ဘဝ၏ မေးခွန်းများနှင့် ဧဝံဂေလိ၏ တန်ခိုး · ခရီးကို ပြန်လှည့်ကြည့်ခြင်း

လေ့လာမှု ခေါင်းစဉ်: သင် ပျော်ရွှင်ပါသလား · ဧဝံဂေလိ၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် နှလုံးသား တုန်လှုပ်ဝမ်းမြောက် ဖြစ်ရခြင်း

ဧဝံဂေလိတရားကို သိရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ဖန် ဤသို့ ဆုတောင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။

“အို သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ဧဝံဂေလိတရားကို များစွာ မသိသေးပါတကား။
ဧဝံဂေလိတရားကို အကျွန်ုပ်အား သွန်သင်ပေးတော်မူပါ။”

ဧဝံဂေလိတရားသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါ သင်ယူပြီး ဘွဲ့ရသွားရမည့် အသိပညာ မဟုတ်ပါ။

သိရှိလေလေ ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသောအရာများကို ပိုမိုရှာဖွေတွေ့ရှိလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရား၌ ကိန်းအောင်းနေသော အသက်၊ ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးတော်တို့ကို မြင်တွေ့ရလေလေ၊ မိမိကိုယ်တိုင်သည် ဧဝံဂေလိတရားကို မည်မျှပင် မသိနားမလည်ခဲ့ကြောင်းကို နှိမ့်ချစွာ သဘောပေါက်လာရလေလေ ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဧဝံဂေလိတရားကို ချဉ်းကပ်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဦးဆုံး လိုအပ်သောအရာမှာ ရေငတ်မွတ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

“ငါသည် သိပြီးသားဖြစ်သည်” ဟူသော စိတ်နှလုံးမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊

“အို ဘုရားသခင်၊ ပိုမိုသိရှိလိုပါ၏။
ဧဝံဂေလိတရား၏ ဘုန်းအသရေကို အကျွန်ုပ်အား ဖွင့်ပြတော်မူပါ။
ဤဧဝံဂေလိတရားဖြင့် ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို အသက်ရှင်စေလိုပါ၏။”

ဟူသော အလွန်ပြင်းပြသည့် တောင့်တမှု ဖြစ်ပါသည်။

မိုးရွာသွန်းသော်လည်း ခွက်ကို ပြင်ဆင်မထားပါက ရေကို ခံယူ၍ မရနိုင်ပါ။

ထိုနည်းတူစွာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့၌ ပေးသနားထားသော်လည်း တောင့်တသောစိတ်နှလုံး မရှိပါက၊ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘဝ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ဝင်ရောက်ကိန်းအောင်းရန် ခဲယဉ်းလှပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဦးစွာ စိတ်နှလုံး၏ ခွက်ကို နှိမ့်ချစွာ ပြင်ဆင်ရပါမည်။

ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းများ

အကြီးမားဆုံးသော တန်ဖိုးသည် ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်

ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အဖိုးတန်စွာ သဘောထားရန်အတွက် ဦးစွာ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သိရှိရပါမည်။

မည်မျှပင် တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာကို လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးစေကာမူ ထိုအရာသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း မသိပါက အဖိုးတန်စွာ မမြတ်နိုးနိုင်ပါ။

ဧဝံဂေလိတရားသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရား၏ တန်ဖိုးကို မသိပါက ဧဝံဂေလိတရားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားတတ်ကြပါသည်။ သိပြီးသား အကြောင်းအရာဟု ထင်မှတ်ကာ မသိကျိုးကျွံပြု လျစ်လျူရှု ကျော်လွန်သွားရန် လွယ်ကူလှပါသည်။

သို့သော် ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း အဘယ်အရာ ပါဝင်နေကြောင်းကို စစ်မှန်စွာ သိရှိလာသည့်အခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘောထားသည် လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အား

• စစ်မှန်သော အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ပေးပြီး၊
• ဖြစ်တည်မှု၏ အဆင့်အတန်းကို အသစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေကာ၊
• ထာဝရအသက်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးသနားလျက်၊
• ဘုရားသခင်၏ အဖိုးတန်သော သားသမီး ဖြစ်လာစေပြီး၊
• ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို ထာဝရအမွေအဖြစ် ရရှိစေပါသည်။

သမ္မာကျမ်းစာက ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြသော အကြီးမားဆုံးနှင့် ထာဝရတန်ဖိုးရှိသော အရာမှာ ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရား၏ တန်ဖိုးကို နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်လာသည့်အခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ဖြင့် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် နှလုံးသား တုန်လှုပ်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ဝန်ခံလာရပါမည်။

“ဤမျှ ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတော်သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ အဖိုးမပေးဘဲ ပေးသနားတော်မူခဲ့ပါတကား။”

သို့ဖြစ်လျှင် လူသည် အဘယ်ကြောင့် မပျော်ရွှင်နိုင်သနည်း။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘဝ၏ အခြေခံကျသော မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရပါမည်။

“သင်သည် ယခုအခါ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ပါသလား။”

လူတို့သည် မရပ်မနား ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေရင်း အလုပ်များစွာဖြင့် အသက်ရှင်လှုပ်ရှားနေကြပါသည်။

စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ကြွယ်ဝစွာ ရရှိပါက ပျော်ရွှင်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး၊ ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ကာ အောင်မြင်၍ မိမိလိုလားတောင့်တသောအရာများ ပြည့်စုံလာပါက စစ်မှန်သော ရောင့်ရဲတင်းတိမ်မှုကို ရရှိမည်ဟု မှတ်ယူတတ်ကြပါသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးကို ရရှိစေကာမူ နှလုံးသား၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ နက်ရှိုင်းသော ဟာတာတာဖြစ်မှု မပြည့်စုံနိုင်ရခြင်း၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိပါသည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

လူသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ရေငတ်မွတ်မှုသည် ငွေကြေး သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေ ချို့တဲ့ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲထွက်သွားသည့် ဖြစ်တည်မှုဆိုင်ရာ ပြတ်တောက်မှုမှ လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ဆင်ခြင်လျက် မေးမြန်းရပါမည်။

ကျွန်ုပ်သည် မည်သူနည်း။
ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အရပ်မှ လာ၍ အဘယ်အရပ်သို့ သွားနေသနည်း။
ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အရာအတွက် အသက်ရှင်ရမည်နည်း။
သေဆုံးပြီးနောက်တွင် အဘယ်အရာကို ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။

ဤအခြေခံမေးခွန်းများအတွက် အဖြေမရှိဘဲ မျက်မှောက်ရေးရာ အခြေအနေများကိုသာ လိုက်ဖမ်းနေပါက၊ ဘဝသည် နောက်ဆုံးတွင် ဦးတည်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားရပါလိမ့်မည်။

သမ္မာကျမ်းစာက ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသော သတ္တဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံပါသည်။ မူလကတည်းက ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်လျက် အသက်ရှင်မှသာ အစစ်မှန်ဆုံးသော လူသားပီသသည့် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားရရှိရန် ဖန်ဆင်းခြင်း ခံခဲ့ရပါသည်။

ပြဿနာမှာ လူသားသည် ဘုရားသခင်အား “အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်ဘဝ၏ အရှင်သခင်သည် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဆိုကာ ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ခွာသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

အပြစ်ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်ချက်အချို့ကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ရုံမျှသော အမှားသက်သက် မဟုတ်ပါ။

၎င်း၏ အမြစ်တွင် ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲထွက်၍ မိမိကိုယ်တိုင် မိမိဘဝ၏ အရှင်သခင် ပြုလုပ်လိုသော မိမိကိုယ်ကို ဗဟိုပြုမှု နေရာယူထားပါသည်။

ရှင်လုကာခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၁၅ တွင် ပါရှိသော ဖြုန်းတီးသော သားကဲ့သို့၊ အဖ၏ ရင်ခွင်ကို စွန့်ခွာ၍ မိမိစိတ်ဆန္ဒအတိုင်း အသက်ရှင်ရန် ဝေးလံသော ပြည်သို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် လူသား၏ ပုံရိပ်ဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် အဖကို စွန့်ခွာသွားသော သားသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြီးစွာသော ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာသွားသော လူသားသည် စစ်မှန်သော လွတ်လပ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးရာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှင့် ချို့တဲ့ခြင်းတို့ကိုသာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါသည်။

အသက်၏ စမ်းရေဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခဲ့သောကြောင့် အချည်းနှီးဖြစ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ရှောင်လွှဲ၍မရသော ဝိညာဉ်ရေးရာ သေခြင်းတို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါသည်။

လောကီအရာ အလုံးစုံတို့ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းစေကာမူ နှလုံးသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ရေငတ်မွတ်မှု ပျောက်ကွယ်မသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာတွင် ရှိပါသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့ ဆုံးရှုံးသွားသောအရာသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ကြွယ်ဝမှုမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

ကယ်တင်ခြင်းဟူသည် အဘယ်နည်း။

သို့ဖြစ်လျှင် စစ်မှန်သော ကယ်တင်ခြင်းဟူသည် အဘယ်နည်း။

ကယ်တင်ခြင်းဟူသည်မှာ ပြတ်တောက်သွားသော ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်သင့်မြတ်ထူထောင်ခြင်း ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။

ဖြုန်းတီးသော သားသည် မိမိကြုံတွေ့နေရသော အတိဒုက္ခကို သဘောပေါက်နားလည်ပြီး “ငါသည် ထ၍ အဘထံသို့ သွားမည်” ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြန်လာသည့်အခါ၊ အဖသည် မည်သည့်အခြေအနေမျှ မတောင်းဆိုဘဲ သူ့ကို ရင်ခွင်ပိုက်ဖက်လျက် သား၏ အဆင့်အတန်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခဲ့ပါသည်။

ကယ်တင်ခြင်းဆိုသည်မှာ မရင်းနှီးသော အသိပညာကို သင်ယူဆည်းပူးခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ထူထောင်ခံရသဖြင့် တစ်ဖန် အဖ၏ ရင်ခွင်တော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် ဤပြန်လည်သင့်မြတ်ရာလမ်းကို ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင် ဖွင့်လှစ်ပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။

ထိုတစ်ခုတည်းသောလမ်းကား ယေရှုခရစ်တော် ဖြစ်ပါသည်။

ယေရှုသည် ယောဟန် 14:6 တွင် ငါသည် လမ်းခရီးဖြစ်၏၊ သမ္မာတရားလည်းဖြစ်၏၊ အသက်လည်းဖြစ်၏၊ ငါ့ကို အမှီမပြုလျှင် အဘယ်သူမျှ ခမည်းတော်ထံသို့ မရောက်ရဟု ရှင်းလင်းစွာ ကြေညာတော်မူခဲ့ပါသည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုး

ဧဝံဂေလိတရားသည် ယုံကြည်သူတိုင်းကို ကယ်တင်သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဖြစ်ပါသည်

ဧဝံဂေလိတရားသည် ကြားနာ၍ ကောင်းရုံမျှသော အကြံပေးချက် သို့မဟုတ် သွန်သင်ချက်အဆင့် မဟုတ်ပါ။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူတစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးကို ခေတ္တနှစ်သိမ့်ပေးရုံမျှသော ရိုးရိုးနှစ်သိမ့်စကားလည်း မဟုတ်ပါ။

တမန်တော်ပေါလုသည် ရောမ 1:16 တွင် ဧဝံဂေလိတရားသည် ယုံကြည်သူတိုင်းကို ကယ်တင်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားပါသည်။

အဘယ်ကြောင့် ဧဝံဂေလိတရားသည် တန်ခိုးတော် ဖြစ်သနည်း။

ဧဝံဂေလိတရားသည် အပြစ်သားကို ခွင့်လွှတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကင်းကွာသွားသော လူကို တစ်ဖန် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် ထာဝရပျက်စီးခြင်းအောက်၌ ရောက်နေသော လူကို စစ်မှန်သော အသက်သို့ ကူးပြောင်းစေသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် အပြစ်သား၏ အဆင့်အတန်းကို ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော သားသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ဤအံ့သြဖွယ်သော တန်ခိုးတော်သည် လူသား၏ ဉာဏ်ပညာ သို့မဟုတ် အတွေးအခေါ်ပညာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။

ယေရှုခရစ်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဖြစ်ပါသည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ဧဝံဂေလိတရား

လူသားသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ရခြင်း၏ အခြေခံအတားအဆီးမှာ အပြစ် ဖြစ်ပါသည်။

အပြစ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကြားကို ပိုင်းခြားထားပြီး၊ အပြစ်၏အခကား သေခြင်းဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် မဆပ်နိုင်သော ထိုအပြစ်၏ အပြစ်ဒဏ်နှင့် အကြွေးကို ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကိုယ်စားခံထမ်းပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။

ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသွေးတော်ကို သွန်းလောင်းလျက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကြွေးအားလုံးကို အပြည့်အဝ ဆပ်ပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သွန်းလောင်းခဲ့သော ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်သက်သက်ကြောင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဖိုးမပေးဘဲ အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ခံယူရရှိကြပါသည်။

ထို့ပြင် ယေရှုသည် သေခြင်းတန်ခိုးကို အောင်နိုင်လျက် သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူခဲ့ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းဟူသော တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ ကြေညာချက်ကို ကျော်လွန်၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော သခင်နှင့် ပေါင်းစည်းလျက် အသစ်သောအသက်ကို ရရှိခြင်း ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ လူကို အသက်ရှင်စေသော တန်ခိုးရှိပါသည်

လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သတင်းစကားသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရနိုင်ပါသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် “အကုန်သိပြီးသား စကားဖြစ်သည်” ဟု မှတ်ယူလျက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကျော်လွန်သွားရန် လွယ်ကူပါသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်တစ်ပါးသည် အပြစ်နှင့် သေခြင်း၏ အရိပ်အောက်မှ အသက်သို့ ကူးပြောင်းသွားရသော နေရာတွင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ရိုးရိုးသီအိုရီသက်သက် မဟုတ်ပါ။

လူသား၏ ခိုင်မာသော အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ရေးရာ သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ပိတ်ထားသော မျက်စိကို ဖွင့်လှစ်၍ ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့စေသော အသက်ရှင်သည့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ဝေမျှသည့်အခါ လူ၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ခမ်းနားသည့် စကားအသုံးအနှုန်း သို့မဟုတ် ဆန်းပြားသော ဉာဏ်ပညာကို အားကိုးရန် မလိုအပ်ပါ။

“ယေရှုခရစ်တော်သည် သင့်အပြစ်အတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံတော်မူပြီး ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူခဲ့ပါသည်။
ထိုယေရှုအတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ထာဝရအသက် ရှိပါသည်။”

ဤရိုးရှင်း၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော သမ္မာတရား ကိုယ်တိုင်၌ လူကို အသက်ရှင်စေသော တန်ခိုး ကိန်းအောင်းနေပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရား၏ တန်ခိုးရှေ့တွင် ရပ်တည်ခြင်း

ဧဝံဂေလိတရား၏ တန်ခိုးတော်ရှေ့မှောက်၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရပ်တည်ခြင်း ကျေးဇူးတော်

ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော အပြစ်လွှတ်ခြင်း ရှိပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း၌ ဘုရားသခင်၏ အဖိုးတန်သော သားသမီးဖြစ်ခွင့် အခွင့်အာဏာ ရှိပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ ခန်းခြောက်မသွားသော အသက် ရှိပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း၌ အဖဘုရားသခင်ထံသို့ ရဲရင့်စွာ ချဉ်းကပ်နိုင်သော လမ်းခရီး ရှိပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားအတွင်း၌ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ရှင်သန်စေသည့် ဘုရားသခင်၏ အဆုံးမဲ့တန်ခိုးတော် ရှိပါသည်။

ထိုဧဝံဂေလိတရား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယေရှုခရစ်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ရပ်တည်နေပါသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဒူးထောက်လျက် ဤသို့ ဆုတောင်းနိုင်ပါသည်။

“အို သခင်ဘုရား၊ ဧဝံဂေလိတရား၏ ဘုန်းအသရေကို အကျွန်ုပ်အား ပိုမိုလင်းလက်စွာ ဖွင့်ပြတော်မူပါ။
လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို နေ့စဉ် မြင်တွေ့စေပြီး ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ အသက်ကို နေ့စဉ် တွေ့ကြုံခံစားရပါစေသော။
ဤအံ့သြဖွယ်သော ကယ်တင်ခြင်းတန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်နားလည်စေတော်မူပါ။”

ကျွန်ုပ်တို့သည် အဖိုးမပေးဘဲ ဧဝံဂေလိတရားကို ခံယူရရှိခဲ့ကြပါသည်။

ထိုဧဝံဂေလိတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ရှင်စေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်သည့် တန်ခိုးတော် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် ထိုသန့်ရှင်းသောအသက်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ယနေ့ သင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှုတ်ခမ်း၌ အပ်နှင်းထားတော်မူခဲ့ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်ပြီး၊
ထိုဧဝံဂေလိတရား၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် နေ့စဉ် နှလုံးသား တုန်လှုပ်ဝမ်းမြောက်လျက်၊
ဧဝံဂေလိတရား၌ အကြွေးတင်နေသောသူအဖြစ် ဝိညာဉ်တစ်ပါးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းချီသော အသက်တာ။

ထိုအရာသည် ကယ်တင်ခြင်းကျေးဇူးတော်ကို ရရှိထားသော ကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွ လျှောက်လှမ်းရမည့် ဧဝံဂေလိခရီးစဉ် ဖြစ်ပါသည်။