ജീവിതത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങളും സുവിശേഷത്തിന്റെ ശക്തിയും · യാത്ര തിരിഞ്ഞുനോക്കൽ
പഠന വിഷയം: നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണോ? · സുവിശേഷത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ വിസ്മയപ്പെടുക
സുവിശേഷം അറിയാമെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും നാം വീണ്ടും ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
“കർത്താവേ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും സുവിശേഷം വളരെക്കുറച്ചു മാത്രമേ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂവെന്ന് തോന്നുന്നു.
സുവിശേഷം എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.”
സുവിശേഷം എന്നത് ഒരു തവണ പഠിച്ച് ബിരുദം നേടിപ്പോകുന്ന അറിവല്ല.
അറിയുന്തോറും അതിന്റെ ആഴങ്ങൾ നാം കൂടുതൽ കണ്ടെത്തുന്നു, സുവിശേഷത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജീവനും മഹത്വവും ശക്തിയും നാം കാണുന്തോറും ഞാൻ സുവിശേഷം എത്രമാത്രം അറിയാത്തവനായിരുന്നുവെന്ന് താഴ്മയോടെ തിരിച്ചറിയുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, സുവിശേഷത്തെ സമീപിക്കുന്ന നമുക്ക് ഏറ്റവും ആദ്യം ആവശ്യമുള്ളത് ദാഹം ആണ്.
“എനിക്ക് ഇതിനകം അറിയാം” എന്ന ചിന്തയല്ല, പിന്നെയോ,
“ദൈവമേ, കൂടുതൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വം എനിക്ക് തുറന്നുതരണമേ.
ഈ സുവിശേഷത്താൽ ഒരു ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
എന്നുള്ള ഉള്ളുരുകുന്ന വാഞ്ഛയാണ്.
മഴ പെയ്താലും പാത്രം ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ വെള്ളം ശേഖരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അതുപോലെ, ദൈവവചനം നമ്മുടെ മുൻപിൽ നൽകപ്പെട്ടാലും വാഞ്ഛയുള്ള ഹൃദയമില്ലെങ്കിൽ ആ വചനം ജീവിതത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും.
അതുകൊണ്ട്, ആദ്യം ഹൃദയമാകുന്ന പാത്രത്തെ താഴ്മയോടെ ഒരുക്കണം.
രക്ഷയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ചോദ്യങ്ങൾ
ഏറ്റവും വലിയ മൂല്യം രക്ഷയാണ്
നാം ഒന്നിനെ വിലമതിക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം അതിന്റെ മൂല്യം നാം അറിയണം.
എത്ര വിലയേറിയ നിധി കയ്യിൽ കൊടുത്താലും അത് എന്താണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ അതിനെ വിലമതിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സുവിശേഷവും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സുവിശേഷത്തിന്റെ മൂല്യം അറിയില്ലെങ്കിൽ സുവിശേഷത്തെ നിസ്സാരമായി കാണുന്നു. ഇതിനകം അറിയാവുന്ന കഥയാണെന്ന് കരുതി അശ്രദ്ധമായി കടന്നുപോകാൻ എളുപ്പമാണ്.
എന്നാൽ സുവിശേഷത്തിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയാൽ നമ്മുടെ മനോഭാവം പൂർണ്ണമായി മാറും.
സുവിശേഷം നമുക്ക്:
- യഥാർത്ഥ പാപമോചനം നൽകുന്നു,
- വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ പദവിയെ പുതുതായി മാറ്റുന്നു,
- നിത്യജീവൻ ദാനമായി നൽകുന്നു,
- ദൈവത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠരായ മക്കളാക്കിത്തീർക്കുന്നു,
- ദൈവരാജ്യത്തെ നിത്യ അവകാശമായി നേടാൻ ഇടയാക്കുന്നു.
വേദപുസ്തകം നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്ന ഏറ്റവും വലിയതും നിത്യവുമായ മൂല്യം രക്ഷ തന്നെയാണ്.
സുവിശേഷത്തിന്റെ മൂല്യം ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, അവർണ്ണനീയമായ വിസ്മയത്തോടെ നാം ഏറ്റുപറയും:
“ഇത്ര വലിയ കൃപ എനിക്ക് സൗജന്യമായി നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവല്ലോ.”
അങ്ങനെയെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ സന്തോഷവാനല്ലാത്തത്?
നാം ജീവിതത്തിന്റെ മൗലികമായ ചോദ്യത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കണം.
“നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സന്തോഷവാനാണോ?”
മനുഷ്യൻ നിരന്തരം സന്തോഷം തേടി തിരക്കോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ധാരാളം ധനം സമ്പാദിച്ചാൽ സന്തോഷമുണ്ടാകുമെന്നും, ആരോഗ്യവും വിജയവും ആഗ്രഹിച്ച അഭിലാഷങ്ങളും നേടിയാൽ യഥാർത്ഥ സംതൃപ്തി ലഭിക്കുമെന്നും കരുതുന്നു.
എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം നേടിയിട്ടും ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിലെ ആഴമേറിയ ശൂന്യത നികത്തപ്പെടാത്തതിന് ഒരു മൗലികമായ കാരണമുണ്ട്.
ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണത്.
മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ദാഹം സാമ്പത്തികമോ സാഹചര്യപരമോ ആയ കുറവുകളിൽ നിന്നല്ല ഉണ്ടാകുന്നത്, മറിച്ച് തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ അസ്തിത്വപരമായ വേർപാടിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് നാം നമ്മെത്തന്നെ ശാന്തമായി തിരിഞ്ഞുനോക്കി ചോദിക്കണം:
ഞാൻ ആരാണ്?
ഞാൻ എവിടെ നിന്ന് വന്നു, എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്?
ഞാൻ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്?
മരണത്തിന് ശേഷം ഞാൻ എന്താണ് നേരിടാൻ പോകുന്നത്?
ഈ മൗലികമായ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരമില്ലാതെ കൺമുൻപിലെ വ്യവസ്ഥകളെ മാത്രം പിന്തുടർന്നാൽ ഒടുവിൽ ജീവിതത്തിന് വഴി നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന് വേദപുസ്തകം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. തുടക്കം മുതൽ സ്രഷ്ടാവായ ദൈവവുമായി വ്യക്തിപരമായ സ്നേഹബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യന് യഥാർത്ഥ സമാധാനവും സന്തോഷവും ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന നിലയിലാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ, മനുഷ്യൻ ദൈവത്തോട് “ദൈവമേ, എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യജമാനൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞു എന്നതാണ്.
പാപം എന്നത് കേവലം ചില ധാർമ്മിക കൽപ്പനകൾ ലംഘിച്ച തെറ്റിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല.
അതിന്റെ വേരുകളിൽ ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ യജമാനനാകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സ്വാർത്ഥകേന്ദ്രീകൃതത അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ലൂക്കൊസ് 15-ാം അധ്യായത്തിലെ ധൂർത്തപുത്രനെപ്പോലെ, പിതാവിന്റെ മടിത്തട്ട് വിട്ട് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ജീവിക്കാനായി ദൂരദേശത്തേക്ക് പോയതാണ് മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥ.
എന്നാൽ പിതാവിനെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ ധൂർത്തപുത്രൻ ഒടുവിൽ കടുത്ത വിശപ്പും കഷ്ടതയും അനുഭവിച്ചതുപോലെ, ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ മനുഷ്യന് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യമല്ല ലഭിച്ചത്, മറിച്ച് ആത്മീയ ക്ഷാമവും കുറവുമാണ് അവൻ നേരിട്ടത്.
ജീവന്റെ ഉറവിടമായ ദൈവത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞതിനാൽ ശൂന്യതയും ഭയവും വേദനയും ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ആത്മീയ മരണവും വന്നുചേർന്നു.
ലോകത്തിലെ സകലതും നിറച്ചാലും ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ ദാഹം മാറാത്തതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്. നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയല്ല, പിന്നെയോ ദൈവവുമായുള്ള അടുത്ത ബന്ധം ആണ്.
എന്താണ് രക്ഷ?
അങ്ങനെയെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ രക്ഷ എന്നാൽ എന്താണ്?
വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന സംഭവമാണ് രക്ഷ.
ധൂർത്തപുത്രൻ തന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, “ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അപ്പന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോകും” എന്ന് തീരുമാനിച്ചു തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ, പിതാവ് ഒരു വ്യവസ്ഥയുമില്ലാതെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മകന്റെ പദവി വീണ്ടെടുത്തു കൊടുത്തു.
രക്ഷ എന്നത് അപരിചിതമായ അറിവ് നേടുന്നതല്ല, മറിച്ച് പാപത്താൽ തകർന്നുപോയ ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട് വീണ്ടും പിതാവിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നതാണ്.
ഈ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ വഴി ദൈവം തന്നെയാണ് തുറന്നുതന്നത്.
ആ ഏക വഴി യേശുക്രിസ്തു ആകുന്നു.
യോഹന്നാൻ 14:6-ൽ താൻ തന്നെ വഴിയും സത്യവും ജീവനുമാകുന്നു എന്നും, തന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നില്ലെന്നും യേശു അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും നൽകുന്ന രക്ഷ
വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷയ്ക്കായി സുവിശേഷം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു
സുവിശേഷം കേവലം കേൾക്കാൻ ഇമ്പമുള്ള ഉപദേശമോ സാരോപദേശമോ അല്ല.
തളർന്നുപോയ ഒരുവന്റെ മനസ്സിനെ അല്പനേരം ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന സാധാരണ ആശ്വാസവാക്കുകളുമല്ല.
അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് റോമർ 1:16-ൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷയ്ക്കായി സുവിശേഷം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടാണ് സുവിശേഷം ശക്തിയായിരിക്കുന്നത്?
സുവിശേഷം പാപിയെ ക്ഷമിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
സുവിശേഷം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട ഒരുവനെ വീണ്ടും ദൈവത്തിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
സുവിശേഷം നിത്യനാശത്തിലായ മനുഷ്യനെ യഥാർത്ഥ ജീവനിലേക്ക് മാറ്റുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
സുവിശേഷം പാപിയുടെ പദവിയെ വിശുദ്ധനായ ദൈവമക്കളാക്കി മാറ്റുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
ഈ അത്ഭുതകരമായ ശക്തി മനുഷ്യന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നോ തത്ത്വചിന്തയിൽ നിന്നോ വരുന്ന ഒന്നല്ല.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണിത്.
ക്രൂശിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും സുവിശേഷം
മനുഷ്യന് ദൈവത്തിലേക്ക് അടുക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ മൗലികമായ തടസ്സം പാപം ആണ്.
പാപം ദൈവത്തിനും നമുക്കും ഇടയിൽ വിഭജനം ഉണ്ടാക്കി, പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണവുമാണ്.
എന്നാൽ നമുക്ക് സ്വയമേവ തീർക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ പാപത്തിന്റെ ശിക്ഷയും കടവും യേശു ക്രൂശിൽ നമുക്കുവേണ്ടി സ്വയം ചുമന്നു.
യേശു ക്രൂശിൽ തിരുരക്തം ചിന്തി നമ്മുടെ സകല പാപക്കടവും പൂർണ്ണമായി വീട്ടി.
നമ്മുടെ യോഗ്യതയോ സത്പ്രവർത്തിയോ കൊണ്ടല്ല, ക്രൂശിൽ ചൊരിഞ്ഞ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം നിമിത്തം മാത്രം നമുക്ക് സൗജന്യമായി പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നു.
കൂടാതെ യേശു മരണത്തിന്റെ അധികാരത്തെ തകർത്ത് മൂന്നാം നാൾ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.
പാപമോചനം എന്ന നീതീകരണ പ്രഖ്യാപനത്തിനപ്പുറം, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ട് പുതിയ ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന അനുഭവമാണ് സുവിശേഷം.
ക്രൂശിന്റെ വചനത്തിൽ മനുഷ്യനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുണ്ട്
ക്രൂശിന്റെ വചനം നമുക്ക് വളരെ പരിചിതമായി തോന്നിയേക്കാം.
ചിലപ്പോൾ “നേരത്തെ അറിയാവുന്ന കഥ” എന്ന് കരുതി ലാഘവത്തോടെ കടന്നുപോയേക്കാം.
എന്നാൽ ഒരു ആത്മാവ് പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നിഴലിൽ നിന്ന് ജീവനിലേക്ക് മാറുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ, ക്രൂശിന്റെ വചനം വെറുമൊരു സിദ്ധാന്തമല്ല.
മനുഷ്യന്റെ കഠിനമായ പാപത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ആത്മീയ ചങ്ങലകളെ തകർക്കുകയും, അന്ധമായ കണ്ണുകളെ തുറന്ന് ദൈവത്തെ കാണാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവസ്സുറ്റ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയായി അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, നാം സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്ന വാക്ചാതുര്യത്തിലോ സാമർത്ഥ്യമുള്ള ജ്ഞാനത്തിലോ ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല.
“യേശുക്രിസ്തു നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിൽ മരിക്കുകയും വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ആ യേശുവിൽ പൂർണ്ണമായ പാപമോചനവും നിത്യജീവനുമുണ്ട്.”
ലളിതവും വ്യക്തവുമായ ഈ സത്യത്തിൽത്തന്നെ മനുഷ്യനെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
സുവിശേഷശക്തിയുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുക
സുവിശേഷത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് മുൻപിൽ വീണ്ടും നിൽക്കുന്ന കൃപ
സുവിശേഷത്തിൽ പൂർണ്ണമായ പാപമോചനമുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠരായ മക്കളാകാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത നിത്യജീവനുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ധൈര്യത്തോടെ ചെല്ലാനുള്ള വഴിയുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ നശിച്ചുപോകുന്ന ആത്മാക്കളെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അപരിമേയമായ ശക്തിയുണ്ട്.
ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശും പുനരുത്ഥാനവും നിലകൊള്ളുന്നു.
അതുകൊണ്ട് നാം ശാന്തമായി മുട്ടുകുത്തി ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കാം:
“കർത്താവേ, സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വം എനിക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തുറന്നുതരണമേ.
ക്രൂശിലെ സ്നേഹം കാണാനും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ജീവൻ അനുദിനം അനുഭവിക്കാനും ഇടയാക്കണമേ.
ഈ അത്ഭുതകരമായ രക്ഷയുടെ മൂല്യം പൂർണ്ണമായി തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കണമേ.”
നമുക്ക് സൗജന്യമായി സുവിശേഷം ലഭിച്ചു.
ആ സുവിശേഷം നമ്മെ ജീവിപ്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ ജീവനുള്ള ശക്തിയാണ്.
ദൈവം ആ വിശുദ്ധ ജീവന്റെ സുവിശേഷം ഇന്ന് നിങ്ങളുടെയും നമ്മുടെയും അധരങ്ങളിൽ ഭരമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയുകയും,
ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ കൃപയിൽ അനുദിനം ആനന്ദിക്കുകയും,
സുവിശേഷത്തിന്റെ കടക്കാരനായി ഒരു ആത്മാവിലേക്ക് ശാന്തമായി കാൽവെപ്പുകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവിതം.
രക്ഷയുടെ കൃപ ലഭിച്ച നാം ഒരുമിച്ച് നടന്നുപോകേണ്ട സുവിശേഷ യാത്രയാണത്.