സഭാ സമൂഹവും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരവും · യാത്ര തിരിഞ്ഞുനോക്കൽ

പഠന വിഷയം: സഭയോടൊപ്പം വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കുക · എന്റെ സ്നേഹം, എന്റെ സഭ · നാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒരേ ശരീരമായിത്തീർന്നു

നമുക്ക് സകല മനുഷ്യരെയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ നിർബന്ധപൂർവ്വം തുറക്കാനോ, നമ്മുടെ മാനുഷിക ശ്രമങ്ങളാൽ ആരെയെങ്കിലും വീണ്ടും ജനിപ്പിക്കാനോ കഴിയില്ല.

എന്നാൽ വ്യക്തമായൊരു സത്യമുണ്ട്. ദൈവം ഇപ്പോഴും താൻതന്നെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആത്മാക്കളുണ്ട് എന്ന വസ്തുതയാണ്.

ദൈവം ചില മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയത്തെ ആദ്യം തൊടുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ വ്യർത്ഥത അനുഭവപ്പെടാൻ ഇടയാക്കുകയും, നിത്യതയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ ഇടയാക്കുകയും, ഇതുവരെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ലൗകിക വസ്തുക്കൾ ഇളകുമ്പോൾ സൃഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ തിരയാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ ദൈവം കൃത്യമായി ആ ആത്മാവിന് ജീവന്റെ സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ ഒരു മനുഷ്യനെ തിരയുന്നു.

അതിനാൽ ഇനി നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്.

“നിങ്ങൾ സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ?”

സുവിശേഷം ഭരമേൽക്കപ്പെട്ട വേലക്കാരന്റെ വിളി

കൊയ്യാനുള്ളത് ധാരാളമുണ്ട്, എന്നാൽ വേലക്കാർ ചുരുക്കമത്രേ

യേശു ജനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ട് മനസ്സലിഞ്ഞ് ശിഷ്യന്മാരോട് മത്തായി 9:37-38-ൽ കൊയ്ത്ത് വലുതും വേലക്കാർ ചുരുക്കവുമാകുന്നു; ആകയാൽ കൊയ്ത്തിന്റെ യജമാനനോട് തന്റെ കൊയ്ത്തിലേക്ക് വേലക്കാരെ അയക്കേണ്ടതിന് അപേക്ഷിപ്പിൻ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

ദൈവം ഒരുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന കൊയ്യേണ്ട ആത്മാക്കൾ തീർച്ചയായും ഉണ്ട്. വിഷയം ആ ആത്മാക്കളെ ശുശ്രൂഷിക്കേണ്ട വേലക്കാരാണ്.

ദൈവം ഹൃദയം തുറന്നുവെച്ച ഒരു ആത്മാവ് നിങ്ങളുടെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, കൃത്യമായി ഞാൻ സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്താകും? ആ വ്യക്തി ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം പറയുകയും, മരണത്തിനുശേഷമുള്ള നിത്യതയെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു മറുപടിയും നൽകാൻ കഴിയാതെ വരികയും, ദൈവത്തെ തിരയുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഉറപ്പ് വ്യക്തമല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ എത്രത്തോളം വിഷമകരമായ കാര്യമായിരിക്കും?

അതിനാൽ ദൈവം ഇന്ന് നിങ്ങളെ സുവിശേഷത്തിന്റെ വേലക്കാരനായി ഒരുക്കുന്നു.

• സുവിശേഷത്തെ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ്,
• സുവിശേഷത്തെ മുറുകെ വിശ്വസിച്ച്,
• സുവിശേഷ സത്യത്തെ ക്രമമായി വിവരിച്ച്,
• ഒരു ആത്മാവിന് ജീവന്റെ സുവിശേഷം ധൈര്യത്തോടെ അറിയിക്കാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തി.

ദൈവം കൃത്യമായി അങ്ങനെയൊരു വ്യക്തിയായി നിങ്ങളെ നിർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സുവിശേഷത്തെ മൗനത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടരുത്

നാം സൗജന്യമായ കൃപയുടെ സുവിശേഷത്താൽ രക്ഷ പ്രാപിച്ചു. എന്നാൽ കൃത്യമായി ആ സുവിശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒട്ടും ചലിക്കാതെ മൗനമായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ശാന്തമായി നമ്മെത്തന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കണം.

ക്രൂശിനെ അറിയാം, പുനരുത്ഥാനത്തെ അറിയാം, രക്ഷയെ അറിയാം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും എന്റെ അധരങ്ങളിലൂടെ ഒരിക്കൽപോലും സുവിശേഷം ഒഴുകിപ്പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ദൈവം നമ്മെ സുവിശേഷം തനിയെ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുന്ന മനുഷ്യനായി വിളിച്ചില്ല. ജീവന്റെ സുവിശേഷത്തെ അയൽക്കാരിലേക്ക് ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കുന്ന സന്ദേശവാഹകനായി വിളിച്ചു.

അതിനാൽ നാം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇടയാകുന്നു.

“ദൈവമേ, സുവിശേഷത്തെ ഹൃദയത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടിയവനായി മൗനമായിരിക്കുന്നവനാകാൻ എന്നെ അനുവദിക്കരുതേ.
എന്റെ ഉള്ളിൽ സുവിശേഷ സത്യത്തെ വ്യക്തമായി സ്ഥാപിച്ചുതരേണമേ, കർത്താവ് ഒരുക്കിയ നിമിഷത്തിൽ എന്റെ അധരങ്ങളെ തുറന്നുതരേണമേ.”

ദൈവം ഒരുങ്ങിയ മനുഷ്യന്റെ കൈകളിൽ ആത്മാക്കളെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു

നല്ല ഇടയൻ ആടുകളെ പച്ചപ്പുൽപ്പുറങ്ങളിലേക്കും ആശ്വാസമുള്ള തണ്ണീർത്തടങ്ങളിലേക്കും നയിച്ച് ആഹാരം നൽകുന്നു. അതുപോലെ നാം സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുകയും, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ജീവന്റെ വചനം സമൃദ്ധമായിരിക്കുകയും, ഒരു ആത്മാവിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം ഒഴുകുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് വിലയേറിയ ആത്മാക്കളെ ഭരമേൽപ്പിച്ചുതരാൻ കഴിയും.

“ഈ വ്യക്തിക്ക് ഞാൻ നിന്നിൽ ഭരമേൽപ്പിച്ച ജീവന്റെ വചനത്തെ അറിയിച്ചുകൊടുക്കുക.
വഴിതെറ്റിയ ഈ ആത്മാവിന് സ്വർഗ്ഗീയ ആഹാരം നൽകുക.”

അതിനാൽ സുവിശേഷത്താൽ ഒരുങ്ങുന്ന പ്രക്രിയ കേവലം എന്റെ സ്വന്തം അറിവ് സമ്പാദിക്കുന്ന സമയമല്ല. ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് ഭരമേൽപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആത്മാവിനായുള്ള വിശുദ്ധമായ ഒരുക്കമാണ്.

ക്രിസ്ത്യാനി ദൈവരാജ്യത്തിനായുള്ള പടയാളിയാകുന്നു

നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അന്തിമ ലക്ഷ്യത്തെ വളരെ ചെറുതായി ചുരുക്കരുത്. ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടി ഹൃദയത്തിൽ ആശ്വാസം പ്രാപിക്കുകയും, സമാധാനം അനുഭവിക്കുകയും, എന്റെ ജീവിതം അല്പംകൂടി നന്നാകുകയും ചെയ്യുന്നത് മാത്രമായിരിക്കും വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂർണ്ണത എന്ന് കരുതരുത്.

നാം ദൈവത്തിന്റെ നിത്യരാജ്യത്തിനായി വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. കൂടാതെ ആ രാജ്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ എപ്പോഴും സുവിശേഷമുണ്ട്.

ദൈവം നമ്മുടെ കൈകളിൽ നൽകിയ വിശുദ്ധമായ ആയുധം മനുഷ്യന്റെ ആകർഷകമായ ജ്ഞാനമോ വാക്സാമർത്ഥ്യമോ അല്ല. ലോകത്തിന്റെ തത്ത്വചിന്തയോ, ഭംഗിയുള്ള മതപരമായ വിദ്യകളോ അല്ല. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷം മാത്രമാണ്.

ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം

സുവിശേഷം ആത്മാവിനെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു

സുവിശേഷത്തിന്റെ ശക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ്? അത് പാപിയെ രക്ഷിച്ച് നിത്യജീവനിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്.

മനുഷ്യന്റെ മൗലികമായ ദുരന്തം പാപം നിമിത്തം വിശുദ്ധനായ ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം തടസ്സപ്പെട്ടതിലാണ്. പുറമേക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലാതെ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും, സകല ജീവിതങ്ങളും പാപത്തിന് കീഴിൽ ഇരിക്കുന്നു, ആ പാപത്തിന്റെ അവസാനം നിത്യ മരണമാണ്.

അതിനാൽ വഴിതെറ്റിയ ആത്മാവിനെ നോക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാതെ കടന്നുപോകാൻ കഴിയില്ല. ആ ആത്മാവ് ഇതുവരെ ദൈവത്തെ അറിയാതെ രക്ഷ പ്രാപിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലാണെങ്കിൽ, അവന് ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും അടിയന്തിരവും അടിസ്ഥാനപരവുമായ കാര്യം എന്തായിരിക്കും?

ലൗകികമായ ഉപദേശമോ ഭൗതികമായ സഹായമോ എന്നതിനേക്കാൾ ആദ്യം ആവശ്യമുള്ള ഒന്നുമുണ്ട്. അത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷമാണ്.

സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവുമാണ്

ഈ കോഴ്സിൽ നാം ഒന്നായി ആഴത്തിൽ പഠിച്ച സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രം വളരെ വ്യക്തമാണ്. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രായശ്ചിത്ത രക്തവും ജയത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാന ജീവനുമാണ്.

യേശു ക്രൂശിൽ നമുക്ക് വഹിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന സകല പാപവിലയും പകരം നൽകിതീർത്തു, പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തതിലൂടെ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ഇരുട്ടിനെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തു.

അതിനാൽ മനുഷ്യനെ വിനാശത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ച് ജീവനിലേക്ക് മാറ്റുന്ന ശക്തി ലോകത്തിൽ ഒരിടത്തുമില്ല. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ വേലക്കാരൻ ഈ സത്യത്തെ മറ്റാരേക്കാളും വ്യക്തമായി ഹൃദയത്തിൽ വഹിച്ചിരിക്കണം.

ഒരു ആത്മാവിന്റെ ആത്മീയ അവസ്ഥയെ വിവേചിച്ചറിയാൻ കഴിയണം

കുടുംബത്തെ നോക്കുമ്പോഴും, കൂട്ടുകാരെയോ സഹപ്രവർത്തകരെയോ സമീപിക്കുമ്പോഴും, ദീർഘകാലമായി സഭയിൽ പോകുന്ന വ്യക്തിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോഴും നാം മൗലികമായൊരു ചോദ്യം ഹൃദയത്തിൽ ഉന്നയിക്കാൻ കഴിയണം.

“ഈ ആത്മാവ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

“സഭയിൽ പോകുന്നുണ്ടല്ലോ, അതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല”, “സ്വഭാവം ശാന്തവും നല്ലതുമായതുകൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ് അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ സ്വയം ആശ്വസിക്കരുത്. രക്ഷ എന്നത് മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമോ മനുഷ്യന്റെ ധാർമ്മികതയോ അല്ല.

സ്വന്തം പാപത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മാനസാന്തരപ്പെടുകയും, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലെ പ്രായശ്ചിത്തത്തെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന ആത്മീയ സംഭവമാണ്. അതിനാൽ അരികിലുള്ള ആത്മാവിന്റെ രക്ഷ വ്യക്തമല്ലെങ്കിൽ, നാം സ്നേഹമുള്ള ശ്രദ്ധയോടും പ്രാർത്ഥനയോടും കൂടെ അവനെ സുവിശേഷത്തിന് മുൻപിലേക്ക് വഴിനടത്തണം.

സുവിശേഷം വ്യക്തമാകുമ്പോൾ മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളേക്കാൾ ആത്മാവാണ് ആദ്യം കാണപ്പെടുന്നത്

സുവിശേഷം മങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിലെ അനേകം പ്രശ്നങ്ങളും സാഹചര്യങ്ങളും സമാനമായ വലിപ്പത്തിൽ കടന്നുവരുന്നു. എന്നാൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ മൂല്യം ഹൃദയത്തിൽ വ്യക്തമാകുമ്പോൾ ജീവിതത്തിന്റെ മുൻഗണന അടിസ്ഥാനപരമായി മാറുന്നു.

ആ വ്യക്തി ഏത് ജോലിസ്ഥലത്ത് പോകുന്നു, എത്രത്തോളം സമ്പാദിക്കുന്നു, ലോകത്തിൽ എന്ത് നേടി എന്നതിനേക്കാൾ വളരെ വലുതും അടിസ്ഥാനപരവുമായ ചോദ്യം കണ്ണിൽപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു.

“ഈ ആത്മാവ് നിത്യജീവൻ പ്രാപിച്ചുവോ?”

ഈ ലോകത്തിലെ ജീവിതം അല്പസമയം കടന്നുപോകുന്നു, എന്നാൽ നിത്യതയ്ക്ക് അവസാനമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ഈ നിത്യമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെയും അടിയന്തിരതയെയും തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, സുവിശേഷം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ പൂർണ്ണമായി പിടിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

വചനത്താൽ പിടിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിയായിത്തീരണം

ആദിമസഭയുടെ ചരിത്രത്തെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ സുവിശേഷം ഒരിക്കലും തലച്ചോറിലെ ചിന്തയിലോ അറിവിലോ ഒതുങ്ങിനിന്നില്ല. ദൈവവചനം മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ പൂർണ്ണമായി പിടിച്ചെടുത്തു.

വേദപുസ്തകം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 18:5-ൽ പൗലൊസ് ദൈവവചനത്താൽ നിർബന്ധിതനായി യഹൂദന്മാരോട് യേശു തന്നെ ക്രിസ്തു എന്ന് സാക്ഷീകരിച്ചു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 19:20-ൽ കർത്താവിന്റെ വചനം ശക്തിയോടെ വളർന്ന് പ്രബലപ്പെട്ടു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ശക്തിയാലോ തന്ത്രത്താലോ വലിയ കാര്യം നിവർത്തിച്ചതല്ല. ജീവനുള്ള ദൈവവചനം പ്രവർത്തിച്ചതാണ്. വചനം ഒരു വ്യക്തിയെ പിടിക്കുകയും, ആ വ്യക്തി അനുസരിച്ച് വചനത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവം കൃത്യമായി ആ വചനത്തിലൂടെ അനേകം ആത്മാക്കളെ രക്ഷിച്ചു.

ഒരു ആത്മാവിനോടുള്ള ദൈവഹൃദയം

ലോകം അവഗണിച്ചാലും സുവിശേഷം മാറ്റമില്ലാത്ത സത്യമാകുന്നു

സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ജനങ്ങളുടെ നിരസിക്കലിനെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നേക്കാം. പരിഹസിക്കുകയോ തണുത്ത മൗനം പാലിക്കുകയോ ചെയ്തേക്കാം, സുവിശേഷ സത്യത്തെ വിഷമകരമായി കരുതിയേക്കാം.

എന്നാൽ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ പ്രതികരണത്തിന് സുവിശേഷം സത്യമായിരിക്കുന്നതിനെ ഇളക്കാൻ കഴിയില്ല.

ദൈവം തന്റെ ഏകജാതനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചു, ക്രൂശിൽ നമ്മുടെ സകല പാപങ്ങളും ചുമക്കാനിടയാക്കി, മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. വേദപുസ്തകം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 17:30-31-ൽ ദൈവം ഇപ്പോൾ എവിടെയുമുള്ള സകല മനുഷ്യരോടും മാനസാന്തരപ്പെടണം എന്ന് കല്പിക്കുന്നു, താൻ നിർണ്ണയിച്ച പുരുഷൻ മുഖാന്തരം ലോകത്തെ നീതിയോടെ ന്യായവിധി ചെയ്യാനുള്ള ദിവസം നിശ്ചയിച്ച് അവനെ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ചതിലൂടെ എല്ലാവർക്കും വിശ്വസിക്കാൻ തക്ക ഉറപ്പുള്ള തെളിവു നൽകി എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

സുവിശേഷം മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാക്കിയ സിദ്ധാന്തമല്ല, ജീവനുള്ള ദൈവം സകല മാനവരാശിക്കും നൽകിയ നിത്യ രക്ഷയുടെ വചനമാണ്.

മാനസാന്തരപ്പെടുകയും യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വേണം

സുവിശേഷ വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രതികരണം വ്യക്തമായിരിക്കണം.

ഒന്നാമത് യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരമാണ്. ദൈവമില്ലാതെ ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യജമാനനായി ജീവിച്ചിരുന്ന അഹംകേന്ദ്രീകൃതമായ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് താഴ്മയോടെ തിരിയുന്നതാണ്.

രണ്ടാമത് യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ്. മതപരമായ ചടങ്ങോ ധാർമ്മികമായ പ്രവൃത്തിയോ നമ്മെ നീതീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല, മനുഷ്യന്റെ നന്മയാൽ പാപത്തിന്റെ കടം നൽകിതീർക്കാനും കഴിയില്ല. ക്രൂശിലൂടെയും പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെയും രക്ഷയെ പൂർത്തിയാക്കിയ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഹൃദയകേന്ദ്രത്തിൽ രക്ഷിതാവായും കർത്താവായും കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.

ഒരു ആത്മാവ് മടങ്ങിവരുന്നതിനെ ദൈവം ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുന്നു

സുവിശേഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ അനേകം മനുഷ്യർ കേൾക്കാതെ കടന്നുപോയേക്കാം. എന്നാൽ അതിനിടയിൽ ഒരൊറ്റ ആത്മാവെങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരികയാണെങ്കിൽ അത് സ്വർഗ്ഗം മുഴുവന്റെയും സന്തോഷമായിത്തീരും.

യേശു ലൂക്കൊസ് 15:7-ൽ മാനസാന്തരപ്പെടുന്ന ഒരു പാപിയെക്കുറിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മാനസാന്തരം ആവശ്യമില്ലാത്ത തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് നീതിമാന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷത്തേക്കാൾ അധികം സന്തോഷമുണ്ടാകും എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ഒരു ആത്മാവ് ലോകത്തേക്കാൾ വിലയേറിയതാണ്. അതിനാൽ സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന വ്യക്തി കൺമുൻപിലെ എണ്ണത്തിലോ ജനക്കൂട്ടത്തിലോ തടയപ്പെടാതെ, കർത്താവ് നോക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ നോക്കുന്നു.

മറ്റുള്ളവരെല്ലാം അവഗണിച്ചാലും, ഒരു മനുഷ്യൻ ഹൃദയവാതിൽ തുറന്ന് മാനസാന്തരപ്പെട്ട് യേശുവിനെ വ്യക്തിപരമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നുവെങ്കിൽ അതു കൊണ്ടുതന്നെ നാം ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ കണ്ണുനീരോടെ നന്ദി അർപ്പിക്കാൻ ഇടയാകുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന്റെ മൂല്യം ആഴത്തിൽ അറിയുന്ന വ്യക്തി സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നു

കയ്യിൽ എത്ര വിലയേറിയ രത്നം പിടിച്ചിരുന്നാലും അതിന്റെ മൂല്യം തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അലമാരയ്ക്കുള്ളിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിടുക സ്വാഭാവികമാണ്. സുവിശേഷവും അതുപോലെതന്നെയാണ്. അനേകം മനുഷ്യർ സുവിശേഷം അറിയാം എന്ന് പറയുമ്പോഴും ദിനംപ്രതിയുടെ ജീവിതത്തിൽ വശങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നു.

സുവിശേഷം എത്രത്തോളം മഹത്വമുള്ളതും വിലയേറിയതുമാണ് എന്ന് ഇതുവരെ ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ്.

എന്നാൽ സർവ്വലോകത്തിലെയും അറിവും തത്ത്വചിന്തയും മതങ്ങളും എടുത്തുനോക്കിയാൽ, നിത്യ വിനാശത്തിന് കീഴിൽ ഇരിക്കുന്ന പാപിയെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമാണ്.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇന്ന് നാം ഹൃദയത്തിൽ വഹിക്കുന്നവയിൽ ഏറ്റവും വിലയേറിയതും ശ്രേഷ്ഠവുമായത് എന്തായിരിക്കും? കൃത്യമായി ദൈവം നമുക്ക് സൗജന്യമായി നൽകിയ സുവിശേഷമാണ്.

നമുക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ കൃപയെ പങ്കുവെക്കണം

ദൈവം അളക്കാനാവാത്ത ഈ വിശുദ്ധ സുവിശേഷത്തെ നമുക്ക് സൗജന്യമായി ദാനമായി തന്നു. അതിനാൽ പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ റോമർ 1:14-15-ൽ ഗ്രീക്കന്മാർക്കും ബർബരന്മാർക്കും ജ്ഞാനികൾക്കും ബുദ്ധിഹീനർക്കും താൻ കടക്കാരനാകുന്നു എന്ന് ഏറ്റുപറയുകയും, റോമിലുള്ളവർക്കും സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു.

സുവിശേഷത്താൽ രക്ഷ പ്രാപിച്ചു എന്നത് മനുഷ്യന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ കൃപ പ്രാപിച്ചു എന്നതിനെ അർത്ഥമാക്കുന്നു. ആ കൃപയുടെ ഭാരത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ വ്യക്തിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരു വിശുദ്ധമായ ഏറ്റുപറച്ചിൽ ഉയർന്നുവരും.

“ഈ വലിയ ജീവന്റെ സുവിശേഷത്തെ ഞാൻ തനിയെ മാത്രം ഉള്ളിൽ വഹിച്ച് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

സുവിശേഷം അറിയിക്കാതെ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിശുദ്ധ കേന്ദ്രം

പൗലൊസ് 1. കൊരിന്ത്യർ 9:16-ൽ ഞാൻ സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് പ്രശംസിപ്പാൻ ഒന്നുമില്ല, അത് എന്റെമേൽ നിർബന്ധമായി കിടക്കുന്നു; ഞാൻ സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് അയ്യോ കഷ്ടം എന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

ഇത് ഭാരമുള്ള മതപരമായ കടമയാൽ ഞെരുങ്ങി നിർബന്ധപൂർവ്വം പറഞ്ഞ വാക്കല്ല. സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹിമയെയും ജീവന്റെ മൂല്യത്തെയും വളരെ വലുതായി അനുഭവിച്ച ആത്മാവിന്റെ ആഴമേറിയ ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്.

“ചത്തുകൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച ഈ ജീവന്റെ സുവിശേഷത്തെ, ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയിക്കാതെ മൗനമായിരിക്കും?”

കൃത്യമായി ഈ ചൂടുള്ള ഹൃദയമാണ് സുവിശേഷത്താൽ പിടിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ കേന്ദ്രം.

വഴിതെറ്റിയ ആത്മാവിലേക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ അപേക്ഷിക്കുവിൻ

നാം വഴിതെറ്റിയ ആത്മാക്കളെ നോക്കുന്ന പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ആകുലമായ ഹൃദയം അറിയണം. ദൈവം ഒരൊറ്റ ആത്മാവും നശിച്ചുപോകാതെ എല്ലാവരും മാനസാന്തരപ്പെട്ട് മടങ്ങിവരാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ നാം ശാന്തമായി മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇടയാകുന്നു.

“ദൈവമേ, പിതാവിന്റെ ആ മനസ്സലിവുള്ള ഹൃദയം എനിക്ക് പകർന്നുതരേണമേ.
വഴിതെറ്റിയ ആത്മാക്കളെ നോക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ കണ്ണുനീർ എനിക്ക് തരേണമേ, അവരുടെ നിത്യമായ ഭാഗധേയത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ കടന്നുപോകാൻ എന്നെ അനുവദിക്കരുതേ.”

സുവിശേഷ സത്യത്തെ ശരിയായി അറിയുന്നതും പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം വഹിക്കുന്നതും ഒരിക്കലും വേർതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഒരുങ്ങിയ മനുഷ്യന് ദൈവം ആത്മാക്കളെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു

നാം സുവിശേഷ സത്യത്താൽ നിറയുകയും, ദൈവവചനത്തെ ശരിയായി അറിയുകയും, ഒരു ആത്മാവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താലും പ്രാർത്ഥനയാലും ഉണർന്നിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവം നമ്മെ വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വിലയേറിയ ആടുകളെ ഭരമേൽപ്പിച്ചുതരുന്നു.

“എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്ക.
വഴിതെറ്റിയ ഈ മനുഷ്യന് ഞാൻ നിനക്ക് തന്ന ജീവന്റെ വചനത്തെ അറിയിച്ചുകൊടുക്കുക.”

ദൈവത്തിന്റെ ജീവനെ കൈമാറുന്ന വഴിയായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് അതിരില്ലാത്ത മഹിമയാണ്. അതിനാൽ സുവിശേഷ പഠനം കേവലം അറിവ് നേടുന്നതിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കരുത്. ജീവിതത്തിന്റെ സകല നിമിഷങ്ങളിലും ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജീവസ്സുറ്റ വേലക്കാരനായി നിൽക്കണം.

സഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം

ഒരു ആത്മാവിനെ രക്ഷയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിൽ മാത്രം നിൽക്കരുത്

ഈ യാത്രയിൽ നാം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു നിഗമനമുണ്ട്.

നാം സുവിശേഷം അറിയിച്ച് ഒരു ആത്മാവ് യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ച് വീണ്ടും ജനിച്ചുവെങ്കിൽ, അതിനുശേഷം എന്താണ്? ആ വ്യക്തി തനിയെ വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നത് ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ച പൂർണ്ണമായ രൂപമായിരിക്കുമോ?

ഒരിക്കലും അങ്ങനെയല്ല. സുവിശേഷത്താൽ വീണ്ടും ജനിച്ച വ്യക്തി തീർച്ചയായും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയുമായി ആഴത്തിൽ ഒന്നാകണം.

വിശ്വാസം തനിയെ നടക്കുന്ന വഴിയല്ല, ശരീരമായി വിളിക്കപ്പെട്ട വഴിയാണ്

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് നാം സകലതും വ്യക്തിപരമായി പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന യുഗത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. തനിയെ സ്മാർട്ട്ഫോണിലൂടെ പ്രസംഗ വീഡിയോകൾ കാണാനും, തനിയെ പുസ്തകം വായിച്ച് വേദപുസ്തകം പഠിക്കാനും കഴിയും. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ വിശ്വാസജീവിതം പോലും “ഞാനും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മാത്രം മതിയാകും” എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.

എന്നാൽ വേദപുസ്തകം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമായ പദ്ധതി ഒരിക്കലും വ്യക്തിവാദത്തിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നില്ല. ദൈവം രക്ഷ പ്രാപിച്ച മക്കളെ സഭ എന്ന ഒരൊറ്റ ശരീരത്തിലെ അവയവങ്ങളായി വിളിക്കുന്നു.

സഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവനുള്ള ശരീരമാകുന്നു

വേദപുസ്തകം സഭയെ കേവലം മതപരമായ കൂട്ടായ്മയായെയോ മനുഷ്യരുടെ സാമൂഹിക സമ്പർക്കക്കൂട്ടമായോ വിളിക്കുന്നില്ല. കൃത്യമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ 1. കൊരിന്ത്യർ 12:27-ൽ നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരവും ഓരോരുത്തൻ അവയവങ്ങളും ആകുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ച നാം ഓരോരുത്തരായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട വിശ്വാസികളല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരൊറ്റ ശരീരത്തിൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവയവങ്ങളാണ്. അതിനാൽ സഭ കൂട്ടായ്മയുമായി ഒന്നാകുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഐച്ഛികമായ ഒരു കാര്യമല്ല, ആത്മീയ ജീവനും വളർച്ചയ്ക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ദൈവത്തിന്റെ ക്രമമാണ്.

ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്നു

ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടുപോയ കൈയ്ക്കോ കാലിനോ തനിയെ ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, ക്രിസ്ത്യാനി ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയിൽ ഉറപ്പോടെ ഒട്ടിയിരിക്കണം.

നാം സഭ കൂട്ടായ്മയ്ക്കുള്ളിൽ

• ദൈവത്തിന്റെ ശുദ്ധമായ വചനം പ്രാപിക്കുകയും,
• അവയവങ്ങളുടെ ചൂടുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ പിന്തുണ പ്രാപിക്കുകയും,
• ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹം അനുഭവിക്കുകയും,
• പക്വതയുള്ള പ്രബോധനവും ആശ്വാസവും പ്രാപിക്കുകയും,
• അനേകം അവയവങ്ങളുടെ കൃപാവരങ്ങളിലൂടെ പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കൂടാതെ ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് തന്ന കൃപാവരത്താൽ മറ്റൊരു ബലഹീനനായ അവയവത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ച് പണിയുന്നു. ഇതാണ് വേദപുസ്തകം കാണിച്ചുതരുന്ന യഥാർത്ഥ ശരീര തത്ത്വം.

സഭയിൽ ‘പോകുന്നതും’ ശരീരത്തോട് ‘ഒന്നാകുന്നതും’ വ്യത്യസ്തമാണ്

ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ ആരാധനാലയത്തിൽ ഹാജരായിട്ട് ശാന്തമായി മടങ്ങുന്ന മതജീവിതവും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നി അവയവങ്ങളോട് ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കുന്നതും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.

യഥാർത്ഥ ഒന്നാകലിൽ

• വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയ കൂട്ടായ്മയുണ്ട്,
• പരസ്പരമുള്ള വിശുദ്ധമായ ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്,
• വേദനയെ ഒന്നിച്ച് പങ്കുവെക്കുന്ന കരുതലുണ്ട്,
• ദൈവരാജ്യത്തിലേക്ക് നോക്കുന്ന സംയുക്ത കാഴ്ചപ്പാടുണ്ട്,
• പരസ്പരമുള്ള ജീവിതത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കുമായി കണ്ണുനീരോടെ മദ്ധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്ന ബന്ധമുണ്ട്.

സുവിശേഷത്താൽ രക്ഷ പ്രാപിച്ച വ്യക്തിക്ക് നാം ഈ അത്ഭുതകരമായ കൂട്ടായ്മയുടെ ഒന്നാകലിന്റെ സന്തോഷത്തെ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കണം.

സുവിശേഷകൻ ആത്മാവിനെ സ്വന്തത്തിൽ കെട്ടിയിടുകയില്ല

ഞാൻ ആരെയെങ്കിലും സുവിശേഷം അറിയിച്ച് വചനത്താൽ വളർത്തിയതുകൊണ്ട് ആ വ്യക്തി എന്റെ സ്വന്തം അനുഗാമിയോ വസ്തുവോ ആയിത്തീരുകയില്ല. ആ ആത്മാവ് രക്തവിലകൊടുത്തു വാങ്ങിയ കർത്താവിന്റെ വിലയേറിയ മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്.

അതിനാൽ സുവിശേഷം അറിയിച്ച വ്യക്തി ആ ആത്മാവിനെ സ്വന്തവുമായുള്ള സ്വകാര്യ ബന്ധത്തിൽ മാത്രം കെട്ടിയിടാതെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭ മുഴുവന്റെയും ഉള്ളിൽ വേരൂന്നാൻ തക്കവിധം വിസ്താരമുള്ള ഹൃദയത്തോടെ സഹായിക്കണം.

എനിക്ക് തനിയെ ഒരു ആത്മാവിന്റെ സകല ആവശ്യങ്ങളും നിറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ മനുഷ്യന് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം മുഴുവന്റെയും അനേകം കൃപാവരങ്ങളും സ്നേഹവും ആവശ്യമാണ്.

സഭയോട് ഒന്നാകുമ്പോൾ തനിയെ നൽകാൻ കഴിയാത്ത സമൃദ്ധമായ കൃപ അനുഭവിക്കുന്നു

നാം ഒരു ആത്മാവിനെ എത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ സ്നേഹിച്ചാലും അവന് ആവശ്യമായ സകലതും തനിയെ നൽകാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ശരീരമായ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ കർത്താവ് നിർത്തിയ അനേകം അവയവങ്ങളുണ്ട്.

ചില അവയവങ്ങൾ വചനത്തിന്റെ ആഴമേറിയ വെളിപ്പാടാൽ സഹായിക്കുന്നു, ചില അവയവങ്ങൾ രാപ്പകൽ കണ്ണുനീരോടെ പ്രാർത്ഥന അർപ്പിക്കുന്നു, ചില അവയവങ്ങൾ സ്നേഹമുള്ള ആശ്വാസവും ധൈര്യപ്പെടുത്തലും നൽകുന്നു, ചില അവയവങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ജീവിത ആവശ്യങ്ങളെ നിറയ്ക്കുന്നു, മറ്റ് ചില അവയവങ്ങൾ വഴിതെറ്റാതിരിക്കാൻ ജ്ഞാനത്തോടെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.

അതിനാൽ ഒരു ആത്മാവ് പൂർണ്ണമായ ശരീരത്തോട് ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി നൽകാൻ കഴിയാത്ത ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപ നിരന്തരം ഒഴുകിയെത്തുന്നു.

സഭ സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നായി വളരുന്ന കൂട്ടായ്മയാകുന്നു

വേദപുസ്തകം സഭയ്ക്കുള്ളിലെ ഓരോ അവയവവും പരസ്പരം അടുപ്പത്തോടെ ബന്ധപ്പെട്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയുടെ അളവോളം ഒന്നായി വളരുന്നു എന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ എഫെസ്യർ 4:15-16-ൽ സ്നേഹത്തിൽ സത്യം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് തലയായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് സകലത്തിലും വളരേണം; അവനിൽ നിന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ ബന്ധകങ്ങളാൽ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും ഘടിക്കപ്പെട്ടും ഓരോ അവയവത്തിന്റെ അളവിനൊത്ത പ്രവർത്തനത്താൽ ശരീരം വളർന്ന് സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നായി പണിയപ്പെടുന്നു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

സഭയുടെ ഏക തല യേശുക്രിസ്തുവാകുന്നു. നാം തലയായ കർത്താവിൻ കീഴിൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഓരോ അവയവവും തനിക്ക് നൽകപ്പെട്ട കൃപാവരപ്രകാരം സന്തോഷത്തോടെ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ശരീരം മുഴുവൻ ആരോഗ്യത്തോടെയും മനോഹരമായും വളരുന്നു.

സുവിശേഷം തുടർന്നറിയിക്കുന്ന ശിഷ്യജീവിതം

സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന മറ്റൊരു ശിഷ്യനെ നിർത്തുന്നതാണ്

ഒരു മനുഷ്യന് സുവിശേഷം അറിയിച്ച് അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ട് യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ച് വീണ്ടും ജനിച്ചുവെങ്കിൽ, അടുത്ത കാൽവെപ്പ് തുടരണം. ആ ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ ആരോഗ്യത്തോടെ വേരൂന്നി വളരാൻ തക്കവിധം കരുതണം.

• സുവിശേഷത്തെ പൂർണ്ണമായി അറിയിക്കുകയും,
• വചനത്താൽ വളർത്തുകയും,
• ശരീരമായ സഭയോട് ആഴത്തിൽ ഒന്നാക്കുകയും,
• ഒടുവിൽ ആ മനുഷ്യനും മറ്റൊരു ആത്മാവിന് സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന കൊയ്ത്തിന്റെ വേലക്കാരനായി നിർത്തുന്നതും.

ഇതാണ് വേദപുസ്തകം കാണിച്ചുതരുന്ന സുവിശേഷ ശുശ്രൂഷയുടെ പൂർണ്ണവും സമഗ്രവുമായ ചിത്രം.

നാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒരേ ശരീരമായിത്തീർന്നു

നാം ഒന്നായി പങ്കുവെക്കുന്ന തിരുവത്താഴവും നാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നായ ഒരൊറ്റ ശരീരമാണ് എന്ന് വ്യക്തമായി കാണിച്ചുതരുന്നു.

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ 1. കൊരിന്ത്യർ 10:16-17-ൽ നാം നുറുക്കുന്ന അപ്പം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയല്ലയോ? അപ്പം ഒന്നാകയാൽ പലരായ നാം ഒരു ശരീരമാകുന്നു; നാമെല്ലാവരും ആ ഒരൊറ്റ അപ്പത്തിൽ പങ്കാളികളാകുന്നുവല്ലോ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

നാം ഓരോരുത്തരായി വെവ്വേറെ രക്ഷ പ്രാപിച്ച് സ്വന്ത ഇഷ്ടപ്രകാരം ജീവിക്കുന്ന സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യരല്ല. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ തിരുരക്തത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട് ഒരൊറ്റ ശരീരമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ അവയവങ്ങളാണ്.

സുവിശേഷം ‘പഠിച്ചവനിൽ’ നിന്ന് ‘സുവിശേഷത്താൽ ജീവിക്കുന്നവനിലേക്ക്’

ഈ കോഴ്സ് വളരെ വിലയേറിയതും മൗലികവുമായ സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ, പാപത്തിന്റെ കാതൽ, മാനസാന്തരവും വീണ്ടും ജനനവും, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യം, യേശു ഏക രക്ഷിതാവാണ് എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവ്, ക്രൂശിലെ പ്രായശ്ചിത്ത സ്നേഹം, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ജീവനും പ്രത്യാശയും, യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം, കൂടാതെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭ വരെ സുവിശേഷത്തിന്റെ കാതൽ നാം പരിശോധിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഈ സകല സത്യങ്ങളെയും നോട്ടുപുസ്തകത്തിൽ ഭംഗിയായി എഴുതിവെക്കുന്നത് നമ്മുടെ അന്തിമ ലക്ഷ്യമാകാൻ കഴിയില്ല. ഇനി ആ സുവിശേഷം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ച് ചലിക്കണം.

എന്റെ മുൻപിലുള്ള ഒരു ആത്മാവിനെ സുവിശേഷത്താൽ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ കഴിയണം

സുവിശേഷത്തെ ഹൃദയത്തിൽ പതിച്ച വ്യക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ ചോദ്യം ഇതാണ്.

ഒരുവേള ഇന്ന് ദൈവം നിങ്ങളുടെ മുൻപിലേക്ക് വഴിതെറ്റിയ ഒരു ആത്മാവിനെ അയച്ചുതരികയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് ആ മനുഷ്യന് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തെ ക്രമമായി അറിയിച്ചുകൊടുക്കാൻ കഴിയുമോ?

• “ജീവിതം എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ വ്യർത്ഥവും അശാന്തവുമാകുന്നു?”
• “മരണത്തിനുശേഷം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്?”
• “ഞാൻ എന്തുകൊണ്ട് മറ്റ് മതങ്ങളല്ല യേശുവിനെ മാത്രം വിശ്വസിക്കണം?”
• “എങ്ങനെ ചെയ്താലാണ് പാപമോചനം പ്രാപിച്ച് യഥാർത്ഥ രക്ഷ നേടാൻ കഴിയുക?”

അവൻ ആത്മാവിന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള അടിയന്തിര ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ, വേദപുസ്തകത്തിലെ സുവിശേഷത്താൽ സ്നേഹത്തോടെയും വ്യക്തതയോടെയും മറുപടി നൽകാൻ കഴിയുമോ? കൃത്യമായി ഇതാണ് ദൈവം തിരയുന്ന ഒരുങ്ങിയ സുവിശേഷ വേലക്കാരൻ.

സുവിശേഷം ധരിച്ചവന്റെ വിശ്വാസവും പ്രാർത്ഥനയും

ഒരു ആത്മാവിനെ അവസാനം വരെ സ്നേഹത്തോടെ ശുശ്രൂഷിക്കുവിൻ

സുവിശേഷ വചനം ഒരിക്കൽ നൽകി എന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം നമ്മുടെ ശുശ്രൂഷ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

ഉപേക്ഷിക്കാതെ കണ്ണുനീരോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുവിൻ. സഹനത്തോടെ കാത്തിരിക്കുവിൻ. മാറ്റമില്ലാത്ത ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്താൽ കൈക്കൊള്ളുവിൻ. വചനത്താൽ സഹായിക്കുകയും, വിശ്വാസത്തിന്മേൽ ഉറപ്പോടെ നിർത്തുകയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയോട് ആഴത്തിൽ ഒന്നാകാൻ തക്കവിധം വഴിനടത്തുകയും ചെയ്യുവിൻ.

അങ്ങനെ ഒടുവിൽ ആ ആത്മാവ് മറ്റൊരു മനുഷ്യന് സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്ന ശിഷ്യനായി ശക്തമായി നിൽക്കുന്നതുവരെ ഒന്നായി നടന്നുപോകുവിൻ. ഒരു ആത്മാവിനെ നേടുക എന്നത് കേവലം സഭയിലെ ഹാജർ പട്ടികയിൽ മറ്റൊരു പേര് ചേർക്കുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല. ദൈവത്തിന്റെ നിത്യജീവൻ വഹിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ശിഷ്യനെ നിർത്തിയെടുക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ ശുശ്രൂഷയാണ്.

പ്രിയപ്പെട്ട നിങ്ങളോട് ഈ സുവിശേഷം പങ്കുവെക്കുന്നു

ഇപ്പോൾ ഈ എഴുത്ത് വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിങ്ങളോട് ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ളതും മൗലികവുമായ ഒരു ചോദ്യം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.

“നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?”

മനുഷ്യൻ പാപം നിമിത്തം ജീവന്റെ ഉറവിടമായ ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞു, ആ പാപത്തിന്റെ അവസാനം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത നിത്യ മരണമായിരുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം നിങ്ങളെ അവഗണിച്ചില്ല. തന്റെ ഏകജാതനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ അയച്ച് നിങ്ങളുടെ സകല പാപങ്ങളും പകരം ചുമക്കാനിടയാക്കുകയും ക്രൂശിൽ രക്തം ചൊരിഞ്ഞു മരിക്കാനിടയാക്കുകയും, മൂന്നാം നാൾ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിത്യജീവന്റെ വഴിയെ തുറന്നുതരികയും ചെയ്തു.

ഇനി ദൈവം സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു. സ്വയം യജമാനനായിരുന്ന ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ്, യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഹൃദയകേന്ദ്രത്തിൽ രക്ഷിതാവായും കർത്താവായും കൈക്കൊള്ളുവിൻ.

കർത്താവായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ

വേദപുസ്തകം അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 16:31-ൽ കർത്താവായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്ക; എന്നാൽ നീയും നിന്റെ കുടുംബവും രക്ഷ പ്രാപിക്കും എന്ന് വ്യക്തമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

മതപരമായ ചടങ്ങുകൾ നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നില്ല, മനുഷ്യന്റെ നന്മകൾ നിങ്ങളുടെ പാപത്തെ കഴുകിക്കളയുന്നുമില്ല. ക്രൂശിൽ മരിക്കുകയും പുനരുത്ഥാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത യേശുക്രിസ്തു മാത്രം നിങ്ങളുടെ ഏക രക്ഷിതാവാകുന്നു. മടിച്ചുനിൽക്കാതെ ആ കൃപയുടെ കർത്താവിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരുവിൻ.

വിശ്വാസത്തിന്റെ യാത്രയെ തനിയെ ഏകാന്തമായി നടക്കരുത്

യേശുക്രിസ്തുവിനെ വിശ്വാസത്താൽ കൈക്കൊണ്ടുവെങ്കിൽ, ഇനി ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നുവരുവിൻ.

വിശ്വാസത്തിന്റെ അവയവങ്ങളോടൊപ്പം കൈകോർത്ത് സ്നേഹത്തിൽ വളരുവിൻ. ജീവന്റെ വചനം പ്രാപിക്കുകയും, അവയവങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ പിന്തുണ നേടുകയും, സ്നേഹം കൈമാറുകയും ചെയ്യുവിൻ. കൂടാതെ ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് ഭരമേൽപ്പിച്ച വിലയേറിയ കൃപാവരത്താൽ ബലഹീനരായ അവയവങ്ങളെ ശുശ്രൂഷിക്കുവിൻ.

അങ്ങനെ ഒടുവിൽ നിങ്ങളും മറ്റൊരാൾക്ക് ഈ മഹത്വമുള്ള സുവിശേഷത്തെ ധൈര്യത്തോടെ അറിയിക്കുന്ന അനുഗ്രഹത്തിന്റെ വഴിയായിത്തീരുവിൻ.

ഇനി നാം അർപ്പിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന വ്യക്തമാണ്

നാം താഴ്മയോടെ കമിഴ്ന്നുവീണ് ദൈവത്തിന് മുൻപിൽ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

“കർത്താവേ, എന്നെ കർത്താവിന്റെ വയലിൽ വേലചെയ്യുന്ന കൊയ്ത്തിന്റെ വേലക്കാരനായി നിർമ്മിക്കേണമേ.
ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷത്തെ മറ്റാരേക്കാളും വ്യക്തമായി അറിയാൻ ഇടയാക്കേണമേ, വഴിതെറ്റിയ ആത്മാവിനെ നോക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ ആകുലമായ ഹൃദയം എനിക്ക് പകർന്നുതരേണമേ.
ദൈവം ഒരുക്കിയ ഒരു ആത്മാവ് എന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മൗനമായിരിക്കാൻ എന്നെ അനുവദിക്കരുതേ, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തെ ധൈര്യത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും അറിയിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ.
എന്നിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സുവിശേഷത്താൽ ആത്മാവ് ജീവൻ പ്രാപിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ, ആ ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നി ഒന്നിച്ച് വളരാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

സുവിശേഷം എന്നിൽ നിലച്ചുപോകാതിരിക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ

നാം ദൈവത്തിന്റെ സൗജന്യമായ കൃപയാൽ നിത്യജീവന്റെ സുവിശേഷം പ്രാപിച്ചു. ആ സുവിശേഷം നമ്മെ ജീവിപ്പിച്ചു, നമുക്ക് നിത്യ പ്രത്യാശ തന്നു.

അതിനാൽ ഈ മഹത്വമുള്ള സുവിശേഷം എന്നിൽ മാത്രം നിലച്ചുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത്. സ്നേഹിക്കുന്ന കുടുംബത്തിലേക്ക്, കൂട്ടുകാരിലേക്കും അയൽക്കാരിലേക്കും, ദിനംപ്രതി കാണുന്ന സഹപ്രവർത്തകരിലേക്കും, ദൈവം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇടയാക്കുന്ന ഒരു ആത്മാവിലേക്കും ഈ സുവിശേഷത്തെ ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കുവിൻ. കൂടാതെ ആ ആത്മാവിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ കൂട്ടായ്മയ്ക്കുള്ളിൽ ഉറപ്പോടെ നിർത്തി പോറ്റുവിൻ.

ഇതാണ് സുവിശേഷം വഹിക്കുന്ന വ്യക്തി നടന്നുപോകുന്ന വഴി

• സുവിശേഷത്തിന്റെ നിത്യമായ മൂല്യത്തെ ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയുകയും,
• ദൈവത്തിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ വചനത്താൽ പൂർണ്ണമായി പിടിക്കപ്പെടുകയും,
• പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ഉണർന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും,
• കർത്താവ് തിരയുന്ന ഒരു ആത്മാവിങ്കലേക്ക് ശാന്തമായി അടുത്തുചെല്ലുകയും,
• ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും ശുദ്ധമായ സുവിശേഷം അറിയിക്കുകയും,
• ആ ആത്മാവ് മാനസാന്തരപ്പെട്ട് വിശ്വാസത്തിൽ എത്തത്തക്കവിധം സ്നേഹത്തോടെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും,
• വീണ്ടും ജനിച്ച ജീവൻ ആരോഗ്യത്തോടെ വളരാൻ തക്കവിധം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായ സഭയോട് ഒന്നാക്കുകയും,
• ഒടുവിൽ ആ മനുഷ്യനും മറ്റൊരു ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശിഷ്യനായി നിർത്തിയെടുക്കുന്ന ജീവിതം.

ഇതാണ് കർത്താവ് തിരയുന്ന കൊയ്ത്തിന്റെ വേലക്കാരന്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ജീവിതം.

ഈ കോഴ്സിൽ പഠിച്ച സുവിശേഷം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലേക്ക് തുടരുന്നു. സുവിശേഷത്താൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മുടെ യാത്ര ഇന്നും തുടരുന്നു.

“കർത്താവേ, എന്നെ സുവിശേഷത്തിന്റെ വിശ്വസ്തനായ വേലക്കാരനായി ഉപയോഗിക്കേണമേ.
വചനത്താൽ പൂർണ്ണമായി പിടിക്കപ്പെട്ടവനാകാൻ ഇടയാക്കേണമേ, വഴിതെറ്റിയ ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ നടന്നുപോകാൻ ഇടയാക്കേണമേ, ഞാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ ശ്വസിക്കുന്ന കാലത്തോളം സമൃദ്ധമായ ജീവന്റെ ഫലം കായ്ക്കാൻ ഇടയാക്കേണമേ.”

എന്നെ ജീവിപ്പിച്ച സുവിശേഷം എന്നെ വഴിയാക്കിക്കൊണ്ട് ലോകത്തിലേക്ക് ഒഴുകുകയും, വഴിതെറ്റിയ ആത്മാവ് കർത്താവിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരികയും, ആ ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ മനോഹരമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും, ആ സഭയിലൂടെ വീണ്ടും സുവിശേഷം സർവ്വലോകത്തിലേക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.

അതാണ് ദൈവം ഇന്ന് നമ്മിൽ സുവിശേഷം ഭരമേൽപ്പിച്ചതിന്റെ കാരണവും, സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ നാം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സന്തോഷത്തോടെ നടന്നുപോകേണ്ട ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ള വഴിയും.