽ പ്ലേ ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കൊറിയൻ ഭാഷ കേൾക്കും.

പ്രഭാഷണം മുഴുവനും എഫെസ്യർ 1:22-23ന്റെ ഒഴുക്കുപോലെ ക്രിസ്തുവിനെ സഭയുടെ തലയായും സഭയെ അവന്റെ ശരീരമായും കാണുന്നു.

1. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിനെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് പ്രഭാഷണം തുടങ്ങുന്നത്. യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന വസ്തുത അറിയുന്നതിൽ മാത്രം നിൽക്കാതെ, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് ഇപ്പോൾ വിശ്വസിക്കുന്നവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധവും മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു.

സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ടു മാത്രം ഒരാൾക്ക് വിശ്വാസം സൃഷ്ടിക്കാനോ വചനം പൂർണമായി അനുസരിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന് പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു. സുവിശേഷം ഗ്രഹിക്കാനും പാപത്തിൽനിന്നു തിരിയാനും സ്നേഹത്തോടും ക്ഷമയോടുംകൂടെ ജീവിക്കാനും പരിശുദ്ധാത്മാവ് കണ്ണുകൾ തുറന്ന് സഹായിക്കുന്നു എന്നാണ് വിശദീകരണം. ഈ ഒഴുക്കിനെ റോമർ 8:11നോടു ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, യേശുവിനെ ഉയിർപ്പിച്ച ആത്മാവ് വിശ്വസിക്കുന്നവരിലും വസിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രഭാഷണം പറയുന്നു.

ഒരു മാനസാന്തരസാക്ഷ്യത്തിലൂടെയുള്ള വിശദീകരണം

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തോട് കടുത്ത എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ സുവിശേഷത്തെ ഖണ്ഡിക്കാനായി സംഭാഷണം തുടങ്ങിയെങ്കിലും അപ്രതീക്ഷിതമായി മാനസാന്തരത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രതികരണത്തിലെത്തിയ ഒരു സാക്ഷ്യം പ്രഭാഷകൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞ വ്യക്തിയുടെ പേരോ ബന്ധമോ അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിലെ ബന്ധങ്ങളോ ഈ കുറിപ്പുകൾ പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. യുക്തിപരമായ വിശദീകരണംകൊണ്ടു മാത്രം ഉണ്ടായ മാറ്റമായല്ല, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ച ഉദാഹരണമായാണ് പ്രഭാഷണം ഈ അനുഭവത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് പ്രഭാഷകൻ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസാനുഭവമാണ്; എല്ലാവരുടെയും മാനസാന്തരം ഇതേ രീതിയിൽ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന അർഥത്തിൽ ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

മാനസാന്തരത്തിനുശേഷമുള്ള അനുസരണവും ഇതേ തത്ത്വം പിന്തുടരുന്നു എന്ന് പ്രഭാഷണം പറയുന്നു. പാപത്തോടു പോരാടുകയും വചനം അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇച്ഛാശക്തിയുടെ മാത്രം ഫലമല്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഒരാളിൽ പ്രവർത്തിച്ച് ജഡത്തിന്റെ മോഹങ്ങളെ ജയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണെന്നാണ് വിശദീകരണം.

2. പുനരുത്ഥാനജീവനാൽ സഭ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു

യേശുവിന്റെ മരണത്തെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും സഭയുടെ ജനനവുമായി പ്രഭാഷണം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. മത്തായി 16:18ൽ സ്വന്തം സഭയെ സ്ഥാപിക്കുമെന്ന് യേശു നൽകിയ വാഗ്ദത്തത്തെ കേന്ദ്രമാക്കി, സഭ മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങൾകൊണ്ടു മാത്രം രൂപപ്പെട്ട ഒരു സംഘടനയല്ലെന്നും ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട സമൂഹമാണെന്നും വിശദീകരിക്കുന്നു.

ആദാം ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ അരികിൽനിന്ന് ഹവ്വ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കഥയെ യേശുവിന്റെ മരണത്തോടും സഭയോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൈവശാസ്ത്ര ഉപമ പ്രഭാഷകൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സഭയെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മണവാട്ടിയായി വിശദീകരിക്കാൻ പ്രഭാഷകൻ ഉപയോഗിച്ച വ്യാഖ്യാനമായാണ് ഇത് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്; ഈ കുറിപ്പുകൾ അതിനെ തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഏക വ്യാഖ്യാനമായി ഉറപ്പിക്കുന്നില്ല.

തുടർന്ന് അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 2:1-4ലെ പെന്തെക്കൊസ്ത് സംഭവത്തെ സഭയുടെ പൊതുവായ ആരംഭമായി പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു. യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവ് ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ വന്നു; അവർ സുവിശേഷത്തിനു സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞും ഒരുമിച്ചു ആരാധിച്ചും ഒരു സമൂഹമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു എന്നതാണ് ഈ ഒഴുക്ക്. സഭയുടെ ജീവൻ കെട്ടിടങ്ങളിലോ സ്ഥാപനങ്ങളിലോ അല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും സുവിശേഷത്തിലുമാണെന്ന് പ്രഭാഷണം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

3. ക്രിസ്തു തലയായ ഏക ശരീരമാണ്

സഭയെ സാർവത്രിക സഭയെന്നും പ്രാദേശിക സഭയെന്നും രണ്ടു കാഴ്ചപ്പാടുകളിലൂടെ പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു. ലോകത്ത് എവിടെയായിരുന്നാലും പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ വീണ്ടും ജനിച്ച് യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ക്രിസ്തുവിൽ ഏക ശരീരമാകുന്നു. 1. കൊരിന്ത്യർ 12:12-13ന്റെ ഒഴുക്കനുസരിച്ച്, വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഏക ആത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുകയും ഏക ശരീരമാകാൻ വിളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്ന് പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു.

അതേസമയം, ഒരു പ്രത്യേക പ്രദേശത്ത് ഒരുമിച്ചു കൂടുന്ന സഭയെ തിരുവെഴുത്ത് ആവർത്തിച്ചു പരാമർശിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദിമസഭയ്ക്കു വലുതും മനോഹരവുമായ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നിട്ടും, ക്രിസ്തുവിനെ തലയാക്കി കൂടിയ സമൂഹമായതിനാൽ അതിനെ കർത്താവിന്റെ സഭ എന്നു വിളിച്ചു. വലുപ്പത്തിൽ ചെറുതോ കാഴ്ചയിൽ ലളിതമോ ആയതുകൊണ്ട് ഒരു സഭ താഴ്ന്നതാകുന്നില്ല എന്ന പ്രബോധനം ഇതോടൊപ്പം നൽകുന്നു.

പ്രഭാഷണം എഫെസ്യർ 4:15-16 പശ്ചാത്തലമാക്കി ക്രിസ്തുവിനെ തലയായും ഓരോ വ്യക്തിയെയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങളായും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓരോ അവയവവും ലഭിച്ച അളവനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ശരീരം വളരുകയും സഭയിലൂടെ ഈ ഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹവും മഹത്വവും വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് പ്രഭാഷണത്തിന്റെ വാദം.

4. സഭയിലൂടെ ജീവൻ ഒഴുകുന്നു

ദൈവം സഭയെ സ്ഥാപിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ പ്രഭാഷണം മൂന്നു ദിശകളായി ക്രമീകരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്, സുവിശേഷം അറിയിച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് ജീവന്റെ വഴി കാണിച്ചുകൊടുക്കുക. രണ്ടാമത്, ആരാധന, വചനം, കൂട്ടായ്മ, പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിലൂടെ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് പാപത്തെയും നിരാശയെയും ജയിച്ചു വളരാൻ സഹായിക്കുക. മൂന്നാമത്, സഭയ്ക്കു ലഭിച്ച സുവിശേഷവും സ്നേഹവും ലോകത്തിലേക്കു ഒഴുക്കുക.

പ്രഭാഷകൻ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 2:42-47ൽ കാണുന്ന വചനം, കൂട്ടായ്മ, പ്രാർത്ഥന, പങ്കുവയ്ക്കൽ എന്നിവയുള്ള സമൂഹത്തെ ഈ ജീവന്റെ ഒഴുക്കുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. സഭയിൽ പങ്കെടുത്ത ചരിത്രം മാത്രം നോക്കി ഒരാളുടെ ആത്മീയാവസ്ഥ വിധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സുവിശേഷം ഒരാളുടെ ജീവിതത്തെ യഥാർഥത്തിൽ പുതുക്കണം എന്നതാണ് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

ആരാധനയിലും ചെറിയ കൂട്ടത്തിലും പുനഃസ്ഥാപനം അനുഭവിച്ച കഥ

ആത്മീയമായി ഏറെ ക്ഷീണിക്കുകയും ലോകീയ മോഹങ്ങളാൽ ഞെരുങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഒരുമിച്ചുള്ള ആരാധനയിലൂടെയും ചെറിയ കൂട്ടത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും താൻ വീണ്ടും ശക്തി നേടിയ അനുഭവം പ്രഭാഷകൻ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. പ്രസംഗവും സ്തുതിയും കേട്ടപ്പോൾ ഹൃദയം തുറന്നതും ഏതാനും ആളുകൾ ഒരുമിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഞെരുക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മനസ്സ് മോചിതമായതുമാണ് അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നത്. അന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെയോ പങ്കെടുത്തവരുടെയോ തിരിച്ചറിയൽ ഈ കുറിപ്പുകൾ പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. ഒരേ രീതിയിലുള്ള ആരാധനയോ പ്രാർത്ഥനയോ എല്ലാവർക്കും ഉടനടി ഒരേ ഫലം ഉറപ്പുനൽകുന്നു എന്നും പൊതുവൽക്കരിക്കുന്നില്ല.

പ്രഭാഷണം മത്തായി 16:18-19ലെ ‘സഭയെ സ്ഥാപിക്കും’ എന്ന വാഗ്ദത്തത്തെയും സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകളുടെ ഉപമയെയും സഭയുടെ പ്രാർത്ഥനയോടും സുവിശേഷസാക്ഷ്യത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. സഭ സ്വന്തം വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ അടഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും വേദനിക്കുന്ന അയൽക്കാരിലേക്കും പ്രാർത്ഥനയോടെ തിരിഞ്ഞ് സുവിശേഷത്തോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ മുന്നോട്ടു പോകണം എന്നാണ് വിശദീകരണം.

5. സഭയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഹൃദയം വീണ്ടെടുക്കുക

സഭയുടെ പ്രശ്നങ്ങളും പരാജയങ്ങളും കാരണം ഇന്ന് അനേകർ സഭയോടുള്ള സ്നേഹവും ഉത്സാഹവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയെന്ന് പ്രഭാഷണം വിലയിരുത്തുന്നു. സഭയുടെ തെറ്റുകളും അവ മൂലമുള്ള വേദനയും യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് പ്രഭാഷകൻ അംഗീകരിക്കുന്നു; അതേസമയം, സഭയിലൂടെ നിറവേറ്റാൻ ക്രിസ്തു ആഗ്രഹിക്കുന്ന രക്ഷ, വളർച്ച, ശുശ്രൂഷ എന്നീ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലേക്കു വീണ്ടും നോക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

ഒരു പ്രദേശത്ത് പുതിയൊരു സഭാസമൂഹം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ്, വരണ്ടുപോയ ആളുകളിലേക്കു ജീവന്റെ സുവിശേഷം ഒഴുകാൻ താൻ പ്രാർത്ഥിച്ച ഓർമ പ്രഭാഷകൻ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ഈ കുറിപ്പുകൾ പ്രദേശത്തിന്റെയോ സഭയുടെയോ പേര് വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിന്റെ മേന്മയ്ക്ക് തെളിവായല്ല, സഭ സുവിശേഷത്തോടു വിശ്വസ്തത പുലർത്തുകയും അയൽക്കാർക്ക് ജീവൻ പകരുന്ന സമൂഹമാകുകയും വേണമെന്ന പ്രാർത്ഥനയായാണ് പ്രഭാഷണം ഈ അനുഭവത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

സഭയെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള ആഹ്വാനം പ്രശ്നങ്ങൾ മറയ്ക്കണമെന്നോ മുറിവേറ്റവരോട് നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടണമെന്നോ രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. തെറ്റുകളെ സത്യസന്ധമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുക, ദോഷം നേരിട്ടവരുടെ സുരക്ഷയ്ക്കും സൗഖ്യത്തിനും മുൻഗണന നൽകുക, സമൂഹത്തെ സുവിശേഷത്തിനു യോഗ്യമായി തിരുത്തുക എന്നീ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും സ്നേഹത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

6. ലഭിച്ച കൃപകൊണ്ട് ശുശ്രൂഷിക്കുക

തലയായ ക്രിസ്തുവിന്റെയും അനേകം അവയവങ്ങളുടെയും പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെ ചലിക്കുന്ന ശരീരമാണ് സഭയെന്ന് പ്രഭാഷണം വിശദീകരിക്കുന്നു. കൃപ സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് ആദ്യം; എന്നാൽ ലഭിച്ച കൃപ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു ഒഴുക്കാതെ തുടർന്നും ശേഖരിച്ചുവച്ചാൽ വിശ്വാസം അറിവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോകാമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു.

പ്രഭാഷകൻ 1. പേത്രൊസ് 4:10ന്റെ തത്ത്വം അനുസരിച്ച് ഓരോ വ്യക്തിയും തനിക്കു ലഭിച്ച വരംകൊണ്ട് പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു. ദൃശ്യമായ ചുമതലകൾക്കു പുറമേ ഭക്ഷണം ഒരുക്കുക, ആളുകളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുക, ഇടം ക്രമീകരിക്കുക, കുട്ടികളെ പരിപാലിച്ചു പഠിപ്പിക്കുക എന്നിവയും കർത്താവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.

ലഭിച്ച വരം ഇളയ തലമുറയുമായി പങ്കിട്ട ഉദാഹരണം

സുവിശേഷം പഠിക്കുമ്പോൾ ലഭിച്ച കൃപയ്ക്ക് നന്ദിയുള്ള ഒരു സഭാംഗം തന്റെ അധ്യാപനാനുഭവം ഉപയോഗിച്ച് ഇളയ തലമുറയ്ക്കായി പഠനസാമഗ്രികൾ തയ്യാറാക്കി ഒരു ചെറിയ കൂട്ടത്തിൽ ശുശ്രൂഷിച്ച ഉദാഹരണം പ്രഭാഷകൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വ്യക്തിയെയും പരിപാടിയെയും സഭയെയും കൃത്യമായ കാലയളവിനെയും ഈ കുറിപ്പുകൾ തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലാവരും ഒരേ കാര്യം ചെയ്യണമെന്ന കല്പനയായല്ല, ഓരോരുത്തർക്കും ലഭിച്ച വരങ്ങളും അനുഭവങ്ങളുംകൊണ്ട് ശരീരത്തെ പണിയാം എന്ന ഉദാഹരണമായാണ് പ്രഭാഷണം ഇതിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

7. സ്നേഹിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുക

സഭയെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിനിടെ ആളുകൾ പരസ്പരം മുറിവേൽപ്പിക്കാനും മുറിവേൽക്കാനും ഇടയുണ്ടെന്ന് പ്രഭാഷണം അംഗീകരിക്കുന്നു. ഒരു സമൂഹത്തിൽ കുട്ടികളെ പരിപാലിക്കുമ്പോൾ തന്റെ ആശങ്ക മനസ്സിലാക്കപ്പെടാതെ വേദനിച്ച സ്വന്തം അനുഭവവും പ്രഭാഷകൻ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. സ്ഥലമോ ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ പദവിയോ മറ്റ് തിരിച്ചറിയൽ വിവരങ്ങളോ ഈ കുറിപ്പുകൾ പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല; ബന്ധത്തിലെ തെറ്റിദ്ധാരണയും മുറിവും എന്ന അർഥം മാത്രം നിലനിർത്തുന്നു.

മുറിവുണ്ടായിട്ടും ശുശ്രൂഷ ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്ന അനുഭവം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലെ കെട്ടഴിച്ച് ക്ഷമിക്കാൻ പ്രഭാഷകൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കൊലൊസ്സ്യർ 3:12-15ന്റെ ഒഴുക്കുപോലെ പരസ്പരം സഹിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നാകുകയും വേണമെന്ന ആഗ്രഹം അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. സഭ പൂർണരായ ആളുകളുടെ കൂട്ടമല്ല; മാറ്റത്തിന്റെ പ്രക്രിയയിൽ കഴിയുന്നവർ ഒരുമിച്ചു പഠിക്കുന്ന ഇടമാണ് എന്നാണ് വിശദീകരണം.

ഈ ആഹ്വാനം ദുരുപയോഗമോ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദോഷമോ സഹിക്കണമെന്നോ ബന്ധം ഉടനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്നോ രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അപകടം തുടരുമ്പോൾ സുരക്ഷിതമായ അകലം പാലിക്കുകയും വിശ്വസിക്കാവുന്ന ആളുകളുടെയും വിദഗ്ധ സഹായത്തിന്റെയും പിന്തുണ തേടുകയും വേണം; ഉത്തരവാദിത്വവും യഥാർഥ മാറ്റവും ഉറപ്പുവരുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കുള്ളിലാണ് അനുരഞ്ജനത്തെ പരിഗണിക്കേണ്ടത്.

8. താഴ്മയോടെ പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കുക

പ്രഭാഷണം എഫെസ്യർ 5:21 പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനെ ഭയപ്പെട്ട് പരസ്പരം കീഴ്പ്പെടാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. പാസ്റ്റർമാരും സഭാംഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികളും കൃപയാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; സഭയെ ശുശ്രൂഷിക്കുമ്പോൾ സ്വയം ഉയർത്തുന്ന യജമാനന്മാരല്ല, പരസ്പരം സഹായിക്കുന്ന ദാസരുടെ മനോഭാവം അവർക്കുണ്ടാകണം എന്നാണ് വിശദീകരണം.

വാഹനങ്ങൾ പാർക്ക് ചെയ്യുന്നതിനു വഴികാട്ടുന്നതും ഭക്ഷണത്തിനുശേഷം ഇടം വൃത്തിയാക്കുന്നതും പോലെയുള്ള ദൈനംദിന ശുശ്രൂഷകളെ ഉദാഹരിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രായത്തിനോ പദവിക്കോ വിശ്വാസജീവിതത്തിലെ പരിചയത്തിനോ മുൻതൂക്കം നൽകാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ മാർഗനിർദേശം ബഹുമാനിക്കുകയും ആദ്യം മുന്നിട്ടിറങ്ങി സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് താഴ്മയുള്ള ശുശ്രൂഷയെന്ന് പ്രഭാഷകൻ പറയുന്നു. മൂലരേഖയിലെ ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിന്റെ നടത്തിപ്പ് സാഹചര്യത്തെ ഈ കുറിപ്പുകൾ പൊതുവായ ഉദാഹരണമായി മാറ്റി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

പരസ്പരം കീഴ്പ്പെടുക എന്നത് നേതാക്കളുടെ അല്ലെങ്കിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അന്യായമായ ആവശ്യങ്ങൾ അന്ധമായി അനുസരിക്കുക എന്നല്ല. തലയായ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിനു കീഴിൽ സ്വന്തം അവകാശങ്ങൾക്കു മുൻതൂക്കം നൽകാതെ പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുകയും സമൂഹത്തിന്റെ നന്മ തേടുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് പ്രഭാഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ആശയം. ഇത്തരം ചെറിയ ശുശ്രൂഷകളിലൂടെ അനേകർ സഹായം പ്രാപിക്കുകയും ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യട്ടെ എന്ന ആഹ്വാനത്തോടെ പ്രഭാഷണം അവസാനിക്കുന്നു.